Ξέρω ότι πολλοί θα θυμώσετε με τον τίτλο. Κι εγώ ακόμα, που δεν έχω αξιωθεί ούτε μια φορά να ανάψω το τζάκι στο σπίτι μου, θυμώνω με τον τίτλο που έβαλα. Για να είμαι ειλικρινής, πολύ θα ήθελα να αράζω μπροστά στη φωτιά του, τα βράδια που γυρνάω απ’ τη δουλειά, ειδικά όταν έχω φάει το κρύο όλης της Αθήνας στα μούτρα. Αλλά η τεμπελιά και η βαρεμάρα μου, δύο υποβόσκοντα στοιχεία του χαρακτήρα μου, ξυπνάνε χωρίς ενοχές όταν σκέφτομαι κούτσουρα και προσανάμματα.

Η τεμπελιά μου, στη συγκεκριμένη περίπτωση, βάζει το λιθαράκι της για την αποσυμφόρηση της ατμόσφαιρας της πόλης που ζω, από την κάπνα των τζακιών. Μικροσκοπικό βέβαια το δικό μου λιθαράκι, και αμελητέο, μιας και πολλοί συμπολίτες μου καίνε φουλ τα δικά τους τζάκια, λες και βρίσκονται σε χωριό στους πρόποδες του Ολύμπου.

Δεν βρίσκονται όμως σε χωριό, βρίσκονται στο διαμερισματάκι τους στην μπετόν αρμέ Αθήνα. Κι όσο εκείνοι κάθονται μπροστά στο τζάκι και απολαμβάνουν, έξω γίνεται του σωματιδίου το κακό συναπάντημα. Όσοι κυκλοφορούν με μηχανή, είναι οι πιο μεγάλοι μάρτυρες αυτής της επιβαρυμένης με κάπνα ατμόσφαιρας, νιώθουν το καπνιστό οξυγόνο να μπαίνει κυριολεκτικά στα σωθικά τους.

Εχει ειπωθεί πολλές φορές, ότι το τζάκι στην πόλη επιβαρύνει την ατμόσφαιρα, ότι πρέπει να το ανάβουμε με φειδώ, ότι δεν πρέπει να καίμε ό,τι να ‘ναι εκεί μέσα. Εχουν γίνει μετρήσεις, έχουν ανακοινωθεί ανησυχητικά αποτελέσματα, έχουν μιλήσει κατά καιρούς ένα κάρο ειδικοί και μη επί του θέματος. Το θέμα άνοιξε ακόμα μια φορά, τις μέρες αυτές που ο «Ηφαιστίωνας» έκανε τα τζάκια να πάρουν φωτιά, η Ελληνική Αντικαρκινική Εταιρεία.

Με ανοιχτή επιστολή της, καλεί τους πολίτες να σταματήσουν να ανάβουν τα τζάκια, ειδικά αν ζουν σε πόλεις με κακό εξαερισμό, όπως η Αθήνα. «Αδιάφορα με τι είδους τζάκι χρησιμοποιείτε, βλάπτετε το ίδιο τη δική σας υγεία και εκείνη των συμπολιτών σας». «Δεν χρειάζεται να έχετε ειδικούς μετρητές για να καταλάβατε την αυξημένη πυκνότητα των αιωρούμενων σωματιδίων και των τοξινών που εισπνέετε, αρκεί η μυρωδιά του καμένου ξύλου. Όταν το μυρίζετε, εισπνέετε εξαιρετικά μεγάλες ποσότητες τοξινών και αιωρούμενων σωματιδίων. Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει καμιά γραφικότητα σε αυτή την αίσθηση, απλά πρέπει να την εκλάβετε ως αυτό που πραγματικά είναι: ένας παράγοντας που σας θέτει σε κίνδυνο, να εμφανίσετε καρκίνο και άλλες ασθένειες»

Η ΕΑΕ με την επιστολή της απευθύνεται και στην Πολιτεία, ζητώντας να νομοθετήσει «καταναγκαστικά μέτρα»: «Νομοθετική απαγόρευση της καύσης ξύλων σε αστικά κέντρα, με ελέγχους και ποινές στους παραβάτες». Όπως αναφέρεται: «Να τονιστεί ότι αν κάποιος θέλει να καίει ξύλα στο τζάκι του, δεν είναι δικαίωμα του να το κάνει, γιατί με την πράξη του αυτή, όπως έχουν δείξει οι μελέτες, θέτει σε κίνδυνο και όσους κατοικούν σε γειτονικά σπίτια και ακόμα μακρύτερα».

Προτείνουν δηλαδή να γίνει ένας αντιτζακικός νόμος, όπως ο αντικαπνιστικός. Να κάτι που δεν είχε ειπωθεί ξανά κι έχει ξεσηκώσει αντιδράσεις, μιας και πολλοί το θεωρούν υπερβολικό. Ακούγεται υπερβολικό, όντως, αλλά αν η ρύπανση από τα τζάκια είναι μείζον θέμα δημόσιας υγείας, ίσως δεν υπάρχει άλλος τρόπος.

Μια ακόμα πρωτοποριακή πρόταση της ΕΑΕ, που επίσης έχει προκαλέσει, είναι η απαγόρευση από την πολεοδομία έγκρισης για ανέγερση κατοικιών στο λεκανοπέδιο της Αττικής, και σε άλλες πόλεις, όταν σε αυτά προβλέπεται η κατασκευή τζακιών. Σαν να ακούω ήδη τον Ελληνα να λέει: «Ασε μας μωρέ που θα μου πείτε εσείς αν θα κάνω τζάκι στο σπίτι μου!»

Αλίμονο. Του Ελληνα το τζάκι ζυγό δεν υπομένει. Οπως δεν υπέμενε και το τσιγάρο του. Ελπίζω μόνο να μην χρειαστούν τόσα χρόνια, όσα χρειάστηκαν για το τσιγάρο, για να εφαρμόσουμε νόμους για το τζάκι. Οχι τίποτα, δεν θα προλάβουμε να τους εφαρμόσουμε, θα έχουμε πνιγεί από την κάπνα.

ΥΓ. Ολόκληρη η επιστολή της ΕΑΕ εδώ

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News