Protagon Main Image
Ο Ρίτσαρντ Ράουντρι ως Τζον Σαφτ, το 1973 | CBS via Getty Images
Επικαιρότητα

Πέθανε στα 81 του ο «Σαφτ», Ρίτσαρντ Ράουντρι – ήταν η ενσάρκωση του blaxploitation

Η πρωτοποριακή καριέρα του σταρ του blaxploitation, του κινηματογραφικού υποείδους της δεκαετίας του '70, «άλλαξε το πρόσωπο της ψυχαγωγίας σε όλον τον κόσμο και η διαρκής κληρονομιά του θα είναι αισθητή για τις επόμενες γενιές»
Protagon Team

Ως ιδιωτικός ντετέκτιβ της Νέας Υόρκης Τζον Σαφτ, ο Ράουντρι υπήρξε ηγετική φυσιογνωμία μιας σειράς κερδοφόρων ταινιών της δεκαετίας του ’70 που παρουσίαζαν τους μαύρους με τρόπο που σπανίως συνηθιζόταν τότε στο εμπορικό αμερικανικό σινεμά: με αυτοπεποίθηση και σαγήνη, ισχυρούς και ικανούς, ως αυθεντικούς εκπροσώπους της αφροαμερικανικής κουλτούρας της εποχής.

«Οι ήρωες αυτών των ταινιών ήταν τραχείς, σκληροί και, το πιο σημαντικό απ’ όλα, ήταν νικητές» έγραψε το 2000 η μελετήτρια του κινηματογράφου Σούζαν Χέιγουορντ, όπως μεταφέρει το αμερικανικό Μέσο.

Με μαύρο δερμάτινο σακάκι και παχύ μουστάκι, υπό τους μουσικούς ήχους του Αϊζακ Χέις, ο Σαφτ περιφερόταν στους δρόμους με ευκολία και οι λευκοί αστυνομικοί έτρωγαν τη σκόνη του.

Για ορισμένους, βέβαια, το είδος blaxploitation παρουσίαζε μια αρνητική απεικόνιση των μαύρων πρωταγωνιστών του, ως υπερσεξουαλικών και βίαιων. Ο όρος επινοήθηκε το 1972 από τον επικεφαλής του παραρτήματος της NAACP στο Χόλιγουντ, Τζούνιους Γκρίφιν, ο οποίος πίστευε ότι οι ταινίες εκμεταλλεύονταν την επιθυμία του μαύρου κοινού για αναπαράσταση της πραγματικότητας, έγραψαν οι Ρόμπερτ Ρεπίνο και Τιμ Αλεν στο blog του Oxford University Press το 2013.

Για άλλους, «οι ισχυροί άνδρες και γυναίκες τους οποίους υποδύονταν οι πρωταγωνιστές, που ζούσαν σύμφωνα με τον δικό τους κώδικα, ήταν ενδυναμωτική. Οι αφροαμερικανοί χαρακτήρες που ευημερούσαν εκτός Νόμου αποτελούσαν παράδειγμα αναγκαίας απόρριψης ενός καταπιεστικού συστήματος».

Η ταινία του 1971 που σηματοδότησε την πρώτη εμφάνιση του Ράουντρι ως Σαφτ διατηρείται στο Εθνικό Μητρώο Κινηματογράφου.

Η Γκάμπριελ Γιούνιον, που πρωταγωνίστησε στο «Being Mary Jane» δίπλα Ράουντρι, τον περιέγραψε ως εξής: «ΠΑΝΤΑ ο πιο cool άνθρωπος στο δωμάτιο». Ο κόσμος «κυριολεκτικά έτρεχε να τον δει. Ηταν απλά ο καλύτερος και όλοι τον αγαπούσαμε» ανέφερε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Στην ανακοίνωσή του, το πρακτορείο του Ράουντρι ανέφερε ότι «η πρωτοποριακή καριέρα του άλλαξε το πρόσωπο της ψυχαγωγίας σε όλον τον κόσμο και η διαρκής κληρονομιά του θα είναι αισθητή για τις επόμενες γενιές».

Exit mobile version