Ο Κιμ Γιονγκ Ουν είναι ο ανώτατος ηγέτης της Βόρειας Κορέας. Διαδέχθηκε τον πατέρα του, Κιμ Γιονγκ-Ιλ, μετά τον αιφνίδιο θάνατό του, τον Δεκέμβριο του 2011. Γεννήθηκε στις 8 Ιανουαρίου 1983 και είναι ο νεότερος αρχηγός κράτους, παγκοσμίως – ζήτω, ζήτω. Η χώρα, λοιπόν, έχει τον Κιμ Γιονγκ Ουν στο τιμόνι, όλοι τον λατρεύουν, τον πιστεύουν, αφού είναι ο απόλυτος ηγέτης που κυβερνά δημοκρατικά και όλοι έχουν το δικαίωμα να πράξουν ό,τι εκείνος θέλει. Εάν δεν το κάνουν, τους περιμένουν τα λιοντάρια, οι καύσεις με φλογοβόλα – υπάρχουν, τέλος πάντων, πολλοί δημοκρατικοί τρόποι για να καταλάβει κάποιος το λάθος του, απέναντι στην απόλυτη αλήθεια του Κιμ.
Συνήθως, όμως, όλοι τον ακούν. Και κάνουν ό,τι πει, αλλά τον ακούνε, κυριολεκτικά, με τρελή προσοχή. Ενα απτό παράδειγμα έρχεται μέσω κομματικής συνέλευσης στην Πιονγκγιάνγκ, όπου φαίνεται ότι οι σύνεδροι έχουν προσηλωθεί στον υπέρτατο συνειρμό του. Στην πρωτεύουσα της Βορείου Κορέας ολοκληρώθηκε το συνέδριο των επικεφαλής των περιφερειακών επιτροπών του Εργατικού Κόμματος ανά τη βορειοκορεατική επικράτεια. Σκοπός ήταν να εμπεδωθούν τα συμπεράσματα του 7ου Συνεδρίου του Κόμματος τον περασμένο Μάιο: να δουν πώς πάει το πενταετές πρόγραμμα οικονομικής ανάπτυξης με στόχο την αναζωογόνηση της οικονομίας, πότε θα γίνει νέα πυρηνική δοκιμή, πόσο καλά προχωρά η Βόρεια Κορέα κ.λπ. Το σημαντικό είναι ότι κατά τη διάρκεια που τα έλεγε όλα αυτά ο Κιμ, οι ακροατές του δεν έκαναν τίποτε λιγότερο από ό,τι κάνουν συνήθως όσοι τον περιστοιχίζουν κατά τις επίσημες εμφανίσεις του: κρατούσαν σημειώσεις, πολύ προσεκτικά. Ολοι οι σύνεδροι, μηδενός εξαιρουμένου.
Μια βαθιά, αυθόρμητη, δημοκρατική κίνηση, όπου ένα τεράστιο, κατάμεστο αμφιθέατρο κρατά, ομαδικώς, σημειώσεις από τον λόγο τού Ηγέτη – απλώς υπέροχο. Ταυτόχρονα, συνεχίστηκε η θεμελιώδης πολιτική παράδοση της χώρας που είχε εφαρμόσει ο εκλιπών πατήρ Γιονγκ-Ιλ και είχε εγκαινιάσει ο παππούς του Κιμ, Ιλ-Σουνγκ – οπαδός του δόγματος «αυθόρμητη, επί τόπου καθοδήγηση»: με άλλα λόγια, «βάλ’ τους να σημειώνουν ό,τι πεις, μπας και τους εντυπωθούν».
Ετσι είναι οι πραγματικοί ηγήτορες. Τους λατρεύει ο λαός, ο οποίος φτάνει στο σημείο να καταγράφει ό,τι λέει ο αρχηγός, όχι από φόβο μήπως εξεταστεί, πιαστεί αδιάβαστος και εκτελεστεί, αλλά προκειμένου να εντρυφήσει στο βαθύτερο νόημα και στο όραμα του ανυπέρβλητου Κιμ Γιονγκ Ουν.
Και μπορεί να γελάμε, αλλά τα πράγματα εκεί είναι εξαιρετικά σοβαρά…
Σπύρος Σεραφείμ
Οι γονείς του ήθελαν να γίνει δικηγόρος, αλλά ο ίδιος, τελικά, ήθελε να αγορεύει μόνο σε μικρόφωνα Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης. Eτσι, ξεκίνησε το ταξίδι του στα ερτζιανά, ως «πειρατής», το 1987. Το «βρώμικο ’89» έκανε εκπομπές στον ΗΧΩ FM, στην Αθήνα, σε ένα υπόγειο στον Βύρωνα. Ταυτόχρονα, έκανε δόκιμα -ως «δόκιμος»- ελεύθερο ρεπορτάζ στην εφημερίδα που κάτι είχε γκρεμίσει, πού να θυμάται τώρα. Οπου «ελεύθερο ρεπορτάζ» σημαίνει από αστυνομικό, μέχρι οικονομικό. Και αθλητικό. Και δικαστικό, όπου ο δρόμος τον είχε βγάλει κι από το Ειδικό Δικαστήριο, με όλα τα συμπαρομαρτούντα. Εκτοτε, πέρασε από αρκετές εφημερίδες και πολλά περιοδικά, άλλοτε ως δημοσιογράφος, άλλοτε ως επιμελητής ύλης ή διορθωτής και, βασικά, έκανε πολύ ραδιόφωνο -το οποίο λατρεύει- και όχι μόνο εκπομπές: Ηταν και web master, και υπεύθυνος τρέιλερ, και εκφωνητής ειδήσεων, και η «μάνα του λόχου», μέχρι τον καθηγητή ραδιοφωνικών εκπομπών έχει κάνει, σε Ι.Ε.Κ. Ταυτόχρονα, έχει δανείσει τη φωνή του σε αρκετές διαφημιστικές παραγωγές-spots που έχεις ακούσει και δει σε ραδιόφωνο και τηλεόραση, ενώ έχει κάνει σπικάζ σε πολλά ντοκιμαντέρ με θέμα την άγρια φύση, που επίσης έχεις δει. Πάντως, όταν τον ρωτούσαν στα μικράτα του τι ήθελε να γίνει όταν θα μεγαλώσει, απαντούσε «Κουστώ». Σήμερα, δουλεύει πολύ κάνοντας επιμέλεια και διόρθωση σε κείμενα βιβλίων και sites, κάνει εκπομπή στο ραδιόφωνο, «βουτάει» στα βαθιά των social media, ενώ -βασικά- γράφει όπου μπορεί και προλαβαίνει: Από εφημερίδες, περιοδικά, sites και blog, μέχρι σε τοίχους και χαρτάκια για άφιλτρα...