Protagon Main Image
Θέματα

Σκαραβαίος, Χαρτόκουτο, Μαύρη Χήρα: Τα αυτοκίνητα και τα παρατσούκλια τους

Παρά έναν εκατό μύθοι της αυτοκίνησης που γράφτηκαν επάνω σε μοναδικά σασί-έργα τέχνης, με κινητήρες-«διαμάντια». Δύο λάτρεις τους κατέγραψαν τις ιστορίες που κουβαλάνε κλασικά μοντέλα αλλά και τα προσωνύμια τους, για να συνεννοούνται οι petrolheads. Αυτό που ξεκίνησε ως ένα μικρό άρθρο σε ένα ειδικό περιοδικό αυτοκινήτων, πλέον έχει αποκτήσει κι άλλα «κυβικά», στο «99 […]
Σπύρος Σεραφείμ

Παρά έναν εκατό μύθοι της αυτοκίνησης που γράφτηκαν επάνω σε μοναδικά σασί-έργα τέχνης, με κινητήρες-«διαμάντια». Δύο λάτρεις τους κατέγραψαν τις ιστορίες που κουβαλάνε κλασικά μοντέλα αλλά και τα προσωνύμια τους, για να συνεννοούνται οι petrolheads.

Αυτό που ξεκίνησε ως ένα μικρό άρθρο σε ένα ειδικό περιοδικό αυτοκινήτων, πλέον έχει αποκτήσει κι άλλα «κυβικά», στο «99 Nicknamed Classic Cars».

Γκάζι, με το πεντάλ στο πάτωμα, στην όλη προσπάθεια δόθηκε -όχι μέσω ποδιού, όπως συνήθως συμβαίνει- δια χειρός του γραφίστα-«μάγου» Χελτζ Γιέπσεν και του συγγραφέα που κερνά έμπνευση, Μίχαελ Κόκριτζ.

Αυτοί οι δύο τύποι, που λατρεύουν την αυτοκίνηση και τις ιστορίες της, θυμίζουν σε ένα βιβλίο τα ψευδώνυμα σε 99 κλασικά αυτοκίνητα -που κατέγραψαν πολλά χιλιόμετρα σε δρόμους ή σε πίστες- προσδίδοντας περισσότερη μαγεία σε αυτούς τους μύθους που γράφτηκαν επάνω σε τέσσερα λάστιχα και διέθεταν «αθάνατους» κινητήρες. Ο ένας σχεδίαζε και ο άλλος έγραφε μια μοναδική ιστορία που έπαιρνε ζωή από μπουζί και, βασικά, μαζί με την εξήγηση του nickname για το κάθε τροχοφόρο.

Δείτε ένα μικρό δείγμα για το τι περιέχουν οι σελίδες αυτού του βιβλίου, με λίγες λέξεις.

McLaren M7A – «Double Decker»

Ο Μπρους Μακλάρεν, μέσα σε ένα τέτοιο, κέρδισε στο Σπα -το 1968- τερματίζοντας με διαφορά… 12 δευτερολέπτων μπροστά από τον δεύτερο! Για ποιον λόγο «Double Decker»; Λόγω των δύο αεροτομών-σιδερώστρες, στον μπροστά και στον πίσω άξονα, για να κρατιέται το αμάξωμα στην πίστα και να μην… απογειωθεί. Θέμα «απλής» αεροδυναμικής, dear.

VW Beetle / «Kafer» – «Herbie»

Το γνωστό «Κατσαριδάκι» ή «Love Bug» έγινε γνωστό μέσω της αξέχαστης ταινίας του 1968, εν μέσω κοινωνικών κλυδωνισμών και ψυχεδελικών αμφισβητήσεων από τα «παιδιά των λουλουδιών». Πολύ πριν από το τωρινό σκάνδαλο του Dieselgate, ήταν ένα κοινό VW, έφερε το νούμερο 53 και είχε ανθρώπινα αισθήματα. Ακούει, πια, και στο «Σκαραβαίος».

