Μία φωτογραφική συλλογή φωτίζει τα παράξενα χρόνια που ακολούθησαν τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Οι φωτογραφίες τραβήχτηκαν από το 1945 μέχρι το 1960 από την θρυλική Σαμπίνε Βάις, τελευταία εκπρόσωπο της γαλλικής ουμανιστικής σχολής. Η πλούσια και πολυεπίπεδη προσφορά της αποτυπώνεται μέσω μίας νέας ματιάς στις εικόνες που προέρχονται από το προσωπικό της αρχείο και αντανακλά τη δέσμευση της φωτογράφου για συμφιλίωση με την πραγματικότητα
Ενα χαριτωνένο και παιχνιδιάρικο παιδί, Παρίσι, 1952. Η Βάις είχε την ικανότητα να αναπτύσει γρήγορα οικειότητα με όσους φωτογράφιζε, κυρίως με τα παιδιά
Χαμογελαστά αγόρια ποζάρουν στο φακό της Σαμπίνε Βάις, στη Μαδρίτη, 1950. Οι ασπρόμαυρες φωτογραφίες παιδιών που παίζουν στους δρόμους της Ευρώπης και των ΗΠΑ στη δεκαετία του 50 αποτελούν το πιο χαρακτηριστικό κομμάτι της δουλειάς της
Παρίσι, 1952. Σε αντίθεση με την πιο ψυχρή φωτογραφία δρόμου του Ανρί Καρτιέ Μπρεσόν, η Βάις είχε την ικανότητα να συνδέεται με αυτούς που φωτογράφιζε, όσο φευγαλέα και να ήταν η συνάντηση