Με δημόσια παρέμβασή του, η οποία έχει προκαλέσει σύγχυση στο πολιτικό προσωπικό της Βρετανίας, ο Τόνι Μπλερ, εμβληματικός πρωθυπουργός των Εργατικών, αμφισβήτησε την «πράσινη πολιτική» με τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και, όπως επεσήμανε η Corriere della Sera, «διέσπασε τη συνοχή στην Αριστερά».
Τι είπε ο άνθρωπος που έμενε στο Νο10 της Ντάουνινγκ Στριτ επί μία ολόκληρη δεκαετία (1997-2007); Οτι «η οικολογική μετάβαση, που βασίζεται στην εξάλειψη των ορυκτών καυσίμων και στη μείωση της κατανάλωσης, είναι καταδικασμένη σε αποτυχία». Και συμπλήρωσε: «Συνεπώς είναι απαραίτητο να σχεδιαστούν ξανά οι περιβαλλοντικές στρατηγικές, διότι τώρα είναι παράλογες».
Οι παραπάνω φυγόκεντρες θέσεις περιλαμβάνονται και σε προσφάτως δημοσιευθείσα έκθεση του Ινστιτούτου Μπλερ. Ο πρώην ηγέτης της Βρετανίας έγραψε εκεί ότι «είναι λάθος να ζητούμε από τους ανθρώπους να κάνουν οικονομικές θυσίες και αλλαγές στον τρόπο ζωής τους ενώ γνωρίζουν ότι όλα αυτά έχουν ασήμαντο αντίκτυπο στις παγκόσμιες εκπομπές». Η εν λόγω έκθεση κυκλοφόρησε σχεδόν ταυτόχρονα με το σοκαριστικό μπλακάουτ που νέκρωσε τη ζωή στην Ιβηρική.
Ο Μπλερ, βέβαια, είχε εκφράσει παρόμοιες απόψεις και στο παρελθόν, επισημαίνοντας ότι ακόμη και αν η Βρετανία επιτύχει πλήρη απεξάρτηση από τον άνθρακα στην οικονομία της (η οποία, σημειωτέον, είναι η έκτη μεγαλύτερη παγκοσμίως), η μείωση των εκπομπών θα αντιπροσωπεύει μόνο το 2% του συνόλου των ρύπων, δεδομένου ότι τα 2/3 αυτών προκαλούνται στην Ασία, από την Κίνα και την Ινδία.
Ως γνωστόν, στο Νησί τη σημαία της αντίστασης στην «πράσινη ατζέντα» ανεμίζει ο τραμπικού φρονήματος λαϊκιστής Νάιτζελ Φάρατζ, λέγοντας ότι υπερασπίζεται την ανάπτυξη της οικονομίας, τη διαφύλαξη των θέσεων εργασίας και τα συμφέροντα των καταναλωτών. Ετσι, οι τωρινές τοποθετήσεις του Μπλερ, οι οποίες επί της ουσίας ευθυγραμμίζονται με τις θέσεις του Φάρατζ, προκάλεσαν ταραχή και αμηχανία τόσο στους Εργατικούς όσο και στην κυβέρνηση του Κιρ Στάρμερ.
Ο Στάρμερ, υπενθυμίζεται, έχει δεσμευθεί να απαλλάξει το βρετανικό δίκτυο ηλεκτρικής ενέργειας από τον άνθρακα έως το 2030 και να φτάσει στο μηδέν έως το 2050. Οι θέσεις του Μπλερ χαρακτηρίστηκαν από τους πιστούς οπαδούς του νυν πρωθυπουργού «προσπάθεια να παραμείνει στο προσκήνιο», μάλιστα κάποιοι θυμήθηκαν ότι το Ινστιτούτο Μπλερ είναι σύμβουλος της σαουδαραβικής κυβέρνησης, δηλαδή ενός μεγάλου πετρελαιοπαραγωγού.
Το ιταλικό μέσο σχολίασε, όμως, ότι «και η ίδια η κυβέρνηση Στάρμερ έχει αρχίσει να πατάει φρένο στις περιβαλλοντικές πολιτικές της, όπως εξάλλου και η Κομισιόν κατέληξε να αποδυναμώσει την Πράσινη Συμφωνία της». Η παρέμβαση Μπλερ, έγραψε η Corriere, διακηρύσσει ότι ο βασιλιάς είναι γυμνός. «Οι πολιτικοί ηγέτες», είπε ο Μπλερ, «λίγο-πολύ γνωρίζουν ότι η συζήτηση έχει γίνει παράλογη, αλλά φοβούνται να μιλήσουν μήπως και κατηγορηθούν ως αντιδραστικοί».
Οι ακτιβιστές, συνέχισε, αξίζουν αναγνώριση που έφεραν το ζήτημα στο επίκεντρο της προσοχής όλων μας, όμως οι πολιτικές που υιοθετήθηκαν ως απάντηση στην πίεσή τους «διαστρεβλώνουν τη συζήτηση εισάγοντας πλατφόρμα περί κλίματος η οποία είναι μη ρεαλιστική και συνεπώς ανέφικτη». Η αλήθεια, πρόσθεσε ο Μπλερ, είναι ότι η ζήτηση για ορυκτά καύσιμα αυξάνεται, αφού η εναέρια κυκλοφορία θα διπλασιαστεί εντός της εικοσαετίας και η αστικοποίηση θα αυξήσει τη ζήτηση για χάλυβα κατά 40% και για τσιμέντο κατά 50%.
Η λύση, κατά τον πρώην πρωθυπουργό, πρέπει να αναζητηθεί στην τεχνολογική καινοτομία, ιδίως όσον αφορά τη δέσμευση του διοξειδίου του άνθρακα, και προς εκεί πρέπει να κατευθυνθεί η έρευνα και η σχετική χρηματοδότηση.
