Τα πράγματα στη ζωή της πρώτης ινδής σέρφερ, Ισίτα Μαλαβίγια, απείχαν πολύ από τη νηνεμία. Ούτως ή άλλως, εκείνη πάντα λάτρευε τα άγρια κύματα, ώστε να τα δαμάζει με όπλο τη σανίδα της. Οπως αναφέρει λοιπόν και το δημοσίευμα του Vice, πίσω στο 2007, ως η μοναδική Ινδή που αποφάσισε να ασχοληθεί σοβαρά με το σερφ εγκαταλείποντας τις σπουδές της, οι φουρτούνες ήταν πολλές.

Δώδεκα χρόνια αργότερα, η 29χρονη σήμερα Ισίτα είναι ιδιοκτήτρια του Shaka Surf Club στο μικρό χωριό Ουντούπι στη νότια Ινδία, διαφημίζει δημοφιλή σειρά μαγιό, έχει χιλιάδες followers στο Instagram, μπήκε στη λίστα Forbes Asia 30 under 30 με τους πιο επιτυχημένους κάτω των τριάντα ετών, η ίδια όμως, φιλοδοξεί να επιτύχει κάτι που για την ίδια είναι πιο σημαντικό από όλα τα παραπάνω: να δημιουργήσει κοινότητες μέσω του συγκεκριμένου σπορ.

«Οταν πρωτοξεκίνησαμε, ο κόσμος πίστευε ότι είχαμε τρελαθεί, ότι γίναμε γραφικοί ρέμπελοι που χάνουν τον χρόνο τους» λέει χαρακτηριστικά η όμορφη Ισίτα, η οποία, μαζί με τον σύντροφό της Τουσάρ Πατιγιάν, μυήθηκε στον συναρπαστικό κόσμο του σερφ το 2007, όταν ακόμη ήταν συμφοιτητές στο Manipal University. Και κάπως έτσι, κάθε πρωί στις 6, άρχιζαν να παίζουν με τα κύματα. Το αρχικό σκεπτικό ήταν να δημιουργήσουν ένα γκρουπ των δέκα ατόμων, όμως οι υπόλοιποι συμφοιτητές τους είχαν hangover και δεν ακολουθούσαν.

Προκειμένου να αγοράσει την πρώτη του επαγγελματική σανίδα, το ζευγάρι πούλησε διάφορα πράγματα, από ραπτομηχανή, μέχρι ένα μηχάνημα γυμναστικής που σκούριαζε σε ένα υπόγειο. Τελικά την αγόρασαν και άρχισαν να τη μοιράζονται, όπως όφειλε να κάνει κάθε ερωτευμένο ζεύγος που έχει ένα κοινό πάθος για το συγκεκριμένο θαλάσσιο σπορ.

Οι γονείς της Ισίτα ήταν αρχικά αντίθετοι με την επιλογή της. Εφτασαν στο σημείο να της πουν ότι η διαρκής έκθεσή της στον ήλιο, θα την έκανε «πολύ σκούρα» για να είναι όμορφη. Ξεπερνώντας κάθε εμπόδιο, ανακάλυψε ότι ο ωκεανός τη δίδαξε να είναι δυνατή και το σημαντικότερο: να στέκεται στα πόδια της και να μην χάνει την ισορροπία της, ακόμη και όταν τα κύματα αγριεύουν.

Το 2011 άνοιξε ένα μικρό μαγαζάκι στην παράξενα εσωστρεφή παραλία Kodi Bengre, εκεί όπου ούτε οι ίδιοι οι ψαράδες δεν ήξεραν να κολυμπούν. Εβαλε τα δυνατά της να μυήσει τους ντόπιους και τα παιδιά τους στον κόσμο τού σερφ. «Ως τότε, η θάλασσα ήταν απλά πηγή εσόδων για εκείνους. Ηθελα να την κάνω και πηγή χαράς» εξηγεί. Η έλλειψη πληροφόρησης για τους κινδύνους της θάλασσας είχε στο παρελθόν οδηγήσει σε αρκετούς πνιγμούς, και έτσι οι κάτοικοι φοβούνταν και δεν αγαπούσαν καθόλου τα κύματα.

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Geee thanks Google Pixel for turning my boyfriend @2_sharp into a photographer ???? #teampixel #theislandmademedoit ?

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη ISHITA MALAVIYA ????? (@surfishita) στις 10 Φεβ, 2019 στις 9:13 μμ PST

Και συνεχίζοντας: «Αυτά τα παιδιά ζούσαν σε ένα παραδεισένιο μέρος δίπλα στη θάλασσα και αντί να τη χαίρονται, έπαιζαν κρίκετ στη στεριά. Πίστευαν ότι ήταν καταραμένα επειδή ζούσαν σε παραθαλάσσιο μέρος και όχι σε κάποια μεγαλούπολη». Τότε αποφάσισε τους δείξει τι έχαναν τόσα χρόνια και κατάφερε να τους μαγέψει με όσα έκανε η ίδια με τη σανίδα της. Με τον καιρό, τα παιδιά δέχτηκαν να φορέσουν σωσίβια και να μπουν στο νερό. Μιλούσαν διαφορετική γλώσσα από εκείνη, όμως οι χειρονομίες και η χαρά που εξέπεμπε η Ισίτα για τη ζωή και τη θάλασσα, ήταν τελικά αρκετά ώστε να γεφυρωθεί το χάσμα στην επικοινωνία.

Σήμερα το surf club της 29χρονης Ινδής έχει καταφέρει να δημιουργήσει μία δυναμική κοινότητα που απαρτίζεται από ανθρώπους που θεωρούν ευλογία και όχι κατάρα να ζεις τόσο κοντά στη θάλασσα. Μαθήματα breakdancing, γιόγκα, καποέιρα κ.ά., προσκαλούν τους επισκέπτες να γίνουν ένα με τους ντόπιους και να συνειδητοποιήσουν πόσο μεγάλες είναι τελικά οι «μικροχαρές» της ζωής.

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News