Τα τελεσίγραφα παίζουν σημαντικό ρόλο σύμφωνα με τη θεωρία παιγνίων, διότι περιορίζουν δραματικά, εάν είναι αξιόπιστα, τις επιλογές του αντιπάλου. Δημιουργούν compelling event.

Ακούσαμε στη Βουλή για το τελεσίγραφο των θεσμών. Πιθανόν όμως να υπήρχε και άλλο ένα, για το οποίο δεν ακούσαμε σχεδόν τίποτε. Δεν έχουμε να κάνουμε σε αυτό το παιχνίδι, σε αυτήν τη φάση μόνο με δύο αλλά με τέσσερις αντίπαλους παίκτες. Πρόκειται για πολυγωνικό σχήμα, εάν βάλουμε μέσα και τους ΑΝΕΛ και τους τρεις θεσμούς χωριστά. Αυτό το αφήνω στην άκρη, για να μην περιπλέξω περισσότερο την επίλυση.

Ο ένας παίκτης είναι ο Πρωθυπουργός και οι πολύ έμπιστοί του. Ο άλλος είναι οι θεσμοί. Ο τρίτος ειναι η σκληροπυρηνική "συνιστώσα". Που εκπροσωπείται με έναν σοβαρό αριθμό βουλευτών, με επικουρικό παίκτη τους ΑΝΕΛ.

Αν υποθέσουμε ότι πήρε πράγματι τελεσίγραφο ο Τσίπρας από τη σκληρή πτέρυγα, λίγες ώρες μόνο πριν κλείσουν τη διαπραγμάτευση, τότε εξηγούνται ΟΛΑ. Εξηγείται και η ακατανόητη αποχώρηση από το τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Άκουσα με προσοχή στη γερμανική τηλεόραση σήμερα και τον Σουλτς, τον πρόεδρο της Ευρωβουλής, και τον Κλάους Ρέγκλινγ, τον πρόεδρο των ευρωπαϊκών ειδικών ταμείων διάσωσης. Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες, αλλά αυτά που άκουσα ενισχύουν την πολυγωνική θεωρία παιγνίων και το υποτιθέμενο τελεσίγραφο από "Συνιστώσα".

Κάνουμε έναν μικρό υπολογισμό, όπως τον παρουσιάζει ο συγχωρεμένος Φιλίνης, στέλεχος της Αριστεράς στο βιβλίο του "Θεωρία Παιγνίων":

Επιλογή Α: υπογράφω τη συνθήκη, αλλά με ρίχνουν. Χάνω την κυβέρνηση. Σημειώνω: "πλην"
Επιλογή Β: δεν υπογράφω, πάω για δημοψήφισμα με την απαιτούμενη αιτιολογία. Το τελεσίγραφο. Αυτό των άλλων… των θεσμών. Βεβαίως, ζητάω καθαρό και βροντερό ΟΧΙ!
Εξέλιξη β1: αν το πάρω, το ΟΧΙ, συνεχίζω τη διαπραγμάτευση και επιτυγχάνω και βελτίωση. Κερδίζω. "Συν" λοιπόν.
Εξέλιξη β2: εισπράττω ΝΑΙ, τότε συνεχίζω και εκτελώ την εντολή του λαού, αφού η πλειοψηφία θέλει τα μέτρα, θα της τα δώσω. Οι σκληροί παραμερίζονται. Σημειώνω: "Συν".

Βέβαια, οι κλειστές οι τράπεζες με χαλάνε. Δεν τις ήθελα. Προσπαθώ και πάλι να αποτρέψω τα αρνητικά παρατράγουδα. Ναι, δημιουργείται ζημιά στην πραγματική οικονομία. Δεν φταίω εγώ. Οι άλλοι. Οι προηγούμενοι. Οι θεσμοί. Ελπίζω η ζημιά να διορθωθεί γρήγορα. Νέα αίτηση για ρευστότητα.

Η τραυματισμένη αξιοπιστία μου; Πολιτική κάνουμε και οι άλλοι πολιτικοί στο εξωτερικό ξέρουν από τέτοιες μανούβρες.

Η πολυγωνική, συστημική θεωρία παιγνίων συνάδει πράγματι ΚΑΙ με την προσήλωση στο ευρώ ως βάση. Το τελεσίγραφο δίνει την εξήγηση της πολιτικής πράξης, εφόσον πρόκειται για λογικούς παίκτες και όχι για παρανοϊκούς.

Προσωπικά πιστεύω πως ο πρωθυπουργός δεν είναι ούτε παρανοϊκός ούτε ψυχασθενής. Για μερικούς άλλους μέσα στο κόμμα δεν βάζω το χέρι μου στη φωτιά. Αισιοδοξώ σχετικά με την έκβαση της τακτικής. Ούτε πιστωτικό γεγονός θα παρουσιάσει το ΔΝΤ ούτε ανήκεστος βλάβη δημιουργείται. Μόνο μην τρέξετε να σκοτώσετε τα ομόλογά σας ή τραπεζικές μετοχές όσοι έχετε ακόμη, εν μέσω πανικού, σε χρηματιστήρια του εξωτερικού. Γιατί το δικό μας θα είναι κλειστό.

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News