Ο Λευτέρης Πετρούνιας είναι ένας μεγάλος αθλητής. Ο Λευτέρης Πετρούνιας αμφισβήτησε τις καταγγελίες περί σεξουαλικής κακοποίησης: «Ο πρωταθλητισμός είναι ένας σκληρός κλάδος, από εκεί και πέρα εάν υπήρξαν… εάν υπήρξαν, γιατί δεν είμαι σίγουρος, δεν έχω δει κάτι, μεμονωμένα περιστατικά, λυπάμαι πολύ. Ομως δεν έχω δει κάποιον αθλητή που βρίσκεται στην επιφάνεια και έχει, σε εισαγωγικά, τα φώτα πάνω του, ή μάλλον έχει καταφέρει τους στόχους του να τους υλοποιήσει, να έχει κάποιο τέτοιο παράπονο», είπε.

Ο ένας Λευτέρης μας κάνει περήφανους με τα μετάλλια που κερδίζει. Ο άλλος Λευτέρης μας απογοητεύει με μια δήλωσή του. Για την οποία αμέσως, βέβαια, έσπευσε σε συγγνώμη. Κάποιοι μίλησαν για θυμωμένους χορηγούς που τον περιμένουν στη γωνία. Κάποιοι άλλοι για κωλοτούμπα, γιατί, όπως και να το κάνουμε, δεν συμφέρει να έχεις το κοινό απέναντί σου.

Κανείς δεν μπορεί να ξέρει τι έχει στο μυαλό του ο καθένας, σε κάθε τι που λέει και κάνει. Και προφανώς, όταν μιλάμε για αθλητές τέτοιου βεληνεκούς, μια άστοχη δήλωση μπορεί να δημιουργήσει ένα ντόμινο καταστροφής, το οποίο δεν επηρεάζει μόνο τους ίδιους, έχει παράπλευρες απώλειες. Με άλλα λόγια, το πράγμα πρέπει πάση θυσία να συμμαζευτεί. Υπ’ αυτή την έννοια, είναι κάπως δικαιολογημένο το ότι το κοινό παραμένει διστακτικό, όταν βλέπει κάποιον, όπως ο Πετρούνιας, να απολογείται για ένα λάθος του.

Προφανώς και η άποψη που εξέφρασε ο Λευτέρης Πετρούνιας στην κάμερα που τον σταμάτησε σε εκείνα τα εγκαίνια είναι προβληματική. Αφενός γιατί αμφισβητεί το δικαίωμα των θυμάτων να μιλήσουν μεταγενέστερα, αγνοώντας τις κοινωνικές και ψυχολογικές παραμέτρους αυτής της καθυστέρησης. Αφετέρου, η δήλωσή του είναι σαν να υποτιμά όποιον εκφράζει τέτοια παράπονα (εντελώς λάθος λέξη), βάζοντας επάνω του τη στάμπα του αποτυχημένου.

«Η διατύπωση του τρόπου σκέψης μου ήταν εντελώς λάθος. Νιώθω χρέος να ζητήσω ένα τεράστιο συγγνώμη από όλους τους Έλληνες για αυτήν τη λάθος διατύπωση της σκέψης μου. Είμαι υπέρμαχος του κινήματος #MeToo. Στηρίζω όποιον έχει υποστεί βία. Ζητώ ξανά συγγνώμη και έχουν απόλυτο δίκιο να με κατηγορήσουν. Καταδικάζω όμως κάθε μορφή βίας». Με αυτά τα λόγια, ο Πετρούνιας θέλησε να απολογηθεί μιλώντας στο δελτίο του ΑΝΤ1. «Εγώ το ζήτησα να βγω και να ζητήσω συγγνώμη, γιατί όντως έκανα ένα λάθος. Ως άνθρωπος δεν είμαι τόσο ικανός, όσο στους κρίκους, για να εκφράσω σωστά τη σκέψη μου».

Αφού, λοιπόν, έγινε (ορθώς) ντόρος με την προβληματική δήλωσή του, ήρθε και η απολογία του. Η οποία είναι απείρως καλύτερη από πολλές απολογίες που έχουμε ακούσει σε ανάλογες περιπτώσεις προβληματικών τοποθετήσεων, από διάσημους αθλητές και μη.

Οι απόψεις των ανθρώπων δεν κρύβονται. Οταν κάποιος αναγκάζεται να ζητήσει συγγνώμη ενώπιον ενός κοινού που ωρύεται για ένα λάθος του, επειδή τον έχει κάνει θεό και δεν δέχεται λάθη από αυτόν (άλλο θέμα συζήτησης αυτό), είναι πολύ εύκολο να διακρίνεις αν το εννοεί ή όχι, αν πράγματι πιστεύει ότι έπεσε σε ατόπημα ή θεωρεί ότι όλοι τον έχουν βάλει, αδίκως, στη σέντρα.

Τα λόγια του Λευτέρη Πετρούνια δείχνουν, μάλλον, μια ειλικρινή τοποθέτηση, μια αυθόρμητη συγγνώμη, χωρίς ναι μεν, αλλά. Δεν φάνηκε υπερόπτης, δεν χρησιμοποίησε φτηνές δικαιολογίες. Είπε φταίω, εκφράστηκα χάλια, έχετε δίκιο… Τέλος.

ΥΓ. Πόσο σπάνια ακούμε τέτοιες συγγνώμες; Οχι, πείτε.

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News