Η πρώτη καλή αμερικανική σειρά που θα δεις σου σπάει την παρθενιά της άγνοιας. Τη δική μου παρθενιά άγνοιας την έσπασε το «Breaking Bad». Απ’ το πρώτο κιόλας επεισόδιο κατάλαβα πόσο μικροί είμαστε, σ’ επίπεδο τηλεοπτικών θεαμάτων, σε σχέση με τους Αμερικανούς.  Εμείς είμαστε περίπτερο κι αυτοί ουρανοξύστης.

Το δεύτερο πράγμα που συνειδητοποίησα είναι η τελειότητα δομής αυτών των σειρών: είναι σαν περίτεχνα κεντήματα. Σου αφηγούνται μια ιστορία με τόσο ενδιαφέροντα τρόπο που δεν γίνεται να μην εντυπωσιαστείς. Άμα μπεις στον κόπο να δεις τον αριθμό των ανθρώπων που δουλεύουν από πίσω, θα καταλάβεις. Η κάθε σειρά μπορεί να έχει και 15 σεναριογράφους. Μέχρι και «γιατρούς σεναρίου» έχουν, που διορθώνουν το σενάριο για να το κάνουν πιο πειστικό. Για να μην πω για τα υπόλοιπα: καστ, υποκριτικές, σκηνικά, κοστούμια, φωτογραφία κτλ. Όλα τέλεια.

Είναι δεδομένο ότι θα κολλήσεις. Θα φτάσεις στο σημείο να μη βγεις έξω προκειμένου να κάτσεις να δεις ένα ακόμα επεισόδιο. Και δύο και τρία και πέντε. Οσα αντέξεις. Έχω φίλους που έχουν περάσει ολόκληρα Σαββατοκύριακα βλέποντας «Game of Thrones».

Οι σειρές αυτές σε κάνουν να θέλεις να τις ρουφήξεις, όπως μια παγωμένη γρανίτα το καλοκαίρι. Σε κάνουν να ταράζεσαι όταν ακούς season finale και να στεναχωριέσαι όταν φτάνεις στο τελευταίο επεισόδιο: έβλεπα τον πρωταγωνιστή του «Breaking Bad» να πεθαίνει κι ευχόμουν να γίνει ένα θαύμα ν’ αναστηθεί μπας και συνεχιστεί η σειρά.

Σύμφωνα με δημοσκόπηση που πραγματοποίησε η Sky Box Sets, η υπηρεσία παρακολούθησης on demand δημοφιλών σειρών, το 64% των χρηστών προτιμάμε να δούμε τη σειρά μας από το να διαβάσουμε ένα βιβλίο. Το 8% παραδεχόμαστε ότι η παρακολούθηση από κοινού μιας σειράς με το ταίρι μας μπορεί φουντώσει το πάθος. Παρόλα αυτά, το 12% ημών δηλώνει διατεθειμένο ν’ αφήσει το σεξ για μερικά ακόμα επεισόδια, ενώ το 6% έχει πάρει άδεια απ’ τη δουλειά του για να συνεχίσει την παρακολούθηση της αγαπημένης του σειράς. (μου έχουν συμβεί όλα, εκτός απ’ το τελευταίο)

Ένα ακόμα πράγμα που κατάλαβα, έχοντας πια γίνει φανατική θεατής αμερικανικών σειρών, είναι ότι έκαναν τομή σ’ αυτό που λέμε τηλεοπτικό θέαμα. Πήγαν τη βιομηχανία του θεάματος ένα βήμα παραπάνω, αλλάζοντας τη σχέση μας με την τηλεόραση: μάς διαθέτει πια προϊόντα που μπορούν να μας καθηλώσουν, δημιουργώντας ένα νέου τύπου εθισμό. Οι Αμερικανοί τον ονόμασαν GSlut Tv. Και είναι τόσο δυνατός ενίοτε, που μπορεί να μας κάνει να παραμελήσουμε άλλες πτυχές της ζωής μας.

Το τελευταίο πράγμα που κατάλαβα, είναι ότι όταν μυηθείς στις αμερικανικές σειρές μετά δεν μπορείς να παρακολουθήσεις ελληνική σειρά. Αδύνατον. Δεν υπάρχει καμιά ελληνική σειρά που να μπορεί να σταθεί ισάξια των προσδοκιών που έχεις πια αποκτήσει ως θεατής. Πώς να δεις «Μπρούσκο» μετά το «House of Cards»; Είναι σαν να σου δείχνουν ζωγραφιές νηπίου έπειτα από πίνακες του Γκογκέν.

ΥΓ. Το δικό μου Top10: «Breaking Bad», «Broadwalk Empire», «Mad Men», «House of Cards», «Homeland», «Game of Thrones», «The Americans», «The Walking Dead», «24», «Prison Break».

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News