290
|

Make my day 68.0

Αρης Μαλανδράκης Αρης Μαλανδράκης 10 Οκτωβρίου 2015, 18:46

Make my day 68.0

Αρης Μαλανδράκης Αρης Μαλανδράκης 10 Οκτωβρίου 2015, 18:46

Ένας άνθρωπος και μια καρέκλα αρκούν για να γίνει μια ταινία; Η οποία, επιπλέον, έχει πολλά να μας πει; Στα ερωτήματα αυτά απάντησε ένας Καναδός σκηνοθέτης. Όχι τώρα, αλλά πριν από 58 ολόκληρα χρόνια, δημιουργώντας ένα μικρό αριστούργημα πλούσιο σε νοήματα. Ήταν ο Νόρμαν ΜακΛάρεν, με το υποψήφιο για Όσκαρ «A Chairy Tale». Μια σκόπιμη παρήχηση του «chairy» με το «fairy», αφού αυτή η ευφυής ιστορία της καρέκλας μπορεί, επίσης, να είναι ένα παραμύθι. Έτσι ξεκινά, άλλωστε, η ταινία: με μια μακέτα που γράφει «Μια φορά κι ένα καιρό…»

Τι συμβαίνει σε αυτή την πρωτότυπη δημιουργία, που συν-σκηνοθέτησε ο ΜακΛάρεν με τον Κλοντ Ζούτρα; Ένας άνδρας (Κλοντ Ζούτρα) θέλει να καθίσει σε μια καρέκλα, για να διαβάσει με ησυχία το βιβλίο του. Η καρέκλα, όμως, αρνείται πεισματικά τον ρόλο για τον οποίο έχει φτιαχτεί. Οι απόπειρες του πρωταγωνιστή να κάτσει στην… απρόθυμη καρέκλα γίνονται όλο και πιο ξέφρενες, όλο και πιο βίαιες – μόνο για τον ίδιο, όμως, και όχι για την καρέκλα που διαρκώς του ξεφεύγει. Τελικά, παρατάει κουρασμένος την προσπάθεια και κάθεται στο πάτωμα για να διαβάσει το βιβλίο του. Χωρίς το «διώκτη» της, όμως, η καρέκλα νιώθει έρημη και μόνη. Στο φινάλε, μια μεγάλη έκπληξη περιμένει τους θεατές.

Η μουσική της ταινίας -άλλη μια έκπληξη- είναι του Ραβί Σανκάρ (πολύ πριν τον ανακαλύψουν και τον κάνουν διεθνή φίρμα οι Μπιτλς) που παίζει το αγαπημένο του σιτάρ, συνοδεία ινδικής τάμπλα από τον -εφάμιλλο- Τσαντούρ Λαλ. Η ταινία έγινε με την τεχνική του stop-motion και κινηματογραφήθηκε σε ένα εντελώς ουδέτερο χώρο, που επιτρέπει στον άνθρωπο και την εμψυχωμένη καρέκλα να κυριαρχούν στην οθόνη. Αναδεικνύοντας με αυτόν τον τρόπο το βαθύτερο μήνυμα: η συνεργασία είναι πολύ καλύτερος τρόπος για να επιλύεις διαφορές απ’ ό,τι η βία.

Αρης Μαλανδράκης

Γεννήθηκε στον Πειραιά την ίδια χρονιά που ο λοχίας Κερκ ανέλαβε δράση στα κόμικς. Σπούδασε γραφικές τέχνες και φωτογραφία, αλλά ακολούθησε τη δημοσιογραφία. Ίσως γιατί εκεί μπόρεσε να κάνει τη μεγάλη του αγάπη, επάγγελμα. Ξεκίνησε από τα περιοδικά «Παρά Πέντε», «Μικρό Παρά Πέντε» και «Απαγορευμένος Πλανήτης» για να ακολουθήσουν πολλά άλλα έντυπα -σχετικά ή άσχετα με τα κόμικς- που αδυνατεί να θυμηθεί λόγω της επίδρασης ενός πράσινου 'faux' κρυπτονίτη. Επιμελήθηκε και παρουσίαζε την εκπομπή «Ζιγκ-ζαγκ στα κόμικς», από τη ραδιοφωνική συχνότητα της ΕΡΑ-4. Ακολουθώντας το παράδειγμα του Σπάιντερμαν, αναρριχήθηκε στο κτίριο της ΕΡΤ, όπου επιμελήθηκε και παρουσίαζε για 4 χρόνια την εκπομπή «Ντουμπλ-φας, το πίσω μέρος των κινηματογραφικών εικόνων», ενώ νωρίτερα παρουσίαζε την εκπομπή «Κλακ - H Eγκυκλοπαίδεια του Ελληνικού Κινηματογράφου» στο Channel Seven-X. Εχει συν-γράψει το βιβλίο «Χάρτινοι Θρύλοι» που συνοδευόταν από την κασέτα «Ραδιοφωνικοί Θρύλοι» (εκδ. Ars Longa), είναι συγγραφέας του λευκώματος «Το αλφαβηταρι του παλιού ελληνικού κινηματογράφου» (εκδ. Bell), ενώ έγραψε και επιμελήθηκε την κασετίνα με τις ηχητικές περιπέτειες των «Γκαούρ - Ταρζάν» (εκδ. Modern Times). Μετά το "Sex", από τις εκδόσεις Ποταμός, κυκλοφορεί το νέο του βιβλίο με τίτλο «Τα μυστικά του σινεμά» από τις εκδόσεις Γαβριηλίδη.

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News