Τριάντα πέντε ολόκληρα χρόνια περίμενε η Λίβερπουλ αυτή τη στιγμή: να στεφθεί πρωταθλήτρια Αγγλίας μπροστά στους οπαδούς της. Για πολλούς από τους 55.000 θεατές, που το βράδυ της Κυριακής γέμισαν ασφυκτικά το «Ανφιλντ» πληρώνοντας για ένα εισιτήριο έως και 3.500 ευρώ (στη μαύρη αγορά), αυτή ήταν η πρώτη φορά.

Την προηγούμενη, σαν σήμερα (28 Απριλίου) το 1990, η αγωνία είχε χτυπήσει κόκκινο. Τότε, με τον Κένι Νταλγκλίς στο τιμόνι, η Λίβερπουλ έπρεπε να νικήσει την Κουίνς Παρκ Ρέιντζερς και, παράλληλα, να χάσει βαθμούς η Αστον Βίλα που έπαιζε με τη Νόριτς. Η Βίλα έφερε 3-3, οι «Reds» τα κατάφεραν, με γκολ του Ρας και του Μπαρνς, και πανηγύρισαν το 18ο πρωτάθλημα της ιστορίας τους.

Την Κυριακή δεν υπήρχε τέτοια αγωνία, ούτε όταν η Τότεναμ προηγήθηκε στο σκορ λίγο πριν ξεσπάσει η κόκκινη καταιγίδα (5-1). Υπήρχε, όμως, τεράστια προσμονή. Ο τίτλος του 2020 ήταν «βουβός» λόγω της πανδημίας. Οι παλιοί Λιβερπούλιανς ανυπομονούσαν να βιώσουν ξανά συναισθήματα όπως εκείνα του ‘90, που δεν σβήνονται ποτέ από την ψυχή ενός οπαδού. Οι νεότεροι, να ζήσουν στιγμές σαν αυτές που αφηγούνταν οι μεγαλύτεροι. Ακόμη και ο μεγαλομέτοχος, Τζον Χένρι, ο οποίος σπανίως εμφανίζεται στο γήπεδο, ήταν εκεί.

Η Λίβερπουλ ισοφάρισε τους 20 τίτλους πρωταθλήματος της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Εχει τη σημασία του – δεν είναι, απλώς, στατιστική, όπως υπογραμμίζει το Athletic. Το 1993 η Γιουνάιτεντ κατέκτησε το πρώτο της πρωτάθλημα έπειτα από 26 χρόνια. Οταν, την επόμενη σεζόν, επισκέφθηκε το «Ανφιλντ», ένα μπάνερ στην εξέδρα έγραφε: «Ελάτε ξανά μόλις θα έχετε κερδίσει 18 (τίτλους)». Το 2009 οι οπαδοί της Γιουνάιτεντ που είχαν ακολουθήσει την ομάδα τους στο Μέρσεϊσάιντ, ξεδίπλωσαν το δικό τους πανό: «Μας είπατε να επιστρέψουμε όταν θα έχουμε 18… Ηρθαμε». Το 2011 η Γιουνάιτεντ προσπέρασε με τον 19ο τίτλο της. «Με πονούσε, που εμείς είχαμε κολλήσει στα 18 τρόπαια, ενώ εκείνοι, που έβλεπαν την πλάτη μας επί δεκαετίες, κατακτούσαν τον έναν τίτλο μετά τον άλλον», εκμυστηρεύτηκε στην αυτοβιογραφία του ο εμβληματικός αρχηγός της Λίβερπουλ, Στίβεν Τζέραρντ.

Οταν ο Αλεξ Φέργκιουσον αποχώρησε από τη Γιουνάιτεντ, το 2013, το σκορ ήταν 20-18 υπέρ της ομάδας του Μάντσεστερ. Κι όχι μόνο. Η Λίβερπουλ είχε μείνει πολύ πίσω. Εκείνη τη σεζόν (2012-2013) τερμάτισε 7η. Τις τρεις προηγούμενες, 8η, 6η και 7η. Οι «Reds», που από το 1973 έως το 1990 είχαν κατακτήσει 11 τίτλους, τέσσερα Κύπελλα Πρωταθλητριών, δύο Κύπελλα UEFA, τρία Κύπελλα Αγγλίας και τέσσερα Λιγκ Καπ, είχαν πάψει να είναι η κυρίαρχη δύναμη του αγγλικού ποδοσφαίρου. Και η αυτοκρατορία της μεγάλης αντιπάλου έμοιαζε ανίκητη.

Αλλά δεν ήταν, όπως αποδείχθηκε. Σήμερα, η πιο επιτυχημένη αγγλική ομάδα είναι -και πάλι- η Λίβερπουλ. Στις δύο διοργανώσεις με το μεγαλύτερο ειδικό βάρος, Λίβερπουλ και Γιουνάιτεντ μετρούν από 20 τίτλους στην Πρέμιερ Λιγκ, ενώ στο Κύπελλο Πρωταθλητριών/Τσάμπιονς Λιγκ η Λίβερπουλ έχει να επιδείξει τα διπλάσια τρόπαια (6-3). Χθες στο «Ανφιλντ», οι οπαδοί της ανέμιζαν κασκόλ που έγραφαν: «The Most Successful Club In England».

