Δεν έχεις γραφτεί στο Tinder; Η ερώτηση έπεσε στο τραπέζι της παρέας κι έφερε πονηρά γελάκια. Με μια μικρή καθυστέρηση, σχεδόν όλοι απάντησαν ότι ναι, έχουν ένα προφίλ στη δημοφιλή εφαρμογή γνωριμιών. Η οποία, πλέον, πρέπει να έχει στα δεδομένα της τη μισή υφήλιο. Κυρίως, εκείνη που ανήκει στη γενιά των Millenials, δηλαδή τα άτομα που τώρα είναι μεταξύ σαράντα και πενήντα ετών.
Τα στατιστικά στοιχεία το επιβεβαιώνουν. Μια έρευνα διαπίστωσε ότι το 61% των χρηστών των εφαρμογών γνωριμιών, ανήκει στη συγκεκριμένη γενιά. Η αμέσως επόμενη, η Gen-Z, τα χρησιμοποιεί μόλις κατά 26%. Το επιχείρημά τους, σύμφωνα και πάλι με τέτοιου είδους έρευνες, είναι ότι φοβούνται ότι στο δια ταύτα, όταν η γνωριμία περάσει από τη θεωρία στην πράξη, θα τους απορρίψουν.
Ως παιδιά που μπήκαν στην εικονική πραγματικότητα από νωρίς και το ξύπνημα της δικής τους άνοιξης είχε ψηφιακό αποτύπωμα, η Gen-Z είναι λογικό να φοβάται μια εφαρμογή που από την οθόνη του κινητού περνάει δυο αγνώστους στο τραπέζι ενός μπαρ και μετά, ενδεχομένως, σ’ ένα κρεβάτι. Η διαχείριση του φλερτ που συμβαίνει με μάτια να κοιτάζονται διαφέρει πολύ από τα απρόσωπα μηνύματα. Στην αληθινή ζωή, το like σημαίνει φιλί και άγγιγμα, ενώ η απουσία του μεταφράζεται σε χυλόπιτα. Και το «ghosting» (η ξαφνική αποχώρηση από μια σχέση χωρίς να δίνεται καμία εξήγηση), είναι πιο επώδυνο όταν συμβαίνει ανάμεσα σε εραστές παρά ανάμεσα σε προφίλ που ερωτοτροπούν μέσω ψηφιακών ταχυδρομείων.
Οι Millenials το έχουν ζήσει το δια ζώσης, με αυτό άρχισαν να περπατάνε τα πρώτα ερωτικά τους μονοπάτια. Το δια ζώσης τους έψησε πριν έρθει το ψηφιακό να μπει σφήνα στην ερωτική πραγματικότητα. Και τώρα, αυτή η γενιά, βρήκε στις εφαρμογές γνωριμιών ένα πεδίο που ενώνει και τα δύο: προφίλ που τα ταιριάζει ο αλγόριθμος. Επιλογές που κάνεις πρώτα απρόσωπα, καθώς σκρολάρεις στην οθόνη σου καταγεγραμμένα προσόντα και φωτογραφίες και στέλνεις μηνύματα ενδιαφέροντος.
Και μετά, ένα δια ζώσης που ικανοποιεί τα ένστικτα, χωρίς να σε βαραίνει με ευθύνες και υποχρεώσεις. Που σου δίνει την αίσθηση ότι μπορείς να αποχωρήσεις ανά πάσα στιγμή, χωρίς να πρέπει να δικαιολογείσαι. Γιατί εξαρχής προσήλθες στο παιχνίδι, κι εσύ και το άλλο πρόσωπο, σαν τους παλαιστές που μπαίνουν στο ρινγκ, ενώνουν τα σώματά τους στην πάλη, και μετά δίνουν τα χέρια και επιστρέφει ο καθένας στον κόσμο του, χωρίς να υπάρχει λόγος να ξαναϊδωθούν.
Είναι η τέλεια συνθήκη για να μην επιβαρυνθείς με το φορτίο της επικοινωνίας, με βάθος και προσδοκία για συνέχεια. Όπως είπε κι ένας φίλος στην παρέα, όταν ανοίξαμε το θέμα των εφαρμογών γνωριμιών: «ψεκάστε-σκουπίστε-τελειώσατε». Στην πραγματικότητα, είναι μια επικοινωνία απεκδυόμενη από τα πιο ουσιαστικά και όμορφα χαρακτηριστικά της. Το συναίσθημα και την ανάγκη για βαθύτερη επαφή και ένωση με τον άλλο. Είναι ένα πάρε-δώσε που μένει στην επιφάνεια, πλατσουρίζει στα ρηχά και βγαίνει προτού καταλάβει ότι βράχηκε.
