Η Σκάρλετ Γιόχανσον «παίζει το “Match Point” της φέτος στις Κάννες», γράφει ο Βαλέριο Καπέλι, κριτικός κινηματογράφου της Corriere della Sera, σε ανταπόκρισή του από την Κρουαζέτ, παίζοντας με τον τίτλο της ταινίας του Γούντι Αλεν, με την οποία η διάσημη αμερικανίδα ηθοποιός πάτησε πρώτη φορά το πόδι της στο κόκκινο χαλί του περίφημου διεθνούς φεστιβάλ κινηματογράφου το 2005.

Η Γιόχανσον ξαναπήγε στις Κάννες το 2008 με το «Vicky Cristina Barcelona», επίσης του Γούντι Αλεν, ενώ το παρών έδωσε και το 2023 με την ταινία «Asteroid City» του Γουές Αντερσον.

Οσο για τη φετινή της παρουσία, το match point στο οποίο αναφέρεται ο κριτικός της ιταλικής εφημερίδας είναι το πολυαναμενόμενο σκηνοθετικό της ντεμπούτο με την ταινία «Eleanor the Great», όπου πρωταγωνιστεί μια ηθοποιός ηλικίας 95 ετών. Ονομάζεται Τζουν Σκουίμπ και κατάγεται από το Ιλινόι.

«Θεέ μου, όταν μπήκε στο καστ είπα στον εαυτό μου ότι θα πρέπει να γυρίσω την ταινία μου κοιτάζοντας το ρολόι. Ηξερα ότι θα ήταν μια τεράστια σωματική πρόκληση για εκείνη», είπε η Σκάρλετ Γιόχανσον κάνοντας αναφορά στην προχωρημένη ηλικία της πρωταγωνίστριάς της.

Η Τζουν Σκουίμπ στηρίζεται σε μπαστούνι για να περπατάει. «Μπορώ, όμως, να τα καταφέρω και χωρίς αυτό», είπε στη σκηνοθέτρια στην πρώτη τους συνάντηση. «Δείξε μου πώς περπατάς χωρίς αυτό», της ζήτησε εκείνη, ενώ παρατηρώντας την, της είπε: «Χρησιμοποίησέ το, σου δίνει μια αίσθηση ευθραυστότητας. Χρησιμοποίησέ το μόνο και μόνο επειδή θα σε βοηθήσει να συγκεντρωθείς στην “Ελενορ”».

Οπως υπενθυμίζει η Corriere τελευταία φορά είχαμε δει την υπέργηρη αμερικανίδα ηθοποιό το 2014, όταν ήταν υποψήφια για Οσκαρ Β’ γυναικείου ρόλου για την ερμηνεία της στην ταινία «Nebraska» του Αλεξάντερ Πέιν – αν και το χρυσό αγαλματίδιο απονεμήθηκε τελικά στη Λουπίτα Νιόνγκο για το «12 Χρόνια Σκλάβος» του Στιβ ΜακΚουίν. Τον πρώτο πρωταγωνιστικό ρόλο στην 70ετή καριέρα της η Τζουν Σκουίμπ τον υποδύθηκε μόλις πρόπερσι, δηλαδή στα 93 της, στην ταινία «Thelma» του Τζος Μαργκόλιν.

«Ποτέ δεν μετάνιωσα για κάτι, έκανα αυτό που ήθελα», έχει αναφέρει η ίδια. «Τώρα υπάρχει περισσότερη δουλειά για μια ηθοποιό ηλικίας 50 ετών και άνω. Oταν ήμουν νέα, ήμουν ελκυστική και με αντιμετώπιζαν σαν αντικείμενο. Και όταν γεννήθηκε το #MeToo ήμουν άνω των 80. Σκέφτηκα τότε, “Θεέ μου, το βιώνω αυτό σε όλη μου τη ζωή”».  

Η Σκουίμπ ξεκίνησε την καριέρα της στην υποκριτική το 1959 παίζοντας σε μιούζικαλ του Μπρόντγουεϊ, ενώ το κινηματογραφικό της ντεμπούτο το έκανε το 1990 στη ρομαντική κομεντί «Alice» του Γούντι Αλεν, υποδυόμενη μια καμαριέρα ονόματι Χίλντα (καμαριέρα υποδύθηκε και στα «Χρόνια της Αθωότητας» του Μάρτιν Σκορσέζε). Οσο για το πότε σκοπεύει να συνταξιοδοτηθεί… «Δεν ξέρω, με παίρνουν συνέχεια τηλέφωνο», έχει πει.

«Ο χαρακτήρας της», σημειώνει η Γιόχανσον, «είναι περίπλοκος και ανυπόφορος. Αλλά είναι πνευματώδης και μπορεί κανείς να νιώσει ακόμη και συμπόνια για εκείνη. Μπορεί να είναι υπέροχη, ευγενική, ανοιχτόκαρδη και ανοιχτόμυαλη, και ταυτόχρονα, επαναλαμβάνω, ανυπόφορη, ευερέθιστη, αναίσθητη».

Η Σκάρλετ Γιόχανσον επέλεξε να δοκιμάσει την τύχη της πίσω από την κάμερα σκηνοθετώντας τη (φανταστική) ιστορία της Ελενορ Μοργκεστάιν, η οποία, μετά την οδυνηρή απώλεια της καλύτερής της φίλης αποφασίζει να μετακομίσει από τη Φλόριντα στη Νέα Υόρκη για να ζήσει όσα χρόνια της απομένουν ακόμα με τη θυγατέρα και τον εγγονό της. Τελικά, όμως, περισσότερο θα συνδεθεί φιλικά με μια φοιτήτρια δημοσιογραφίας ηλικίας μόλις 19 ετών (την υποδύεται η Εριν Κέλιμαν).

Η γηραιά Ελενορ θα καταφέρει να προσελκύσει το ενδιαφέρον της νεαρής Νίνα οικοιοποιούμενη τη ζωή μιας άλλης γυναίκας, επιζήσασας του Ολοκαυτώματος, και αναπαράγοντας τις ιστορίες που της αφηγείτο η εκλιπούσα φίλη της για όλα όσα φρικτά βίωσε ως παιδί στην κατεχόμενη από τους Ναζί Πολωνία.

Τι σχέση έχει, όμως, η Σκάρλετ Γιόχανσον με τους Ναζί και την κατεχόμενη Πολωνία; «Εγώ είμαι εβραία, η καταγωγή της οικογένειάς μου είναι από την Πολωνία και τη Ρωσία, ο αδελφός του προπάππου μου σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια του πολέμου στο γκέτο της Βαρσοβίας με τους δύο γιους του. Οι ρίζες είναι σημαντικές», είπε.

Η 40χρονη Γιόχανσον χαρακτήρισε την πρώτη της σκηνοθετική απόπειρα ως «μια συγκινητική εξερεύνηση του πώς οι ιστορίες που ακούμε γίνονται οι ιστορίες που αφηγούμαστε. Είναι ένας δραματικός ρόλος. Σχεδόν ποτέ δεν βάζω τα κλάματα διαβάζοντας ένα σενάριο, αλλά αυτή τη φορά συνέβη».

Το απόγευμα της Τρίτης, μετά την προβολή της ταινίας στο τμήμα Un Certain Regard του 78ου Φεστιβάλ Καννών, το κοινό χειροκροτούσε όρθιο επί πέντε λεπτά, ενώ η σκηνοθέτρια, αφού αγκάλιασε τρυφερά την υπέργηρη πρωταγωνίστριά της, τη χαρακτήρισε «μια πραγματικά εμπνευσμένη ηθοποιό».

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News