Ο υπουργος Δικαιοσύνης, Γιώργος Φλωρίδης, δεν άφησε αναπάντητη την ανακοίνωση διαμαρτυρίας από την Ενωση Δικαστών και Εισαγγελέων – και τις αντίστοιχες διαμαρτυρίες βουλευτών της αντιπολίτευσης- περί αγνόησης της γνώμης των δικαστών για τις προαγωγές στα Ανώτατα Δικαστήρια της χώρας.
«Δεν θα γίνουμε κράτος δικαστών, ευτυχώς, η χώρα διαθέτει Σύνταγμα», τόνισε χαρακτηριστικά από το βήμα της Βουλής ο κ. Φλωρίδης, υπενθυμίζοντας στους αντιδρώντες ότι, βάσει Συντάγματος, την αποκλειστική αρμοδιότητα για την εκλογή της ηγεσίας της Δικαιοσύνης έχει (ακόμη) το υπουργικό συμβούλιο.
«Την ευθύνη την έχει το υπουργικό συμβούλιο μετά από πρόταση του υπουργού Δικαιοσύνης. Αυτό είναι το Σύνταγμά μας και ισχύει ακόμη, για όσους κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν», σημείωσε με νόημα στην απάντησή του ο υπουργός Δικαιοσύνης και συμπλήρωσε επί της διαδικασίας:
«Από το 2010 ισχύει η δυνατότητα της Βουλής να εκφράζει γνώμη μέσω της Διάσκεψης των Προέδρων. Πέρυσι τον Ιούνιο θεσπίστηκε και η δυνατότητα της Ολομέλειας των Ανωτάτων Δικαστηρίων να εκφέρουν γνώμη για την επιλογή των ηγεσιών τους. Αυτό είναι το συντεταγμένο σύστημα της χώρας και την τελική απόφαση την έχει το υπουργικό συμβούλιο», επανέλαβε, επιμένοντας ότι οι τελευταίες αποφάσεις (που προκάλεσαν την αντίδραση της ΕΔΕ) «κινούνται εντός των ορίων που περιγράφει ο νόμος και η πρόταση της Βουλής».
«Από κράτος συντεταγμένης Πολιτείας, να πάμε σε κράτος δικαστών; Δεν μπορεί να αυτονομηθεί από τις άλλες δύο η δικαστική εξουσία, γιατί τότε πάμε σε άλλου είδος καθεστώς που δεν έχει καμία σχέση με τη Δημοκρατία», παρατήρησε ο κ. Φλωρίδης και με την αιχμηρή επισήμανση ότι ορισμένοι επιθυμούν να καταργηθεί η Βουλή και η κυβέρνηση, θέλησε να υπογραμμίσει πως δεν υπάρχει καμία χώρα στον κόσμο στην οποία οι ηγεσίες της Δικαιοσύνης εκλέγονται από τους δικαστές και αντίστοιχα δεν υπάρχει πουθενά εξουσία που να μην έχει έμμεση νομιμοποίηση στη λαϊκή κυριαρχία.
Και κατέληξε λέγοντας: «Όλες οι αλλαγές έγιναν με πίστη και τήρηση του Συντάγματος. Δεν είναι επιλογές που αφορούν επαγγελματικό σωματείο, αλλά ανεξάρτητη δικαστική εξουσία. Η χώρα έχει ακόμα Σύνταγμα, γιατί κάποιοι πιστεύουν πως δεν πρέπει να τηρηθεί και να επιβληθούν συσχετισμοί; Αυτό δεν θα γίνει ανεκτό».
ΕΔΕ: Να τον καταργήσετε…
Είχε προηγηθεί η έντονη αντίδραση της Ενωσης Δικαστών και Εισαγγελέων για τις προαγωγές αρεοπαγιτών σε αντιπροέδρους του Αρείου Πάγου, εκφράζοντας τη διαμαρτυρία της για το γεγονός -όπως υποστηρίζει στη σχετική ανακοίνωση- ότι «αρεοπαγίτες εγνωσμένου κύρους και ήθους που χαίρουν εκτίμησης από όλον τον νομικό κόσμο, με άρτια νομική κατάρτιση, πρωτεύσαντες στην εκλογική διαδικασία μεταξύ των μελών του Δικαστηρίου, δεν κρίθηκαν ικανοί να καταλάβουν καμία από τις 8 θέσεις των Αντιπροέδρων του Αρείου Πάγου που κενώθηκαν».
