Για τα «τέλη ζωοφιλίας» σε ιδιοκτήτες κατοικίδιων, που το σχέδιο νόμου του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης προβλέπει για να ενισχυθούν οικονομικά οι δήμοι και να διαχειριστούν τα αδέσποτα, πάω πάσο. Αν είναι να συγκεντρώνονται χρήματα γι’ αυτό το σκοπό, ας βάλουμε το χέρι στην τσέπη για το φιλόπτωχο-ζωικό ταμείο. Ετσι κι αλλιώς, το βάζουμε για τόσα πράγματα πια το χέρι στην τσέπη, ένα ακόμα δεν θα κάνει τη διαφορά.

Βεβαίως, κανείς δεν μας εγγυάται ότι αυτά τα χρήματα θα πηγαίνουν στα αδέσποτα, ούτε μας εξηγεί το πώς. Κι επειδή ζούμε στη χώρα που ζούμε, όπου τίποτα δεν γίνεται όπως πρέπει, έχεις μια αμφιβολία για το πού θα καταλήξουν τα «ζωόφιλα τέλη» σου και ποιά ανάγκη του δήμου θα εξυπηρετήσουν τελικά.

Και το τσιπ που καλούνται να φέρουν όλα τα κατοικίδια συντροφιάς με το οποίο θα δηλώνονται στην ηλεκτρονική βάση δεδομένων του ΥπΑΑΤ, κι αυτό το καταλαβαίνω. Όπως και το διαβατήριο με τα ακριβή στοιχεία τους, που θα έχει ισχύ δημοσίου εγγράφου. Εκείνο που δεν καταλαβαίνω είναι η υποχρεωτική στείρωση που προβλέπει το συγκεκριμένο σχέδιο νόμου και το ετήσιο τέλος 100 ευρώ που θα πληρώνεις αν δεν συμμορφωθείς.

Υποχρεωτική στείρωση στο ζωάκι που έχω εντός της οικίας μου και του οποίου επιβλέπω την ερωτική ζωή; Δεν είναι υπερβολικό να μου αφαιρείται το δικαίωμα ν’ αποφασίσω εγώ αν θα του κάνω στείρωση ή όχι, εφόσον το ελέγχω; Η μήπως πιστεύουν ότι δεν το ελέγχουμε, πράγμα αστείο βεβαίως. Η πλειοψηφία το ελέγχει, γιατί δεν θέλει να γεμίσει κουτάβια και γατάκια. Όσοι τα ζευγαρώνουν, συνήθως το κάνουν συνειδητά και για κάποιο λόγο.

Ενα απ’ τα επιχειρήματα που συνόδεψαν την παραπάνω πρόταση είναι ότι κάποιοι παίρνουν ένα κατοικίδιο και μετά το παρατούν. Σου λέει λοιπόν, ας είναι τουλάχιστον στειρωμένο το παρατημένο ζωάκι. Οντως, υπάρχουν ασυνείδητοι που θεωρούν ότι τα ζώα είναι παιχνίδια, και μόλις καταλάβουν ότι είναι ζωντανοί οργανισμοί που χρειάζονται φροντίδα, τα αφήνουν στο έλεος της τύχης του. Δεν γίνεται ωστόσο, εξαιτίας κάποιων ασυνείδητων, να θεσπιστεί υποχρεωτική στείρωση για όλους. Υπάρχουν και ευσυνείδητοι ιδιοκτήτες κατοικίδιων.. Πώς τους τσουβαλιάζεις όλους έτσι;

Θα καταλάβαινα ένα σχέδιο νόμου που υποχρεώνει τον ιδιοκτήτη κατοικίδιου να το εμβολιάζει. Θα καταλάβαινα ένα σχέδιο νόμου που μας φορολογεί για να φτιάξει δομές για αδέσποτα, ή να στειρώσει τα αδέσποτα. Θα καταλάβαινα αν έφτιαχναν και μια αυστηρή νομοθεσία με ποινές για όσους παρατούν τα κατοικίδιά τους, ή δεν τα φροντίζουν ή τα κακομεταχειρίζονται. Αλλά υποχρεωτική στείρωση σε ζώο εντός των τειχών μου, μετά χαρατσίου σε περίπτωση ανυπακοής μου, μου φαίνεται εξωφρενικό. Σα να παραβιάζει κάποιος τα δικαιώματά μου και τα δικαιώματα του τετράποδου φίλου μου.

Ενα σχέδιο νόμου που προτείνει υποχρεωτική στείρωση σε όλα τα κατοικίδια, δεν σέβεται ούτε τους πολίτες που έχουν ζώα ούτε τα ίδια ζώα. Στέκεται εχθρικό απέναντι και στους δύο, στους μεν πολίτες γιατί τους θεωρεί εν δυνάμει ανεύθυνους, στα δε ζώα γιατί σου δίνει την εντύπωση ότι τα βλέπει σαν αντικείμενα ιδιοκτησίας, παρά σα μέλη της κάθε οικογένειας και του κάθε σπιτιού, όπως και είναι. Κι έρχεται και σου λέει, εγώ τα θέλω έτσι, στειρωμένα. Κι αν δεν συμμορφωθείς, πλήρωσέ με.

Χαράτσι στα από τέτοια του σκύλου και της γάτας μας ζητάνε δηλαδή. Αλίμονο, από πού λείπει το νταβατζηλίκι στο κράτος για να λείψει από εδώ;

ΥΓ. Για να μην πω σε τι έξοδο υποχρεώνει τον ιδιοκτήτη το σχέδιο νόμου με τη στείρωση. Άμα θέλουν στείρωση, ας την επιδοτήσουν.

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News