Γνωστός ως ευέλικτος πραγματιστής, ο Μαρκ Ρούτε αναλαμβάνει επικεφαλής του ΝΑΤΟ σε μια κρίσιμη περίοδο, καθώς η Συμμαχία αντιμετωπίζει απειλές που κυμαίνονται από τη ρωσική επιθετικότητα έως την άνοδο του ακροδεξιού εθνικισμού σε ολόκληρη την Ευρώπη.
Ο πρώην πρωθυπουργός της Ολλανδίας θα μεταφέρει την εμπειρία του στις διαπραγματεύσεις στη στρατιωτική συμμαχία των 32 κρατών από την 1η Οκτωβρίου, ημέρα ανάληψης των καθηκόντων του ως γενικού γραμματέα, θέση που προς το παρόν κατέχει ο Γενς Στόλτενμπεργκ.
Καθώς γιορτάζει την 75η επέτειό του με μια σύνοδο κορυφής στην Ουάσινγκτον αυτή την εβδομάδα, το ΝΑΤΟ, που ιδρύθηκε για να αποτρέψει την πρώην Σοβιετική Ενωση από περαιτέρω επέκταση στην Ευρώπη, βρήκε ανανεωμένο σκοπό υποστηρίζοντας την Ουκρανία ενάντια στη ρωσική εισβολή.
Πέρα από αυτήν την πρόκληση, το ΝΑΤΟ αντιμετωπίζει μια ρωσική κυβέρνηση που σφυρηλατεί ισχυρότερους δεσμούς με την Κίνα και το Ιράν, την ώρα που το Πεκίνο προσπαθεί να κυριαρχήσει στην Ασία και η Τεχεράνη επεκτείνει το πυρηνικό της πρόγραμμα.
Κορυφαία κράτη-μέλη, όπως η Γαλλία και η Γερμανία, αντιμετωπίζουν την ενδυνάμωση ακροδεξιών κομμάτων στο εσωτερικό τους, τα οποία δεν κρύβουν τη συμπάθειά τους για τον Βλαντίμιρ Πούτιν.
Δύο άλλα μέλη, η Ουγγαρία και η Τουρκία, είναι αυταρχικές δημοκρατίες. Και υπάρχουν νέες απαιτήσεις να δαπανηθούν περισσότερα χρήματα για τις ένοπλες δυνάμεις, σημειώνουν οι New York Times.
Υπάρχει επίσης η μεγάλη απειλή της επιστροφής του Ντόναλντ Τραμπ, αντίθετου στο ΝΑΤΟ και στη βοήθεια προς την Ουκρανία.
Ομως ο 57χρονος Ρούτε έχει διαχειριστεί με μαεστρία τέσσερις δύσκολους και διαφορετικούς κυβερνητικούς συνασπισμούς στην Ολλανδία, θέτοντας την ανάγκη για την επίτευξη συμφωνίας πάνω από την προσωπική του ιδεολογία, επισημαίνουν οι NYT. Μετά από μια συνάντησή τους στον Λευκό Οίκο, ακόμα και ο Τραμπ είχε πει ότι τον συμπάθησε.
Σε αντίθεση με τον Στόλτενμπεργκ, ο Ρούτε προέρχεται από μια χώρα πλήρως ενσωματωμένη τόσο στο ΝΑΤΟ όσο και στην Ευρωπαϊκή Ενωση. «Αυτό είναι πραγματικά σημαντικό τώρα, γιατί χρειάζεται και οι δύο οργανισμοί να συνεργαστούν πιο στενά» δήλωσε η Καμίλ Γκραντ, πρώην αναπληρώτρια γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ και τώρα στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Εξωτερικών Σχέσεων.
Αυτή η συνέργεια θα είναι απαραίτητη ώστε να μπορέσει η Ευρώπη να κάνει περισσότερα για τη δική της άμυνα, καθώς η Ουάσινγκτον στρέφεται προς την Ασία, είπε.
«Είναι ένας ωραίος και εύκολος τύπος, αλλά και εξαιρετικά σκληρός» είπε ο Ρόμπερτ ντε Γκρουτ, πρώην πρεσβευτής της Ολλανδίας στην Ευρωπαϊκή Ενωση, ο οποίος συνεργάζεται στενά με τον Ρούτε από το 2011.
Ο Στόλτενμπεργκ είπε ότι δίσταζε να δώσει στον Ρούτε οποιαδήποτε συμβουλή, «αλλά το προφανές είναι πως το κύριο καθήκον του ΝΑΤΟ είναι να διασφαλίσει ότι είμαστε ενωμένοι».
Τα 32 μέλη της συμμαχίας «συμφώνησαν σε πολλά θέματα», είπε ο Στόλτενμπεργκ σε μια ευρεία συζήτηση με μια ομάδα δημοσιογράφων την Κυριακή. «Δεν θα συμφωνήσουμε σε κάθε θέμα στο μέλλον, αλλά έχουμε αποδειχτεί εξαιρετικά ανθεκτικοί».
Ο Ρούτε, γιος ενός εμπόρου αυτοκινήτων, είναι γνωστός για το πλατύ χαμόγελό του και έχει μια τάση να βρίσκει κοινό έδαφος, αντί να πιέζει για να επικρατήσει η δική του άποψη. Ζει μόνος, δεν μαγειρεύει, οδηγεί ένα παλιό Saab και πηγαίνει στο ίδιο εξοχικό κάθε χρόνο.