Η γενιά Gen-Z φοβάται την απόρριψη, αλλά οι Millenials φοβούνται τη δέσμευση μιας ουσιαστικής επικοινωνίας, που μπορεί να φέρει αλυσιδωτές αντιδράσεις στην καθημερινότητά τους. Δεν εννοώ ασφαλώς σχέση και γάμο, αλλά μια επαφή που θέλει να γνωρίσει τον άλλο και όχι να τον ξεπετάξει.
Ξέρουν ότι μια τέτοια επικοινωνία έχει ευθύνες και είναι πολύ κουρασμένοι για να τις αναλάβουν: «Για σχέση είμαι εγώ τώρα; Δουλεύω δυο δουλειές, πότε θα βλεπόμαστε;» είπε ο φίλος και όλοι συμφώνησαν ότι λέει τα πράγματα με το όνομά τους.
Ο χρόνος που δεν υπάρχει, τα λεφτά που δεν φτάνουν, η απογοήτευση από τη διαπίστωση ότι δεν είσαι ακόμα αυτόνομος στα σαράντα-φεύγα σου, η ματαίωση των ονείρων σου, η κατάρρευση ενός γάμου ενδεχομένως, γιατί ως Millenial έχεις διαβεί το κατώφλι της εκκλησίας ή του δημαρχείου, το πιθανότερο, όλα σε οδηγούν σε μια ερωτική επιπεδότητα, την οποία οι εφαρμογές γνωριμιών ήρθαν για να τη διευκολύνουν να εκφραστεί.
Οι εφαρμογές γνωριμιών σου δίνουν τη δυνατότητα να κάνεις ανέπαφες ερωτικές επαφές. Να περνάς πάνω από το σώμα του άλλου, σαν την κάρτα στο τερματικό. Να ακουμπάς ελαφρά, αλλά να τραβιέσαι, προτού αισθανθείς και πονέσεις. Μια σεξουαλική νεύρωση νέου τύπου, που αφορά τους σύγχρονους, ταλαίπωρους μεσήλικες.
Λίλα Σταμπούλογλου
κατά εικονικόν κόσμον Λίλα Τρου Στορι (lilatruestory) Παρελθόν: Γεννήθηκα στην Αθήνα αλλά η καρδιά μου βρίσκεται στην Κομοτηνή. Μεγάλωσα με αγάπη, γαλλικά και πιάνο (σπασικλάκι ολκής). Πριν αποφασίσω τί θέλω να κάνω στη ζωή μου, πέρασα στο πανεπιστήμιο και σπούδασα ιστορία και αρχαιολογία. Όταν το αποφάσισα, βρέθηκα στην αίθουσα μιας δραματικής σχολής να σπουδάζω υποκριτική κι έκανα ένα μεταπτυχιακό στη θεατρολογία. Παρόν: Σχολιάζω, σατιρίζω, μεταμφιέζομαι, υποδύομαι ρόλους, μαγειρεύω, κυλιέμαι στο πάτωμα, γενικά βγάζω το δημιουργικό μου άχτι στη χιουμοριστική διαδικτυακή εκπομπή ''Τρου Στορι'' (www.comedylab.gr). Κάνω το ίδιο στα αγγλικά στο youtube κανάλι lilatruestory. Πειραματίζομαι με το stand up comedy και το comedy σκέτο. Κάνω μουσικές παρωδίες με τους Parodise. Παίζω σε θέατρο-τηλεόραση-κινηματογράφο όποτε μου δίνεται η ευκαιρία. Κατά καιρούς σκηνοθετώ. Αρθρογραφώ. Έχω διατελέσει και ραδιοφωνική παραγωγός και γουστάρω πολύ να το ξανακάνω (δέχομαι προτάσεις). Κυνηγώ likes και retweets στα social media. Τέλος, φτιάχνω πολύ ωραία φοκάτσια. Εξέλιξη τελευταίας στιγμής: Από 18 Οκτώβρη και κάθε Σάββατο μπορείτε να με δείτε στην παράσταση stand up comedy ''50 αποχρώσεις του Greek'' μαζί με τον Σίλα Σεραφείμ. Καθώς επίσης στο Μητσι Show με Γιώργο Μητσικώστα, στο κανάλι Ε (κείμενα-συμμετοχή) και στις Κυριακές γέλιου στο Tin Pan Alley.