Και ποιος δεν είδε τον εαυτό του γέρο αυτό το καλοκαίρι. Έγινε σχεδόν must, να αποκτήσεις τη δική σου, γερασμένη εκδοχή. Όσο πιο νέος, τόσο πιο επιτακτική η επιθυμία να υποκύψεις στη μόδα της εικονικής γήρανσης, όπως σου την έδινε το FaceAppChallenge.

Λογικό εν μέρει.

Όταν είσαι νέος, τόσο πιο μακρινό φαντάζει το γήρας. Τόσο μακρινό, που σχεδόν δεν σε αφορά. Το να δεις τον εαυτό σου γέρο, όταν είσαι είκοσι, είναι σαν σενάριο επιστημονικής φαντασίας, μια συνθήκη που έχεις την αίσθηση ότι είναι απίθανο να σου συμβεί.

Τα νιάτα δεν φοβούνται το γήρας, το περιφρονούν και χαζογελούν μαζί του, μέσα από μια φωτογραφία στα σόσιαλ μίντια.

Αυτό είναι το πρώτο που μας έδειξε η viral εφαρμογή.

Όσοι πάλι είμαστε στα μισά της ζωής, ή λίγο παραπάνω, είδαμε στο FaceAppChallenge ένα σενάριο, όχι επιστημονικής φαντασίας, αλλά μάλλον μελοδραματικής κομεντί, που οσονούπω πρόκειται να γίνει πραγματικότητα. Που εύχεσαι δηλαδή να γίνει πραγματικότητα, μιας και δεν είναι και δεδομένο οτι θα γίνει. Στην ηλικία που είσαι, το ξέρεις. Έχεις αισθανθεί το αβέβαιο του πράγματος που λέγεται ζωή, ξέρεις πολύ καλά ότι το τέλος μπορεί να έρθει ανά πάσα στιγμή, και να σε βρει, όχι απαραίτητα γερασμένο και ασπρομάλλη. Το είπαν κάποιοι εύστοχα, με μια φράση, κάτω απ’ τις ποσταρισμένες εκδοχές του ηλικιωμένου εαυτού τους:”ας γεράσω και δεν έχω πρόβλημα”.

Οι μεσήλικες υπέκυψαν στον πειρασμό με λιγότερη περιφρόνηση για το γήρας. Σε κάθε περίπτωση όμως, εκείνο που φάνηκε να μονοπωλεί το ενδιαφέρον μας, νεότερων και μεγαλύτερων, είναι -και πάλι- η εμφάνιση. Η γερασμένη εικόνα είναι το εντελώς αντίθετο από εκείνο που προστάζει η εποχή, το σφρίγος της νεότητας και την ατέρμονη προσπάθεια να το επιμηκύνεις. Το να δεις το πρόσωπό σου παραδομένο στην πιο σκληρή ηλικιακή μετάλλαξη, σου προκαλεί ρίγος, όχι τόσο για το πώς θα είσαι, αλλά περισσότερο μάλλον για το πώς θα φαίνεσαι. Κι έχεις ένα περίεργο, εντελώς παράλογο, αίσθημα απογοήτευσης, λες και δεν το περιμένεις, λες και δεν περιμένεις οτι ο χρόνος τελικά θα υπερισχύσει, λες και είναι αφύσικο να σου συμβεί.

Το FaceAppChallenge φανέρωσε τον ναρκισσισμό της εποχής μας σε όλο του το μεγαλείο. Και μέσα απ’ αυτό, έδειξε ότι αντιμετωπίζουμε και τα γηρατειά με μια ελαφρότητα. Πέσαμε με τα μούτρα να δούμε τους εαυτούς μας γέρους, επιφανειακά όμως. Οι βαθιές ρυτίδες, ωστόσο, η βλεφαρόπτωση και τα προγούλια, είναι τα λιγότερα που παθαίνεις όταν γερνάς. Δυστυχώς, τα γηρατειά κουβαλούν προβλήματα πολύ πιο σοβαρά από τις βαθιές χαρακιές στο δέρμα. Με πόσο ενθουσιασμό θα αγκαλιάζαμε, άραγε, μια εφαρμογή που θα μας έδειχνε τα πιο σοβαρά της γηρασμένης εκδοχής μας;

Πόσοι θα μπαίναμε στον κόπο να δούμε την ψυχολογική και σωματική κατρακύλα της τρίτης ηλικίας, εκείνη που αλλάζει το πώς είσαι και όχι το πώς φαίνεσαι; Θα κάναμε viral ένα τέτοιο app; Χλωμό το βρίσκω.

Και μια τελευταία διαπίστωση: γκρινιάζουμε διαρκώς για τα προσωπικά μας δεδομένα, αλλά δεν διστάζουμε να τα δώσουμε στο πιάτο, για έναν ανούσιο σκοπό. Τέθηκαν πολλά ερωτήματα για τα προσωπικά δεδομένα των χρηστών που κατέβασαν την εφαρμογή. Άρθρο του Forbes εστίασε στο θέμα και υποστήριξε οτι οι πλειοψηφία όσων έπαιξαν με την εφαρμογή, όχι απλώς παραχώρησαν τα προσωπικά τους δεδομένα στο FaceApp, αλλά του έδωσαν και την ελευθερία να τα χρησιμοποιήσει όπως θέλει, για όσο καιρό θέλει.

ΥΓ. Τόσο αφελείς είμαστε, αλήθεια; Ή απλώς σταματάμε να γκρινιάζουμε, όταν δεν μας συμφέρει;

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News