Αυτό τον καιρό ο Ισιγκάμι κατασκευάζει στο Γιαμαγκούτσι της Ιαπωνίας ένα εστιατόριο-σπηλιά, που θυμίζει τούνελ ανοιγμένα από τεράστια σκουλήκια. «Ανοίγοντας τρύπες στο έδαφος, γεμίζοντας τις κατόπιν με τσιμέντο και στη συνέχεια βγάζοντας το χώμα που υπήρχε γύρω τους» δημιουργήθηκαν καμπύλες κολόνες που ανοίγουν προς τα πάνω. Ο σχεδιασμός τους κράτησε επτά χρόνια πριν αρχίσει η κατασκευή. «Ο πελάτης ήθελε την αίσθηση ενός παλιού χώρου, κάτι σαν κελάρι κρασιού», λέει,«αλλά δεν ήθελα να κάνω ένα παστίς [απομίμηση]». Και σκέφτηκε να δημιουργήσει μια ανασκαφή.
Φεύγοντας από την έκθεση με τον συμβολικό τίτλο «Απελευθερώνοντας την Αρχιτεκτονική», γράφει ο Όλιβερ Γουεϊνράιτ στον Guardian, έχει κανείς την αίσθηση ότι απελευθερώνεται πράγματι από τα δεσμά της ιστορίας της αρχιτεκτονικής, από την ακαταστασία των πόλεων, ακόμη και από τους νόμους της φυσικής.
Σίγουρα η ποιητική ματιά του ιάπωνα αρχιτέκτονα προσφέρει ηρεμία, αν και κάποιοι μπορεί να βρουν το έργο του υπερβολικά αφελές και παιδιάστικο. Η αλήθεια είναι πάντως ότι εκτός πλαισίου, όλα μπορεί να φαίνονται υπερβολικά τέλεια. Μόνο όταν ολοκληρωθούν αυτά τα κτίρια θα είναι δυνατό να εκτιμηθεί ο τρόπος με τον οποίο ο ονειρικός κόσμος του Ισιγκάμι λειτουργεί στην πραγματικότητα.
Προς το παρόν, όμως, είναι δελεαστικό να κλείνεις τα μάτια σου και να παραδίδεσαι στη μαγεία ενός από τα πιο πρωτότυπα μυαλά της γενιάς του, που σε μεταφέρει σε έναν τόπο όπου και άλλες αρχιτεκτονικές είναι δυνατές.
Info
- Έκθεση: «Junya Ishigami: Freeing Architecture»
- Fondation Cartier, Παρίσι
- Διάρκεια: 30 Μαρτίου – 10 Ιουνίου
