Ακριβώς τη στιγμή που η κυρία Κοκοβίκου δεν φοβόταν, πια, και πατούσε το πόδι του Αντωνάκη! | youtube
Επικαιρότητα
Η δε έγχρωμη γυνή να φοβήται τον έγχρωμο άνδρα…
Ο Κινηματογραφικός Οργανισμός Καραγιάννης-Καρατζόπουλος γιορτάζει τα 50 χρόνια παρουσίας του στο σινεμά και παρουσιάζει την ταινία «Η γυνήνα φοβήται τον άνδρα» σαν να γυρίστηκε, σε έγχρωμο φιλμ, σήμερα. Πάρ' τε το (έγχρωμο) καπελάκι σας και μάθετε περισσότερα
Σπύρος Σεραφείμ
10/02/2016, 20:57
Τη φράση -από την ταινία του 1965, «Η γυνή να φοβήται τον άνδρα»- «παίρνω το καπελάκι μου και φεύγω», την έχουμε μνημονεύσει και αναφέρει όλοι. Αλήθεια, τι χρώμα είχε το καπελάκι του Αντωνάκη Κοκοβίκου (Γιώργου Κωνσταντίνου) ή το ταγεράκι της Ελενίτσας (Μάρω Κοντού); Ηρθε η (έγχρωμη) ώρα να το μάθουμε τώρα.
Ο Κινηματογραφικός Οργανισμός Καραγιάννης-Καρατζόπουλος, γιορτάζοντας τα 50 χρόνια παρουσίας του στον Κινηματογράφο, παρουσιάζει την αγαπημένη ασπρόμαυρη ταινία, του Γιώργου Τζαβέλλα, σε έγχρωμα καρέ. Ο χρωματισμός της ταινίας πραγματοποιήθηκε από την εταιρeία West Wing Studios Inc., στη Φλόριντα των Ηνωμένων Πολιτειών. Η διανομή είναι της Σπέντζος Φιλμς και η έγχρωμη, πια, ταινία θα βγει στις κινηματογραφικές αίθουσες στις 10 Μαρτίου.
Σύμφωνα με δήλωση του ίδιου του Γιώργου Κωνσταντίνου, «πρόκειται για το ωραιότερο λίφτινγκ που έγινε ποτέ».
Δείτε το τρέιλερ με σκηνές που στοχεύουν κατευθείαν στις αναμνήσεις και στο θυμικό μας. Που, σε τέτοιες στιγμές, είναι πάντα έγχρωμο…
4 έγχρωμες λεπτομέρειες σε -πάλαι ποτέ- ασπρόμαυρο φιλμ
Η ταινία κέρδισε Βραβείο σκηνοθεσίας στο Φεστιβάλ του Σικάγο.
Εκοψε 297.273 εισιτήρια, καταλαμβάνοντας τη 13η θέση από τις 93 ταινίες μιας αξέχαστης περιόδου για τον Ελληνικό Κινηματογράφο.
Eίναι η τελευταία ταινία που σκηνοθέτησε ο σπουδαίος έλληνας σκηνοθέτης, Γιώργος Τζαβέλλας.
Η οικία Κοκοβίκου ήταν στην οδό Τριπόδων 32 και Ραγκαβά της Πλάκας. Στέκει ακόμα.
Ακουσε να δεις, Αντωνάκη μου… Δέκα χρόνια μ’ έπρηξες «παίρνω το καπελάκι μου» και «παίρνω το καπελάκι μου». Ε, λοιπόν, πάρε το καπελάκι σου και ώρα καλή στην πρύμνη σου και αγέρα στα πανιά σου.
Οι γονείς του ήθελαν να γίνει δικηγόρος, αλλά ο ίδιος, τελικά, ήθελε να αγορεύει μόνο σε μικρόφωνα Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης. Eτσι, ξεκίνησε το ταξίδι του στα ερτζιανά, ως «πειρατής», το 1987. Το «βρώμικο ’89» έκανε εκπομπές στον ΗΧΩ FM, στην Αθήνα, σε ένα υπόγειο στον Βύρωνα. Ταυτόχρονα, έκανε δόκιμα -ως «δόκιμος»- ελεύθερο ρεπορτάζ στην εφημερίδα που κάτι είχε γκρεμίσει, πού να θυμάται τώρα. Οπου «ελεύθερο ρεπορτάζ» σημαίνει από αστυνομικό, μέχρι οικονομικό. Και αθλητικό. Και δικαστικό, όπου ο δρόμος τον είχε βγάλει κι από το Ειδικό Δικαστήριο, με όλα τα συμπαρομαρτούντα. Εκτοτε, πέρασε από αρκετές εφημερίδες και πολλά περιοδικά, άλλοτε ως δημοσιογράφος, άλλοτε ως επιμελητής ύλης ή διορθωτής και, βασικά, έκανε πολύ ραδιόφωνο -το οποίο λατρεύει- και όχι μόνο εκπομπές: Ηταν και web master, και υπεύθυνος τρέιλερ, και εκφωνητής ειδήσεων, και η «μάνα του λόχου», μέχρι τον καθηγητή ραδιοφωνικών εκπομπών έχει κάνει, σε Ι.Ε.Κ. Ταυτόχρονα, έχει δανείσει τη φωνή του σε αρκετές διαφημιστικές παραγωγές-spots που έχεις ακούσει και δει σε ραδιόφωνο και τηλεόραση, ενώ έχει κάνει σπικάζ σε πολλά ντοκιμαντέρ με θέμα την άγρια φύση, που επίσης έχεις δει. Πάντως, όταν τον ρωτούσαν στα μικράτα του τι ήθελε να γίνει όταν θα μεγαλώσει, απαντούσε «Κουστώ».
Σήμερα, δουλεύει πολύ κάνοντας επιμέλεια και διόρθωση σε κείμενα βιβλίων και sites, κάνει εκπομπή στο ραδιόφωνο, «βουτάει» στα βαθιά των social media, ενώ -βασικά- γράφει όπου μπορεί και προλαβαίνει: Από εφημερίδες, περιοδικά, sites και blog, μέχρι σε τοίχους και χαρτάκια για άφιλτρα...