Ο Δημήτρης Καραγιάννης είναι ο νικητής του «The Voice» που μόλις τελείωσε. Αναμετρήθηκε στον τελικό με την Ελπίδα Γαδ, αφήνοντας την στη δεύτερη θέση. Αν δεν ξέραμε τίποτα για κανέναν απ’ τους δύο, και ακούγαμε μόνο φωνές και ερμηνείες, ίσως να είχε κερδίσει η Ελπίδα Γαδ, ή ακόμα και κάποιος από εκείνους που αποκλείστηκαν σε προηγούμενα στάδια του διαγωνισμού, είπαν αρκετοί που σχολίασαν το αποτέλεσμα.

Eλα όμως που εκείνο που κερδίζει, εντέλει, πέρα απ’ το ταλέντο, είναι οι ιστορίες. Και ο Δημήτρης είχε ταλέντο αλλά είχε και μια ιστορία να διηγηθεί, ικανή να διεγείρει τις συναισθηματικές χορδές του κοινού. Το οποίο προσκαλείται να δώσει τον οβολό του, για να βγάλει τον νικητή σε ένα μουσικό talent show, με ολίγον ριάλιτι μέσα στη συνταγή του.

Ενας μουσικός του δρόμου, που έπαιζε φυσαρμόνικα στους περαστικούς και έφτασε μπροστά στις οθόνες διεκδικώντας μια καλύτερη τύχη, αυτή είναι σε μια πρόταση η ιστορία του Δημήτρη Καραγιάννη. «Πώς είναι να τραγουδάς στο δρόμο», τον είχε ρωτήσει ο Σάκης Ρουβας, στην πρώτη, τυφλή οντισιόν, από την οποία περνούσαν οι υποψήφιοι. «Κάποιες φορές δεν είναι καλά, νιώθεις ότι τους ενοχλείς», είχε πει ο Δημήτρης.

Οσο να πεις, σε αγγίζει. Το κάνεις εικόνα, ανθρώπους στο δρόμο που παίζουν μουσικές και τραγουδούν, μερικοί καλύτερα κι από εκείνους που ανεβαίνουν στις πίστες. Ταλέντα στο πεζοδρόμιο, με τα όργανά τους στα χέρια, και μερικά κέρματα σε μια θήκη, ένα καπέλο, ένα καλαθάκι. Εβλεπες τον Δημήτρη στο σόου και έκανες προβολή πάνω του, την ανάγκη όλων αυτών των ανθρώπων που αντέχουν να μετρούν την καλλιτεχνική τους αξία με κέρματα περαστικών.

Ενδόμυχα, δημιουργείται και σε εσένα η ανάγκη να βοηθήσεις τον Δημήτρη να τα καταφέρει. Εξάλλου, μπορείς, έχεις το καρβέλι, έχεις και το μαχαίρι. Βασικά, κοστίζει ένα- δύο ευρώ και μισό λεπτό απ’ το χρόνο σου για να στείλεις ένα μήνυμα με τον αριθμό του. Η ψήφος στον Δημήτρη είναι κάτι δυνατότερο απ’ την επιθυμία να φέρεις στην κορυφή ένα ταλέντο, σκέτο. Είναι ανάδειξη νικητή, μετά φιλανθρωπίας, καλοσύνης, ευαισθησίας, όπως θέλετε πείτε το. Κάνεις την καλή πράξη της ημέρας, να αλαφρώσεις λίγο το κάρμα σου.

Βεβαίως, γνωρίζεις κατά βάθος ότι το να βρεθείς στο βάθρο του «The Voice» είναι η πετυχημένη αποκορύφωση μιας τηλεοπτικής προσπάθειας, που όμως, μπορεί να μην έχει σοβαρή συνέχεια. Θα πούνε για σένα όλα τα πάνελ και τα sites, θα σου πάρουν μερικές συνεντεύξεις, θα σε φωνάξουν κάπου να τραγουδήσεις, θα φτιάξεις και μερικά τραγουδάκια μιας και κέρδισες ένα δισκογραφικό συμβόλαιο. Και μετά, τι; Θυμάται κανείς νικητή μουσικού σόου; Δυο-δυο τα βγάζουν, ο ένας τηλεοπτικός σταθμός μετά τον άλλο. Τέλειωσε το «The Voice», κι αμέσως ανακοίνωσαν το επόμενο.

Πριν λίγες μέρες, έκανε τελικό και το «xFactor» στο «Open Beyond». Εκεί βγήκε νικητής ο Γιάννης Γρόσης. Μια που σας είπα το όνομα, μια που θα το ξεχάσετε δια παντός, το πιθανότερο. Μπορεί και όχι, φυσικά. Κανείς δεν ξέρει τι θα κάνουν αυτά τα παιδιά στο μέλλον, αν θα καταφέρουν να αξιοποιήσουν την τηλεοπτική τους νίκη και στην αληθινή αρένα της μουσικής βιομηχανίας. Κανείς δεν ξέρει αν ο μουσικός του δρόμου, Δημήτρης Καραγιάννης, μπορέσει να γίνει και μουσικός της δισκογραφίας, των συναυλιών και των μουσικών σκηνών.

Η βιομηχανία αυτή δεν συγκινείται με τις ιστορίες, συγκινείται με το ταμείο που γεμίζει.

ΥΓ. «Νοιώθω ένα μούδιασμα, σαν ένα όνειρο, μόνο ευχαριστώ στον κόσμο, είναι ένα όνειρο, ακόμα δεν το πιστεύω» δήλωσε ο Δημήτρης Καραγιάννης αμέσως μετά την νίκη του στον τελικό. Φίλε Δημήτρη, μπράβο και καλή επιτυχία από εδώ και πέρα. Μακάρι σε δύο χρόνια να σε θυμόμαστε.

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News