Στην ανακοίνωσή της, η ΕΔΕ θέτει ζήτημα ως προς την εφαρμογή του ν. 5123/2024 ο οποίος εισάγει τη διαδικασία της μυστικής ψηφοφορίας στα Ανώτατα Δικαστήρια για τα πρόσωπα που τελικά θα αναλάβουν την ηγεσία της Δικαιοσύνης, ως προστάδιο της τελικής απόφασης του υπουργικού συμβουλίου, και κάνοντας λόγο για a la cart αξιοποίησή του από την κυβέρνηση, αξιώνει εκ των υστέρων την κατάργησή του, ως αχρείαστου.
Αναλυτικά η ανακοίνωση της Ενωσης Δικαστών και Εισαγγελέων, έχει ως εξής:
Το χθεσινό ΦΕΚ 2693/22-7-2025 για τον ορισμό Αντιπροέδρων στον Άρειο Πάγο επιβεβαίωσε με τον πιο εμφατικό τρόπο το λαϊκό ρητό πως στην Ελλάδα έχουμε νόμους αλλά δεν εφαρμόζονται. Κι εδώ το παράδειγμα για το πώς ακυρώνεται ένας νόμος στην πράξη το δίνει η ίδια η Κυβέρνηση που εισηγήθηκε και ψήφισε τον νόμο.
Για να τα πάρουμε από την αρχή: Πέρυσι το καλοκαίρι το Υπουργείο Δικαιοσύνης φέρνει προς ψήφιση το ν. 5123/2024 ο οποίος εισάγει διαδικασία μυστικής ψηφοφορίας στα Ανώτατα Δικαστήρια για τα πρόσωπα που τελικά θα αναλάβουν την ηγεσία της Δικαιοσύνης ως ένα προστάδιο που προηγείται της τελικής απόφασης του Υπουργικού Συμβουλίου.
Φυσικά ο νόμος αυτός ψηφίστηκε μετά από παρότρυνση και προτροπή της Ευρωπαϊκής Ένωσης ώστε η χώρα μας να μην αποτελεί εξαίρεση στην ευρωπαϊκή πρακτική να έχουν λόγο οι δικαστές για την επιλογή της ηγεσίας τους.
Η Ένωσή μας αναγνώρισε τότε πως πρόκειται για ένα μικρό θετικό βήμα παρά τις πολλές ελλείψεις και τα κενά που υπήρχαν. Ο νόμος αυτός δοκιμάστηκε για πρώτη φορά αυτόν τον μήνα με τις επιλογές από την Κυβέρνηση των Αντιπροέδρων και αφού είχε προηγηθεί η μυστική ψηφοφορία στα Ανώτατα Δικαστήρια.
Οι όποιες ψευδαισθήσεις είχαν καλλιεργηθεί, κατέρρευσαν με πάταγο τέτοιο που δονεί την Ευελπίδων και την Λ. Αλεξάνδρας. Αρεοπαγίτες εγνωσμένου κύρους και ήθους που χαίρουν εκτίμησης από όλον τον νομικό κόσμο, με άρτια νομική κατάρτιση, πρωτεύσαντες στην εκλογική διαδικασία μεταξύ των μελών του Δικαστηρίου, δεν κρίθηκαν ικανοί να καταλάβουν καμία από τις 8 θέσεις των Αντιπροέδρων του Αρείου Πάγου που κενώθηκαν!
Και αναρωτιέται ο πολίτης εύλογα: εάν η κυβέρνηση δεν ήθελε να απολέσει το προνόμιό της να αποφασίζει ανεξέλεγκτα για την ηγεσία της Δικαιοσύνης για ποιον λόγο προέβη στην πιο πάνω νομοθετική ρύθμιση, πέρα από τους δύο προφανείς: αφενός να κερδίσει επικοινωνιακά στο εσωτερικό δίνοντας την ψευδαίσθηση πως σέβεται την άποψη των αρμοδίων και αφετέρου να καθησυχάσει την Ευρώπη πως στην χώρα μας υπάρχει το κατάλληλο νομοθετικό πλαίσιο που εγγυάται τη συμμετοχή στις κορυφαίες διαδικασίες.
Εμείς απαντάμε: Δεν τον έχουμε ανάγκη αυτόν τον νόμο που αξιοποιείται a la cart μόνο εάν το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας συμβαδίζει με τις κυβερνητικές επιλογές. Καταργήστε τον! Είναι πιο ειλικρινές! Είναι απαίτηση όχι μόνο του Δικαστικού Σώματος αλλά ώριμο κοινωνικό αίτημα ο αυτοπεριορισμός της εκτελεστικής εξουσίας ώστε να χειραφετηθεί ουσιαστικά η Δικαιοσύνη στον τόπο μας.
