Καλά ακούσατε: υπάρχουν άστρα που «εκνευρίζονται», που ξεσπούν σε εκρήξεις θυμού και παραφοράς, όπως ακριβώς και οι άνθρωποι. Μόνο που η ενέργεια η οποία εκλύεται όσο διαρκούν αυτά τα ξεσπάσματα είναι κάτι ασύλληπτο για το ανθρώπινο μυαλό. Και, όπως λένε οι επιστήμονες της NASA που τα φωτογράφησαν και τα μελέτησαν, τα αστρικά αυτά… νάζια μπορούν συχνά να αλλάξουν τη φυσιογνωμία του Σύμπαντος.
17/06/2016, 14:06
Αποψη του Γαλαξία μας όπως φαίνεται από τη Γη. Χρησιμοποιώντας εικόνες από το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble οι αστρονόμοι αποτόλμησαν μια «κοσμική αρχαιολογική ανασκαφή» κατευθείαν στην καρδιά του Γαλαξία, αποκαλύπτοντας το δομικό του σχεδιάγραμμα στα αρχικά στάδια της δημιουργίας του. Photo: A. FUJII
A. FUJII
▲
Το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble της NASA εντόπισε για πρώτη φορά έναν αριθμό λευκών νανοαστέρων που βρίσκονται στο κέντρο του Γαλαξία μας. Οι φωτογραφίες αυτές του Hubble είναι οι πιο λεπτομερείς που έχουν παρθεί ποτέ από την κεντρική «αρτηρία» άστρων του Γαλαξία. Και εικονίζουν μόνο ένα μικρό τμήμα της πυκνότατης σύνθεσης των άστρων που συνωστίζονται στο σημείο εκείνο. Photo: NASA/ESA/A. CALAMIDA AND K. SAHU (STSCI)/SWEEPS SCIENCE TEAM
NASA/ESA/A. CALAMIDA AND K. SAHU (STSCI)/SWEEPS SCIENCE TEAM
▲
Ο Mrk 820 είναι ένας φακοειδούς τύπου γαλαξίας SO που βρίσκεται μέσα στο εύρος σάρωσης του τηλεσκοπίου Hubble. Αυτός ο γαλαξίας αποτελεί τον συνδετικό κρίκο ανάμεσα σε έναν ελλειπτικό γαλαξία (που μοιάζει με λεία, ωχρή, άμορφη μάζα) και ένα σπειροειδή γαλαξία (που μοιάζει με φωτεινό, επίπεδο, περιστρεφόμενο δίσκο με βραχίονες). Ο Mrk 820 συνδυάζει ορισμένα χαρακτηριστικά των δύο αυτών τύπων και περιβάλλεται από πλήθος διαφορετικών γαλαξιών, πάντα μέσα στο εύρος σάρωσης του Hubble. Photo: ESA/HUBBLE & NASA/N. GROGIN (STSCI, ACKNOWLEDGEMENT: JUDY SCHMIDT
O ορμαθός γαλαξιών J1142+1527 είναι ένας γιγάντιος ορμαθός γαλαξιών που βρίσκεται 8,5 δισ. έτη φωτός μακριά από τη Γη. Οι επιστήμονες διατύπωσαν την άποψη πως η μάζα του είναι ένα τετράκις εκατομμύριο φορές μεγαλύτερη του Ηλιου μας, κάτι που τον καθιστά τον πιο υπερμεγέθη ορμαθό που μπορεί να εντοπιστεί στο χρόνο και στο διάστημα. Photo: NASA/JPL-CALTECH/GEMINI/CARMA
NASA/JPL-CALTECH/GEMINI/CARMA
▲
Μερικές από τις ύψιστης ευκρίνειας φωτογραφίες ραντάρ του αστεροειδούς ΤΒ145 που στις 31 Οκτωβρίου 2015 πέρασε σε απόσταση 300.000 μιλίων από τη Γη. Η επόμενη διέλευση του αστεροειδούς από τη «γειτονιά» μας θα πραγματοποιηθεί τον Σεπτέμβριο του 2018, οπότε και θα περάσει 24 εκατομμύρια μίλια μακριά από τον πλανήτη μας, όσο δηλαδή η μισή απόσταση μεταξύ Γης και Ηλιου. Photo: NASA/JPL-CALTECH/GSSR/NRAO/AUI/NSF
NASA/JPL-CALTECH/GSSR/NRAO/AUI/NSF
▲
Ο νεαρός πρωτοαστέρας CARMA-7 όπως καταγράφηκε από τη Μεγάλη Σύναξη Ραντάρ της ερήμου Ατακάμα στη Χιλή. Οι δίδυμες δέσμες -έκτασης η κάθε μία 1,5 τρισεκατομμυρίου χιλιομέτρων- εμφανίζουν ακανόνιστα χάσματα, κάτι που αποδεικνύει πως μεγαλώνουν με βίαια ξεσπάσματα και διαπιδύσεις ύλης. Photo: B. SAXTON, NRAO/AUI/NSF; A PLUNKETT ET AL.; ALMA, NRAO/ESO/NAOJ
B. SAXTON, NRAO/AUI/NSF; A PLUNKETT ET AL.; ALMA, NRAO/ESO/NAOJ
▲
To διαστημικό σκάφος Swift της NASA εντόπισε τη χιλιοστή ριπή ακτίνων γάμα (GRB). Οι GRB είναι οι ισχυρότερες εκρήξεις στο Σύμπαν, που συνδέονται με την κατάρρευση ενός μεγάλου άστρου και τη γένεση μιας μαύρης τρύπας. Αποτελούν μια εξαιρετικής ταχύτητας ριπή φωτός υψηλής ενέργειας, που τις περισσότερες φορές διαρκεί ένα λεπτό ή και λιγότερο και εμφανίζεται στον ουρανό κάθε λίγες μέρες. Οι επιστήμονες αναζητούν πάντα τέτοιες ιδιαίτερες ριπές που προσφέρουν τη δυνατότητα να παρατηρήσουν εν τη γενέσει τους τις ακραίες διεργασίες που περικλείουν. Η ριπή (στο κέντρο) διακρίνεται πολύ καλά σε αυτή τη φωτογραφία που πάρθηκε με ένα συνδυασμό Χ και υπεριωδών ακτίνων. Photo: NASA/SWIFT/PHIL EVANS, UNIVERSITY OF LEICESTER