Έχει γίνει καραμέλα και κυκλοφορεί ευρύτατα: το παραμύθι των λεγόμενων «πολιτικών λύσεων». Είναι να απορεί κανείς με αυτές τις αυταπάτες που τρέφονται από τα κανάλια και αυτοτροφοδοτούν εαυτόν με αισιόδοξες υποθέσεις χωρίς στήριξη σε οικονομικά ή και σε τεχνικά στοιχεία. Ακουμπάνε σε ψέματα ή σε ψευδαισθήσεις. Ακούσαμε πρόσφατα, ότι η λύση στα κόκκινα δάνεια θα είναι… πολιτική. Τι να σημαίνει αυτό; Ότι θα διαγραφούν; Τότε κάποιος άλλος θα πρέπει να πληρώσει το υπόλοιπο χρέος. Βρέθηκε κάποιος πολιτικός από άλλο κράτος που θα φορτώσει τα κόκκινα δάνεια, αυτά π.χ. των επιχειρήσεων που δεν εξυπηρετούνται, στους δικούς του «πελάτες», στους δικούς του ψηφοφόρους; Και αν έτσι έχουν τα πράγματα, ποιος θα αναλάβει την ευθύνη;
Η καραμέλα με τη λεγόμενη «πολιτική λύση» συνάδει με άγνοια περί τα οικονομικά και με έλλειψη διάθεσης ανάληψης ευθυνών. Σαφώς πολλά νοικοκυριά με ανέργους αδυνατούν να πληρώσουν, άλλοι πάλι έχουν συνάψει δάνεια σε ελβετικό φράγκο, με το σκεπτικό των χαμηλών τόκων, δεν εκτίμησαν σωστά πιθανές ανατροπές στις ισοτιμίες. Τώρα καλούνται να πληρώσουν περισσότερα από όσα έχουν πάρει ως δάνειο λόγω της υποτίμησης του ευρώ σε σχέση με το ελβετικό νόμισμα. Πολιτική λύση και εδώ;
Πράγματι, έχει γίνει στο παρελθόν σε άλλα κράτη. Η πολιτική λύση δεν είναι όμως κάτι το μαγικό, ούτε θεϊκό. Απαιτεί διαπραγματεύσεις, εμπλέκονται μέσα διάφοροι παράγοντες με ενίοτε άκρως αντικρουόμενα συμφέροντα. Συνεπάγεται κόστος! Που μεταφράζεται σε παράδοση μεγάλου μέρους της εθνικής ανεξαρτησίας σε άλλους. Για δεκαετίες. Πολιτική ήταν η λύση της κυβερνήσεως Παπαδήμου, μετά από σκληρές διαπραγματεύσεις, που ανάγκασε και ιδιώτες δανειστές να διαγράψουν ένα μέρος από τα χρήματα που είχαν δανείσει. Συμμετείχε τότε και η γερμανική Deutsche Bank, υπό τον πρόεδρο της Josef Ackemann, ο οποίος, παρεμπιπτόντως, έχει εδώ και μήνες τώρα αναλάβει το τιμόνι μιας κυπριακής τράπεζας. Ο νέος πρόεδρος της Deutsche Bank ανακοίνωσε την περασμένη εβδομάδα σωρεία μέτρων για να αποφύγει τα χειρότερα, την υποβάθμιση. Μεταξύ άλλων, απολύσεις χιλιάδων υπαλλήλων και απόσυρση από 10 κράτη όπου επιχειρεί σήμερα. Κατέγραψε σημαντικές απώλειες ΤΡΙΜΗΝΟΥ πάνω από έξι δισεκατομμύρια, ένα μέρος πιθανόν να έχει να κάνει και με την τότε διαγραφή των ελληνικών δανεικών. Δεν με συγκινεί η τύχη της γερμανικής τράπεζας. Δεν είναι αυτό το σημείο που θέλω να καταλήξω. Αλλά στο ότι το παιχνίδι pretend and extend, προσποιήσου πως υπάρχει λύση και κέρδισε χρόνο, το πολιτικό παιχνίδι αυτό έχει και τέλος.