Διαθέτοντας τη χαρακτηριστική προτεσταντική εργασιακή ηθική των Ολλανδών, θεωρεί ότι έτσι μπορεί να αφιερώσει απερίσπαστος την προσοχή του στην πολιτική και στη δουλειά του.
Είναι ιδιαίτερα γοητευμένος από την αμερικανική πολιτική σκηνή και βλέπει τακτικά τον Ρόμπερτ Κάρο, συγγραφέα της βιογραφίας του Ρόμπερτ Μόουζες, του πολεοδόμου που βοήθησε στη δημιουργία της σύγχρονης Νέας Υόρκης. Σε συνέντευξή του ο Κάρο περιέγραψε τη φιλία του με τον Ρούτε και έναν παιδικό του φίλο, τον Κόεν Πίτερσεν, σήμερα ολλανδό γερουσιαστή.
Το 2015, οι δύο άνδρες αναζήτησαν τον Κάρο, ο οποίος δέχτηκε απρόθυμα να γευματίσει μαζί τους, για να τον ρωτήσουν για τον Μόουζες. Εκτοτε, σχεδόν κάθε καλοκαίρι πηγαίνουν στη Νέα Υόρκη χωρίς σωματοφύλακες, νοικιάζουν αυτοκίνητο και επισκέπτονται ένα από τα τοπόσημα του Μόουζες, ενώ διαβάζουν τη βιογραφία του, είπε ο Κάρο στους NYT.
«Αυτές είναι μερικές από τις ωραιότερες μέρες της ζωής μου, μόνο οι τρεις μας» είπε ο Κάρο. «Είμαι πολύ μεγαλύτερος, αλλά ένιωθα σαν να ήμασταν παιδιά που εξερευνούσαμε τη Νέα Υόρκη». Ο ίδιος περιέγραψε τον Ρούτε ως έναν αδηφάγο αναγνώστη που κάνει διεισδυτικές ερωτήσεις.
Μια ολλανδή δημοσιογράφος είπε στην αμερικανική εφημερίδα ότι η εικόνα του Ρούτε είναι σχολαστικά επιμελημένη και η ιδιωτική του ζωή είναι καλά προστατευμένη. Κανένας δημοσιογράφος δεν έχει πάει ποτέ στο σπίτι του, επισήμανε.
Στην Ολλανδία, πάντως, τον επικρίνουν για πολλά ζητήματα, όπως η έλλειψη στέγης, η μείωση της αγοραστικής δύναμης των καταναλωτών και η πτώση στην ποιότητα της εκπαίδευσης.
Ο Ρούτε κατηγορήθηκε επίσης για ολιγωρία στην αντιμετώπιση της πανδημίας, ενώ δεν ασχολήθηκε όπως έπρεπε με ένα παλιό σκάνδαλο σχετικά με τα επιδόματα παιδικής μέριμνας, όταν χιλιάδες άνθρωποι κατηγορήθηκαν ψευδώς για απάτη.
Διέλυσε την τελευταία κυβέρνησή του λόγω διαφωνιών για το Μεταναστευτικό και στη συνέχεια ανακοίνωσε ξαφνικά ότι δεν θα θέσει ξανά υποψηφιότητα, αφήνοντας το κόμμα του σε αδιέξοδο και ανοίγοντας τον δρόμο για το ΝΑΤΟ.
Δεν διστάζει να αναγνωρίζει τα λάθη του και να ζητά συγγνώμη, κάτι που αρέσει στους πολίτες.
Η άποψη του Ρούτε για το Κρεμλίνο επηρεάστηκε βαθιά από την κατάρριψη της πτήσης 17 της Malaysia Airlines πάνω από την Ουκρανία το 2014, με 196 ολλανδούς πολίτες μεταξύ των 298 επιβατών που σκοτώθηκαν από ρωσικό αντιαεροπορικό πύραυλο αυτονομιστών.
Δύο εβδομάδες μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία περιέγραψε τον Πούτιν ως «ψυχρόκαρδο, βάναυσο, ανελέητο». Στο ΝΑΤΟ, θα προσπαθήσει να αυξήσει τις στρατιωτικές δαπάνες, όπως απαιτεί ο Τραμπ, ενώ θα κάνει την ευρωπαϊκή ασφάλεια λιγότερο εξαρτημένη από τις ΗΠΑ.
Ολλανδοί αναλυτές θεωρούν ότι είναι το κατάλληλο πρόσωπο για να διατηρήσει την ενότητα της Συμμαχίας και να «τα βρει» με τον Τραμπ, εφόσον εκλεγεί πρόεδρος. «Θα προσπαθήσει να καταλάβει τι θέλει η Συμμαχία και αυτό θα προσφέρει. Αλλά πιστεύει ακράδαντα στη δύναμη της Δύσης και των ΗΠΑ ως ηγέτη του Δυτικού κόσμου».
Ο Ντε Γκρουτ, ο πρώην πρεσβευτής, είπε στους NYT: «Αν δεν μπορεί ο Ρούτε να γεφυρώσει το χάσμα ανάμεσα στον Τραμπ και την Ευρώπη, δεν νομίζω ότι θα μπορέσει κανένας άλλος».
