353
|

Το χάπι της γυναικείας επιθυμίας

Εύα Στάμου Εύα Στάμου 7 Ιουνίου 2015, 23:26

Το χάπι της γυναικείας επιθυμίας

Εύα Στάμου Εύα Στάμου 7 Ιουνίου 2015, 23:26

Πριν από λίγες μόλις μέρες το βρετανικό Food and Drug Administration ενέκρινε το flibanserin, γνωστό και ως «γυναικείο viagra», ή ως το «μικρό ροζ χάπι», γεγονός που προκάλεσε τους πανηγυρισμούς, τόσο των φαρμακοποιών που αναμένεται να κάνουν χρυσές δουλειές, όσο και κάποιων φεμινιστικών οργανώσεων. Η διαδικασία έγκρισης είχε ήδη ανασταλεί δύο φορές, την πρώτη το 2010 και τη δεύτερη το 2013, λόγω των έντονων παρενεργειών του ροζ χαπιού.

Το «γυναικείο viagra» μεταβάλλει τη χημεία του εγκεφάλου, αλλάζοντας τα επίπεδα της σεροτονίνης, της ντοπαμίνης και άλλων νευροδιαβιβαστών, αντιμετωπίζοντας ουσιαστικά την απουσία γυναικείας επιθυμίας και όχι κάποιο ιατρικό πρόβλημα όπως συμβαίνει με το αντρικό viagra που στοχεύει στην αντιμετώπιση της στυτικής δυσλειτουργίας.

Οι γυναικείες ακτιβιστικές οργανώσεις, που τα τελευταία χρόνια έκαναν λόγο για προκατάληψη, εξαιτίας της οποίας η γυναικεία σεξουαλικότητα δεν θεωρήθηκε πότε τόσο σημαντική ώστε να φροντίσουν οι φαρμακοβιομηχανίες να κυκλοφορήσουν στην αγορά κάποιο σκεύασμα ανάλογο του αντρικού viagra, δηλώνουν πλέον την ικανοποίησή τους.

Ωστόσο, εκφράζονται ακόμα ανησυχίες στους ιατρικούς κύκλους–κατά τη γνώμη μου απόλυτα δικαιολογημένες. Πρώτον, το flibanserin έχει έντονες παρενέργειες, όπως ζαλάδα, κόπωση, ναυτία, λιποθυμικές τάσεις. Δεύτερον, επιχειρείται η φαρμακευτική αντιμετώπιση ενός προβλήματος που δεν πηγάζει σε όλες τις περιπτώσεις από σωματική δυσλειτουργία. Η απουσία γυναικείας επιθυμίας ή η γυναικεία "ψυχρότητα" όπως συνήθως αποκαλείται, συχνά εξαρτάται από ψυχολογικούς παράγοντες και πηγάζει από προσωπικά τραύματα που δεν έχουν επουλωθεί. Κάποιες φορές μάλιστα έχει να κάνει με προβλήματα επικοινωνίας με συγκεκριμένο σύντροφο και δεν είναι ενδεικτική της γενικότερης σεξουαλικής συμπεριφοράς μιας γυναίκας.

Σε αυτές τις περιπτώσεις είναι σίγουρα προτιμότερη η επίσκεψη σε ειδικό της ψυχικής υγείας και όχι η συστηματική κατανάλωση χαπιών προκειμένου να καταφέρει απλά η χρήστρια να έχει σεξουαλικές επαφές, χωρίς να κατανοεί όμως τι είναι αυτό που δεν της επιτρέπει να διεγερθεί σεξουαλικά.

Αναρωτιέμαι λοιπόν αν η κυκλοφορία του ροζ χαπιού είναι μία ακόμα νίκη για τις γυναίκες, όπως θέλουν κάποιοι να την παρουσιάσουν, ή αν θα μπορούσε αντίθετα σε ορισμένες περιπτώσεις να σηματοδοτήσει την επιστροφή στον συντηρητισμό: σε μία εποχή που η γυναίκα ένιωθε η μόνη υπεύθυνη για την ερωτική της "ψυχρότητά" και υποχρεωμένη να λειτουργεί πάντα σεξουαλικά ώστε να κρατάει ικανοποιημένο τον σύντροφό της, ακόμα και όταν η ίδια δεν αισθανόταν επιθυμία ή διέγερση.

Εύα Στάμου

Γεννήθηκα στην Αθήνα. Έκανα ανώτατες σπουδές συμβουλευτικής ψυχολογίας, φιλοσοφίας, και κοινωνιολογίας των έμφυλων σχέσεων στη Βρετανία. Το αντικείμενο της διδακτορικής διατριβής μου στην ψυχολογία ήταν η διαμόρφωση της γυναικείας προσωπικότητας κατά τη μέση ηλικία. Έχω διδάξει ψυχιατρική ηθική και φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ κι έχω εργαστεί στην Πρότυπη Ψυχιατρική κλινική του Γιορκ και σε κέντρα ψυχοθεραπείας στο Μάντσεστερ. Το 2012 συνέχισα την έρευνά μου ως Visiting Scholar στο MIT.

 Έχω γράψει τρία μυθιστορήματα: ‘Ελιγμοί’ (2004) ‘Ντεκαφεϊνέ’ (2005) ‘Εθισμός’ (2011) και τη συλλογή διηγημάτων ‘Μεσημβρινές συνευρέσεις’ (2009). Το 2013 κυκλοφόρησε η μονογραφία μου ‘Ageing and Female Identity in Midlife’ (London: Scholars’ Press) και το 2014 το δοκίμιό μου ‘Η επέλαση της ροζ λογοτεχνίας’ (Gutenberg). Σήμερα εργάζομαι στην Αθήνα ως ψυχοθεραπεύτρια ατόμων και ζευγαριών.

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News