Μπορεί να σας φαίνεται απίστευτο, αλλά είναι αληθινό. Η Ελλάδα επηρεάζει αισθητά το ελβετικό Φράγκο. Η διαρκής αβεβαιότητα σχετικά με τη θέση της Ελλάδας στο Ευρώ και η φημολογούμενη έξοδός μας από την Ευρωζώνη ζορίζει την ελβετική κεντρική τράπεζα. Πώς γίνεται αυτό; Το σενάριο ενός Grexit πιέζει το Ευρώ και ανεβάζει το ελβετικό Φράγκο. Διότι σε περιόδους πιθανών νομισματικών αναταραχών, πολύς κόσμος μετατρέπει τα χρήματά του σε ελβετικό νόμισμα. Η ελβετική κεντρική τράπεζα βρίσκεται ούτως ή άλλως στο μάτι του ελβετικού οικονομικού κυκλώνα, διότι πριν από λίγους μήνες αποφάσισε ξαφνικά να εγκαταλείψει την πρόσδεσή της στο Ευρώ, διότι δεν μπορούσε να συνεχίζει τις διαρκείς και ακριβές παρεμβάσεις, να κρατάει δηλαδή το ελβετικό νόμισμα χαμηλότερα από την ισοτιμία ισορροπίας των αγορών. Με αποτέλεσμα, να ανατιμηθεί το ελβετικό Φράγκο έναντι του Ευρώ και άλλων νομισμάτων, σήμερα είναι σχεδόν ένα προς ένα με το Ευρώ.

Σιγά τα προβλήματα, θα μου πείτε. Και όμως, η ελβετική οικονομία έρχεται αντιμέτωπη με το (λόγω των ισοτιμιών) αυξημένο κόστος παραγωγής στην Ελβετία σχετικά με πολλές χώρες, στις οποίες εξάγει. Στην Ευρωζώνη, στη Ρωσία, ακόμη και στις ΗΠΑ ζορίζεται.

Θα αναφέρω ενδεικτικά δυο κλάδους, αυτόν των οικοδομικών και οικιακών εξοπλισμών, με την εταιρεία Geberit ως παράδειγμα και τη γιγαντιαία φαρμακοβιομηχανία Novartis. Τα κέρδη και των δύο αυτών σοβαρών εταιρειών μειώνονται, με αντίκτυπο στη χρηματιστηριακή τους αξία. Απολύσεις προσωπικού ακούγονται ήδη, σε συνδυασμό με μεταφορά παραγωγικών μονάδων εκτός Ελβετίας.

Έτσι, λοιπόν, φτάνουμε στο σημείο να ελπίζουν οι κεντρικοί τραπεζίτες διακαώς, να μη φύγει η Ελλάδα από το Ευρώ, για δικό τους βέβαια καλό. Εκτός αυτού περιμένουν ανυπόμονα να ανεβάσουν οι Αμερικάνοι τα επιτόκια, ούτως ώστε να γίνει το Δολάριο πιο ελκυστικό για τους επενδυτές και να φύγουν από τα ελβετικά Φράγκα. Δεν του έκανε μέχρι τώρα τη χάρη η κυρία Γιέλεν, πρόεδρος της αμερικανικής κεντρικής τράπεζας.

Όταν το άκουσα αυτό το θέμα, μου πέρασε σαν αστραπή μια ιδέα: αν άφηνε η Ελλάδα το Ευρώ και έπαιρνε το… ελβετικό Φράγκο, θα λύνονταν πολλά προβλήματα ως δια μαγείας. Θα έπεφτε η αξία του Φράγκου, όπως επιθυμούν οι Ελβετοί και εμείς θα γινόμασταν ολίγον… Ελβετία. Τι Λωζάνη, τι Κοζάνη, χιόνια η μια και χιόνια η άλλη… Έτσι κι αλλιώς, πολλοί πλούσιοι Έλληνες έχουν τα λεφτά τους σε ελβετικές τράπεζες. Σε ελβετικά Φράγκα. Θα έπεφτε αυτομάτως και η ανάλογη φορολογία στα ελληνικά κρατικά ταμεία.

Αν μάλιστα μαθαίναμε και κάτι από οργάνωση, αυτοματισμούς, βιομηχανία και τεχνολογία, πράγματα στα οποία είναι οι Ελβετοί μπροστά, και αυτοί μάθαιναν από εμάς, ας πούμε πέντε πράγματα σχετικά με φιλοσοφία και σχεδιασμό πολιτικής διαπλοκής, θα μας ζήλευε αμφότερους η υφήλιος. Έχουμε και κοινά σημεία, από γεωλογία: και οι δυο χώρες διαθέτουν άφθονα βουνά και βράχια. Απορώ πάντα, όταν βρίσκομαι στην Ελβετία, όπως τώρα για δουλειά, σε βιομηχανική μονάδα στην ύπαιθρο, πώς επιμένουν και πώς επιζούν μικρές οικογενειακές αγροτικές και κτηνοτροφικές μονάδες πάνω στα βουνά, ενίοτε επί μήνες αποκομμένες τον χειμώνα από τις πόλεις. Γιατί δεν πάνε όλοι στις πόλεις να καζαντίσουν; Περίεργο!

Στο δια ταύτα: Πάντα υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις, και εκτός Ευρωζώνης. Προσωπικά προτιμώ ασυζητητί το ελβετικό νόμισμα από το ρωσικό. Και έχω ίδια άποψη από τη (βιομηχανική) ζωή και στις δύο αυτές χώρες.

Ένα εμπόδιο βλέπω μόνον*. Την εκ διαμέτρου αντίθετη αντιμετώπιση των Ελλήνων και των Ελβετών στο θέμα του χρόνου. Στην ώρα τους πάντα οι Ελβετοί, σαν τα ρολόγια τους, ρυθμισμένοι, εμείς συνήθως χαλαρά στα ραντεβού και στο περίπου. Πέφτουμε μερικές φορές και… ώρες έξω. Είναι όντως ζήτημα νοοτροπίας;

* Εντάξει, μπορεί να υπάρχουν και μερικά άλλα εμπόδια, που μου… διέφυγαν στο άρθρο αυτό…

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News