Ηταν τέτοιες μέρες περίπου, πίσω στο 2007, όταν ο Νίκος Ξυδάκης κατακεραύνωνε τον Λάκη Λαζόπουλο.
Αντιγράφω από το blog του (έχει εξαιρετικά κείμενα, by the way, σας συστήνω να το ξεκοκαλίσετε).
«Και ξαφνικά η Ελλάδα, η τηλεοπτική Ελλάδα, βρέθηκε βουλιαγμένη στον καναπέ να παρακολουθεί Αλ Τσαντίρι Νews και να δίνει 60άρια και 65άρια τηλεθέασης στον Λάκη Λαζόπουλο […] Στο Αλ Τσαντίρι ο Λαζόπουλος δεν είναι πια κωμωδός· δεν χτίζει χαρακτήρες, δεν πλέκει μύθο. Δεν είναι καν σατιριστής· διότι η σάτιρά του δεν στρέφεται εναντίον κάθε ισχυρού […] Στο Αλ Τσαντίρι ο Λαζόπουλος είναι δημαγωγός».
Τον Δεκέμβριο του 2007, πρωθυπουργός ήταν ο Κώστας Καραμανλής και προσπαθούσε να επανιδρύσει το κράτος, σώζοντας τη χώρα από τους νταβατζήδες της διαπλοκής. Τον Δεκέμβριο του 2007, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν υπήρχε καν. Τότε ονομαζόταν Συνασπισμός κι ο Αλέξης Τσίπρας δεν ήταν καν πρόεδρος του κόμματος, ήταν ο Αλέκος Αλαβάνος. Τον Δεκέμβριο του 2007, ο Νίκος Ξυδάκης ασκούσε ακόμη το επάγγελμα του δημοσιογράφου.
Σήμερα, σχεδόν οχτώ χρόνια μετά, ο Αλέξης Τσίπρας είναι πρωθυπουργός και πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ κι ο Νίκος Ξυδάκης υπουργός της πρωτοδεύτερης φοράς Αριστερά. Χθες βράδυ, κι οι δυο τους, φωτογραφίζονταν αγκαλιά με τον Λάκη Λαζόπουλο στην πρεμιέρα της παράστασης που δίνει.
Το κείμενο που έγραφε τότε ο Ξυδάκης είχε τίτλο «Βρίζοντας τους άλλους». Υποθέτω πως τώρα μπορεί να το αναγνώσει μπροστά στον καθρέφτη του. Κρίμα. Μου άρεσε η αισθητική του Ξυδάκη μέχρι πριν λίγο καιρό.
-Πάμε γρήγορα Αλέξη μιλάει ο αρχηγός σε λίγο,ο Λαζόπουλος. -Μα εγώ είμαι ο αρχηγός!! -Αυτά άστα για τους ξένους!! pic.twitter.com/Lm4Y5naj0Z
— Anemos (@Libre_Son) December 11, 2015
Παγκόσμιο ρεκόρ λαϊκισμού/τετραγωνικό μέτρο pic.twitter.com/zuAZh7GqL9
— aNameToCome (@aNameToCome) December 11, 2015
Τάκης Καραγιάννης
Γεννήθηκε λίγα 24ωρα μετά το ατύχημα με τα πυρηνικά στο Τσέρνομπιλ, τη χρονιά που ο Θεός έβαλε το χέρι Του κι ο Μαραντόνα πέτυχε το ομορφότερο γκολ στην ιστορία του ποδοσφαίρου. Μεγάλωσε στην εξωτική Καρδίτσα και στα 18 του κατέβηκε στην Αθήνα για να πάρει ένα πτυχίο οικονομικών από την ΑΣΟΕΕ, το οποίο δεν έχει καν κορνιζάρει. Οταν η ελληνική πολιτική σκηνή δεν τον ταλαιπωρεί με τα τσαλίμια της, διαβάζει για σκηνοθεσία, αρχιτεκτονική και πώς τα social media αλλάζουν το ίδιο το αστικό περιβάλλον και εξελίσσουν τα ανθρώπινα δικαιώματα. Λατρεύει τον Μπαράκ Ομπάμα και τον Ματέο Ρέντσι. Ζει, εργάζεται και ταξιδεύει υπό την επήρεια μουσικής.