Θα ενθουσιάστηκαν, ασφαλώς, και με τη δήλωση του Γκάρι Νέβιλ, ο οποίος παραδέχθηκε στο NBC ότι, από τότε που αποχώρησε ο Φέργκιουσον, η Λίβερπουλ είναι έτη φωτός μπροστά από την πρώην ομάδα του. Ολοι πλέον, φίλοι και εχθροί, αναγνωρίζουν τη δυναμική που έχει αναπτύξει η νέα πρωταθλήτρια Αγγλίας. Τον περασμένο Αύγουστο, ούτε ο πιο αισιόδοξος οπαδός της δεν πίστευε ότι η αποχώρηση του Γιούργκεν Κλοπ θα περνούσε σχεδόν απαρατήρητη. Κι όμως, 343 μέρες έπειτα από εκείνο το «αντίο» που έφερε συννεφιά στο «Ανφιλντ», η Λίβερπουλ έχει συγκεντρώσει ήδη 82 βαθμούς: περισσότερους από τους 80,33 που είχε κατακτήσει, κατά μέσον όρο, στις τρεις προηγούμενες σεζόν με τον Γερμανό στον πάγκο της.

Η μετάβαση από τον Κλοπ στον Αρνε Σλοτ θύμισε αυτό που συνέβαινε στις πιο ένδοξες εποχές του συλλόγου. Ο ένας προπονητής παρέδιδε στον άλλον (ο Μπιλ Σάνκλι στον Μπομπ Πέισλι, ο Πέισλι στον Τζο Φάγκαν, ο Φάγκαν στον Κένι Νταλγκλίς), όμως η Λίβερπουλ συνέχιζε τη θαυμάσια πορεία της. Ο 46χρονος ολλανδός πρόσθεσε το όνομά του στη μικρή λίστα των τεχνικών που κατέκτησαν τον τίτλο στην Πρέμιερ Λιγκ «με την πρώτη» (οι προηγούμενοι ήταν, ο Ζοσέ Μουρίνιο, ο Κάρλο Αντσελότι, ο Μανουέλ Πελεγκρίνι και ο Αντόνιο Κόντε), όμως πέτυχε και κάτι ακόμη σπουδαιότερο: μετέτρεψε αυτό που έμοιαζε ακατόρθωτο -να αντικαταστήσει επάξια τον Κλοπ- σε θρίαμβο.

Το κατόρθωσε με έναν τρόπο υπέροχο, σημειώνει το BBC Sport. Χωρίς να ξοδέψει. Η μία και μόνη καλοκαιρινή μεταγραφή της Λίβερπουλ, ο Φεντερίκο Κιέζα, δεν αγωνίστηκε ως βασικός ούτε σε ένα ματς. Αλλά και χωρίς να αλλάξει πολλά στην ομάδα που κληρονόμησε από τον Κλοπ. Εβαλε το συμφέρον της πάνω από τον εγωισμό του, σε αντίθεση με άλλους προπονητές που επιδιώκουν να αφήσουν το δικό τους αποτύπωμα και να βρεθούν στο επίκεντρο της προσοχής.

Από κάποιους παίκτες του, ιδίως της μεσαίας γραμμής, ζήτησε περισσότερη πειθαρχία. Σε κάποιους άλλους, όπως ο Μοχάμεντ Σαλάχ, έδωσε μεγαλύτερη ελευθερία κινήσεων. Στο περσινό πρωτάθλημα ο αιγύπτιος σούπερ-σταρ κατέγραψε 18 γκολ και 10 ασίστ σε 32 συμμετοχές. Εφέτος, χωρίς την υποχρέωση να μαρκάρει, πέτυχε 28 γκολ και μοίρασε 18 ασίστ σε 34 ματς. Σε όλους έδωσε σαφέστατες οδηγίες. Καθιέρωσε προπονήσεις μεγαλύτερης διάρκειας, αλλά χαμηλότερης έντασης, ώστε να αποφευχθούν οι μυϊκοί τραυματισμοί. Ορισε το καθημερινό ραντεβού στις 09:15, ώστε να τρώνε πρωινό όλοι μαζί. Τους επέτρεψε, όμως, να διανυκτερεύουν στα σπίτια τους πριν από κάθε εντός έδρας αγώνα. «Λεπτομέρειες» που, όμως, έκαναν τη διαφορά.

Την πιο μεγάλη στιγμή της καριέρας του ο Σλοτ, ο πρώτος ολλανδός προπονητής που κατακτά τον τίτλο στην Αγγλία, θέλησε να τη… μοιραστεί με τον προκάτοχό του. Αμέσως μετά τη λήξη του χθεσινού αγώνα, πήρε ένα μικρόφωνο και άρχισε να τραγουδά ρυθμικά το όνομα του Κλοπ, όπως ο Γερμανός είχε τραγουδήσει το δικό του όνομα μετά το τελευταίο του παιχνίδι στο «Ανφιλντ» τον περασμένο Μάιο. «Δεν θέλω να πω πολλά, μόνο να εκφράσω την εκτίμησή μου στο πρόσωπο του Κλοπ», δήλωσε μπροστά στην κάμερα του LFCTV. Αργότερα, στην εκπομπή του BBC, «Match of the Day», είπε: «Είμαι κατά 99,9% βέβαιος ότι στο τηλέφωνό μου θα βρω μήνυμα του Γιούργκεν».

Η απονομή του τροπαίου στους πρωταθλητές θα γίνει στον τελευταίο εντός έδρας αγώνα τους, εναντίον της Κρίσταλ Πάλας, την Κυριακή 25 Μαΐου. Η επόμενη μέρα είναι αργία στο Ηνωμένο Βασίλειο – ό,τι πρέπει για να πραγματοποιηθεί η παρέλαση των θριαμβευτών στους δρόμους του Λίβερπουλ.

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News