Την Παρασκευή 9 Δεκεμβρίου έγινε η επίσημη τελετή έναρξης των χριστουγεννιάτικων εκδηλώσεων της Αθήνας. Στην ολιγόλεπτη ομιλία του, ο Γιώργος Καμίνης αντί να πει «Αθήνα μια πόλη, πραγματικά, του κόσμου» μπερδεύτηκε και είπε «Αθήνα μια πόλη πραγματικά, του…». Του πόνου; Ακούστηκε κάτι άλλο;
Βέβαια, αντιλαμβανόμενος τι ακούστηκε και τι είπε, ο δήμαρχος έσπευσε, αμέσως, να διορθώσει αυτό το λεκτικό ολίσθημα. Ομως, η κάμερα του airetos.gr είχε προλάβει να το καταγράψει.
Δείτε το εδώ.
Οπως είναι αναμενόμενο σε τέτοιες περιπτώσεις, το βίντεο έγινε αμέσως viral στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, με αυτό το σαρδάμ που έβγαλε πολύ γέλιο, αφού πολλοί σχολίασαν «γλώττα λανθάνουσα» και άλλοι τόσοι το χαρακτήρισαν «απίστευτο», «επικό», «ανέλπιστο» κ.λπ. Είμαι σχεδόν βέβαιος ότι και ο ίδιος ο Καμίνης θα γέλασε με αυτό που (δεν) είπε, αφού διαθέτει χιούμορ.
Ταυτόχρονα, υπήρχαν και κάποιοι που δεν έμειναν στην αστεία πλευρά του γεγονότος, αλλά άρχισαν να ψέγουν τον δήμαρχο ότι «δεν ξέρει να μιλάει», ότι «ανεβαίνει στο πόντιουμ και τα χάνει» και πως «δεν είναι η πρώτη φορά που κάνει σαρδάμ».
Αλήθεια, πόσοι από εκείνους που εξακόντισαν φαρμακερά βέλη κατηγοριών έχουν μιλήσει, κάποια στιγμή της ζωής τους, μπροστά σε ένα μικρόφωνο; Οποιος το έχει κάνει -προσωπικά, από το 1989- γνωρίζει ότι δεν είναι καθόλου εύκολο. Ειδικά όταν δεν μιλάς σε ένα υποθετικό κοινό στο ραδιόφωνο, που δεν γνωρίζεις τις αντιδράσεις του, δεν ξέρεις καν πόσοι σε ακούν, αλλά απευθύνεσαι σε ένα πλήθος κόσμου όπου μπορείς να δεις κάθε μορφασμό, κάθε έκφραση αποδοκιμασίας και ενώ η βραδινή ψύχρα μουδιάζει το στόμα σου και δυσκολεύει την εκφορά του λόγου σου. Είναι η στιγμή που νιώθεις όλα τα βλέμματα καρφωμένα επάνω σου και ξέρεις ότι θα σε κρίνουν από το σακάκι που φοράς, μέχρι -εννοείται- αυτά που θα πεις. Αν έχεις μιλήσει, λοιπόν, σε ένα μικρόφωνο ξέρεις πόσο δύσκολο είναι όλο αυτό. Εάν δεν έχεις μιλήσει, είναι πολύ εύκολο να το επικρίνεις.
Σε μια άλλη περίπτωση, και δίχως να θέλω να υπερασπιστώ τον δήμαρχο, δεν το έχει ανάγκη, υποθέτω ότι κανείς δημότης της Αθήνας δεν τον ψήφισε στη συγκεκριμένη θέση για να λέει λόγια, αλλά για να κάνει πράξεις και να παρέχει έργο ουσιαστικό. Για αυτό, να κριθεί και, μάλιστα, ανελέητα. Αλλά να συσσωρεύει κατηγορίες επειδή κάνει σαρδάμ;
Σε μια τελευταία περίπτωση, πρέπει να θυμόμαστε -την πραγματικά κυνική διαπίστωση- ότι σαρδάμ, δυνητικά, κάνει μόνο όποιος μιλάει…
Σπύρος Σεραφείμ
Οι γονείς του ήθελαν να γίνει δικηγόρος, αλλά ο ίδιος, τελικά, ήθελε να αγορεύει μόνο σε μικρόφωνα Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης. Eτσι, ξεκίνησε το ταξίδι του στα ερτζιανά, ως «πειρατής», το 1987. Το «βρώμικο ’89» έκανε εκπομπές στον ΗΧΩ FM, στην Αθήνα, σε ένα υπόγειο στον Βύρωνα. Ταυτόχρονα, έκανε δόκιμα -ως «δόκιμος»- ελεύθερο ρεπορτάζ στην εφημερίδα που κάτι είχε γκρεμίσει, πού να θυμάται τώρα. Οπου «ελεύθερο ρεπορτάζ» σημαίνει από αστυνομικό, μέχρι οικονομικό. Και αθλητικό. Και δικαστικό, όπου ο δρόμος τον είχε βγάλει κι από το Ειδικό Δικαστήριο, με όλα τα συμπαρομαρτούντα. Εκτοτε, πέρασε από αρκετές εφημερίδες και πολλά περιοδικά, άλλοτε ως δημοσιογράφος, άλλοτε ως επιμελητής ύλης ή διορθωτής και, βασικά, έκανε πολύ ραδιόφωνο -το οποίο λατρεύει- και όχι μόνο εκπομπές: Ηταν και web master, και υπεύθυνος τρέιλερ, και εκφωνητής ειδήσεων, και η «μάνα του λόχου», μέχρι τον καθηγητή ραδιοφωνικών εκπομπών έχει κάνει, σε Ι.Ε.Κ. Ταυτόχρονα, έχει δανείσει τη φωνή του σε αρκετές διαφημιστικές παραγωγές-spots που έχεις ακούσει και δει σε ραδιόφωνο και τηλεόραση, ενώ έχει κάνει σπικάζ σε πολλά ντοκιμαντέρ με θέμα την άγρια φύση, που επίσης έχεις δει. Πάντως, όταν τον ρωτούσαν στα μικράτα του τι ήθελε να γίνει όταν θα μεγαλώσει, απαντούσε «Κουστώ». Σήμερα, δουλεύει πολύ κάνοντας επιμέλεια και διόρθωση σε κείμενα βιβλίων και sites, κάνει εκπομπή στο ραδιόφωνο, «βουτάει» στα βαθιά των social media, ενώ -βασικά- γράφει όπου μπορεί και προλαβαίνει: Από εφημερίδες, περιοδικά, sites και blog, μέχρι σε τοίχους και χαρτάκια για άφιλτρα...