Πολιτικές λύσεις που δεν στηρίζονται γερά σε οικονομικώς τεκμηριωμένη βάση, σε μελετημένα σχέδια, σε υπολογισμούς, συνεπάγονται οικονομικές παρενέργειες που θα φανούν στο μέλλον. Η προσφιλής τακτική, να κρύβονται σοβαρά οικονομικά ή κοινωνικά προβλήματα κάτω από το χαλί, αυτή είναι που μας έφερε σε αυτήν την τραγική κατάσταση: Με την ανεργία πάνω από 26%, με χρέη που δεν είναι βιώσιμα, με τα ταμεία και τις συντάξεις σε ελεύθερη σχεδόν πτώση, με την αξιοπιστία στο ναδίρ…
Είναι πια καιρός να αφήσουμε τις παλιές συνήθειες: όποιος πολιτικός αναφέρεται σε πολιτική λύση να εξηγείται αμέσως. Τι περιμένει, πότε και από ποιον. Και τι θα κάνει ο ίδιος. Υπεύθυνοι συντονιστές σε Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, συγκεκριμένα στην τηλεόραση, θα πρέπει να εγκαλούν στην τάξη όποιον αναφέρεται λαϊκίζοντας στην πεπατημένη ολισθηρά οδό των πολλά και αορίστως υποσχόμενων, των… πολιτικών λύσεων. Και πολιτικός με αίσθημα ευθύνης να συμπεριλάβει στο λεξιλόγιο του ένα «δεν ξέρω, δεν έχουμε ακόμα λύση». Είναι πιο έντιμο από τα ευχολόγια. Σαν τα… ισοδύναμα.
Νίκος Σωκιανός
Ο Νίκος Σωκιανός γεννήθηκε το 1954 στα Μεσόγεια Αττικής, καταγωγή από το Πήλιο. Μετά το απολυτήριο Γυμνασίου από την Γερμανική Σχολή Αθηνών το 1972 εφοίτησε στο Τεχνικό Πανεπιστήμιο του Βερολίνου, σχολή Μηχανολόγων Μηχανικών, πήρε το Δίπλωμα το 1978 και συνέχισε διδακτορικό σε Systems Engineering το οποίο πήρε το 1980. Ακολούθησε ένας χρόνος στρατιωτική θητεία στην Ελλάδα και επιστροφή στη Γερμανία όπου προσελήφθη από την ΒΜW στο εργοστάσιο κατασκευής Μοτοσυκλετών ως ειδικός επι θεμάτων συστημάτων Logistics και οργανώσεως βιομηχανικής παραγωγής. Στην BMW παρέμεινε για δέκα σχεδόν χρόνια με σταδιοδρομία ως επιτελικό και εκτελεστικό στέλεχος όχι μόνον στις Μοτοσυκλέτες αλλά και στα αυτοκίνητα. Από το 1988 μέχρι το 1990 ήταν διευθυντής του προγράμματος αύξησης της παραγωγικότητας για ολόκληρο τον όμιλο ανάπτυξης, παραγωγής και πωλήσεων της BMW Motorrrad. Το 1989 ίδρυσε την Logicon Consulting στο Βερολίνο, εταιρεία συμβούλων με εξειδίκευση σε θέματα LEAN PRODUCTION. O Σωκιανός ήταν και είναι ένας από τους πρωταγωνιστές του γνωστικού θέματος Lean Production στην Γερμανία με συνεργασία και στην Ιαπωνία. Είναι σήμερα ο διευθύνων στην εταιρεία LOGICON Consulting , η οποία έχει ως πελάτες κυρίως Μικρομεσαίες κατασκευαστικές εταιρείες. Επικεντρώνεται σε θέματα σχεδιασμού και εκτέλεση στρατηγικής και αύξησης της παραγωγικότητας. Το 1990 έγινε τακτικός καθηγητής στην έδρα INDUSTRIAL ENGINEERING στο ΤΕΙ του Βερολίνου που σήμερα έχει εξελιχθεί στο Πολυτεχνείο Beuth Hochschule für Technik με 12.000 φοιτητές. Είναι υπεύθυνος για το πρόγραμμα MASTER στον τομέα Συστήματα Παραγωγής Produktionssysteme. Είναι επίσης μέλος του διοικητικού συμβουλίου μιας κοινωφελούς εταιρείας που εστιάζεται σε θέματα παραγωγής και εκπαίδευσης νέων στον τομέα αυτόν. Ο Σωκιανός έχει γράψει και εκδώσει πολλά άρθρα και βιβλία σε θέματα οργάνωσης και διοίκησης παραγωγής αλλά και σε θέματα Intellectual Property, διαφύλαξης και αξιοποίησης πνευματικών δικαιωμάτων της τεχνολογίας. Εκδίδει δε ένα τριμηνιαίο περιοδικό σε θέματα παραγωγής και βιομηχανικής ανάπτυξης στα γερμανικά. Ο Νίκος Σωκιανός είναι παντρεμένος από το 1980 και έχει δυο παιδιά.