Ο Φειδίας Παναγιώτου απασχόλησε τη δημοσιότητα όταν εξελέγη ευρωβουλευτής Κύπρου χωρίς να έχει καμία πολιτική εμπειρία, χωρίς να κάνει καμία προσπάθεια, καμία προεκλογική καμπάνια, με την κλασική μορφή τουλάχιστον, που την έχουμε συνηθίσει. Ηταν απλώς ένας youtuber με δυναμική στα κοινωνικά δίκτυα, κάτι που, όπως φάνηκε, αρκούσε για να σηκώσει τους νέους από τον καναπέ και να τους στείλει στην κάλπη.

Δεν είναι κακό, είναι απλώς μια άλλη οπτική των πραγμάτων και δεν πρέπει να μας παραξενεύει πια. Η ισχύς του διαδικτύου είναι τεράστια και ως εκ τούτου όσοι την κατακτούν και γίνονται δημοφιλείς στις οθόνες μας έχουν στα χέρια τους έναν μηχανισμό που μπορεί να τους εκτοξεύσει στην κορυφή. Το θέμα είναι πάντα το πώς ο καθένας διαχειρίζεται την κάθε επιτυχία και τι ποιότητα της δίνει. Μπορεί να τη θέσει ως αφετηρία βελτίωσης, μπορεί και το αντίστροφο.

Το να θεωρήσεις ότι ένας youtuber είναι εκ προοιμίου ανίκανος για τη θέση που κέρδισε στην Ευρωβουλή, το να τον υποτιμήσεις εκ των προτέρων, θα ήταν προκατάληψη. Οταν, όμως, τον βλέπεις μετά την εκλογή του σε ένα βίντεο που υποτιμά τη δική σου νοημοσύνη, το να σκεφτείς έτσι είναι μονόδρομος.

Ο Φειδίας Παναγιώτου επιβεβαίωσε τους σκεπτικιστές όταν, πριν λίγες μέρες, είδαμε ένα βίντεο στο οποίο πρωταγωνιστεί μαζί με έναν άλλο youtuber, τον Αλέξανδρο Κοψιάλη. Οι δυο τους βρίσκονται στο κέντρο της Αθήνας και βάζουν τους περαστικούς να κάνουν ανόητες δοκιμασίες, με αντάλλαγμα πενήντα ευρώ. Ενας έτρεξε στο Σύνταγμα ημίγυμνος και βούτηξε στο σιντριβάνι, ένας άλλος πήρε το τσιγάρο ενός περαστικού και μάσησε τη γόπα, δυο άλλοι διέσχισαν την πλατεία έρποντας, μια κοπέλα προσπαθούσε να πείσει έναν άγνωστο να τη φιλήσει στο στόμα.

Ασφαλώς, τα περισσότερα «θύματα» των προκλήσεων που οι δυο youtubers έθεσαν για να γεμίσουν με περιεχόμενο τα κανάλια τους δίνοντας συνολικά 500 ευρώ, ήταν νεαρής ηλικίας και κάποιοι ήταν ανήλικοι. Κι αν θεωρήσουμε ότι ο δημόσιος εξευτελισμός για πενήντα ευρώ είναι μια επιλογή που ένας ενήλικας μπορεί να πάρει –είναι δική του ευθύνη να εκθέσει τον εαυτό του κατ’ αυτόν τον τρόπο–, στην περίπτωση του ανηλίκου υπάρχει ηθικό θέμα.

Κάποιοι, βέβαια, θα πούνε ότι δεν είναι δημόσιος εξευτελισμός το να ζητάς από κάποιον να μασήσει τη γόπα αγνώστου και να τον τραβάς σε  βίντεο που θα αναρτήσεις στο δίκτυό σου. Κάποιοι μπορεί να το βρούν αστείο. Δεν είναι θύματα, θα πούνε, είναι παίκτες που δέχτηκαν να συμμετέχουν στις δοκιμασίες. Θα δεχτώ και τη δική τους θέση, ας συμφωνήσουμε όμως ότι δεν είναι αυτό που περιμένεις να δεις από έναν ευρωβουλευτή. Είναι απογοητευτικό και σίγουρα μακριά από αυτό που έλεγε ο ίδιος μετά την εκλογή του, ότι έχει μεγάλη ευθύνη και θα προσπαθήσει για το καλύτερο, να τον βλέπεις σε βίντεο να πληρώνει περαστικούς για να κάνουν χαζομάρες.

Ασφαλώς και το βίντεο προκάλεσε αντίδραση. Την οποία οι εμπνευστές του αντιμετώπισαν με μοντάζ που εξαφάνισε κάποια πλάνα. Είπαν, επίσης, ότι γυρίστηκε πριν τις ευρωεκλογές, σε μια προσπάθεια να διορθώσουν την εικόνα τους, ξεχνώντας μάλλον ότι η εικόνα των ανθρώπων είναι συνάρτηση πολλών πραγμάτων. Ακόμα και του τρόπου που αντιμετωπίζουν ένα λάθος τους.

«Είμαι 24 ετών και κάνω λάθη» είπε ο Φειδίας Παναγιώτου. Οχι, Φειδία. Είσαι ένας 24χρονος youtuber που βρέθηκε από σπόντα στην Ευρωβουλή, απλώς επειδή έχει ακολούθους. Αυτή είναι η αλήθεια. Και ο μηχανισμός επιτυχίας της νέας εποχής έχει ένα ελάττωμα: σε πάει στην κορυφή απροετοίμαστο. Και τώρα πρέπει να επιλέξεις τι θα είσαι. Ενας youtuber που κάνει ό,τι μπορεί για να τον βλέπει το κοινό ή ένας ευρωβουλευτής που θα εκπληρώσει τις προσδοκίες;

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News