Trabant 601 – «Χαρτόκουτο»

Αντιπροσώπευε ό,τι περιπέτεια επιτρεπόταν στους Ανατολικογερμανούς, από τη Βαλτική έως την Κριμαία. Με αμάξωμα κατασκευασμένο από Duroplast, μια περίεργη μίξη πλαστικού και χαρτονιού, κατάφερε να πάρει το παρατσούκλι «Χαρτόκουτο». Επειτα από είκοσι και βάλε χρόνια στους δρόμους, τον Νοέμβριο του 1989 αποφασίστηκε να μπει τέλος στην καριέρα του… Μαζί με το Τείχος.

Land Rover SIIA SAS – «Ροζ Πάνθηρας»

Ροζουλί, αλλά με κάτι πολυβόλα να, βιδωμένα επάνω στο σασί του. Αυτό το Land Rover, όσο κι αν δεν του φαίνεται, είναι ένα στρατιωτικό όχημα που χρησιμοποιείται από την Ειδική Υπηρεσία Αεροπορίας (SAS), μια σπέσιαλ μονάδα του βρετανικού στρατού. Αυτό το ροζ παρέχει το καλύτερο καμουφλάζ σε ερήμους. Η Μπάρμπι χαμογελά με νόημα και μετά σκάει στα γέλια.

McLaren M8D – «Batmobile»

Αυτό το διθέσιο αγωνιστικό αυτοκίνητο δημιουργήθηκε για το Canadian-American Challenge Cup. Αποκαλείτο «Batmobile» λόγω του αεροδυναμικού του σχεδιασμού – ε, τέτοιο όχημα μόνο ο Batman θα μπορούσε να έχει. Το M8D αγωνίστηκε το 1970, ενώ ήταν γνωστό και ως «πορτοκαλί ελέφαντας». Μέσα σε ένα τέτοιο έχασε τη ζωή του ο Μακλάρεν – ήταν 32 ετών.

Alfa Romeo 1900 C52 – «Ιπτάμενος δίσκος»

Ολοι το ξέρουν ως Disco Volante (στα ιταλικά σημαίνει «ιπτάμενος δίσκος»). Κατασκευάστηκε το 1952 ως ένα μοντέλο για αγώνες, σε περιορισμένη παραγωγή. Το όνομα προέκυψε από τη φρέσκια -τότε- μανία με τους εξωγήινους και τα UFO. Βοηθούσε και το σχήμα του σχεδιασμένο, μάλλον, σε άλλον γαλαξία. Με πράσινα ανθρωπάκια.

Chevrolet 150 – «Μαύρη χήρα»

Δύο μηχανικοί ίδρυσαν μια εταιρεία βελτιώσεων αυτοκινήτων και παρά το γεγονός ότι αυτό το μοντέλο ήταν από τα φθηνότερα της Chevrolet, σύντομα έπεισαν τους κορυφαίους οδηγούς αγώνων να τρέχουν με αυτό. Παρατηρώντας την επιτυχία τους, το 1957, η General Motors δημοσίευσε ένα εγχειρίδιο μετατροπής του από πολιτικές εκδόσεις, σε αγωνιστικές. Πάντα σε μαύρο χρώμα, εννοείται.

Mercedes-Benz 300 SL W 198 – «Φτερά γλάρου»

Οι πόρτες του με το χαρακτηριστικό σχήμα γλάρου (Gullwing) άφησαν εποχή. Ενας μύθος θέλει να σχεδιάστηκαν σε μία… χαρτοπετσέτα, στη διάρκεια ενός αγώνα Λε Μαν. Πρακτικά, επιλέχθηκαν όχι προς χάριν του ντιζάιν, αλλά επειδή το σωληνωτό πλαίσιο δεν επέτρεπε την είσοδο του οδηγού από το πλάι: έπρεπε να περάσει πάνω από αυτό, για να εισέλθει στο εσωτερικό. Ιεροτελεστία…

Jaguar D-Type – «Long Nose»

Μετά το 1955, όλοι οι τύποι D της Jaguar ήταν γνωστοί ως «Long Nose», διότι το εμπρόσθιο τμήμα του αυτοκινήτου, από την αρχική κατασκευή του, επεκτάθηκε κατά 7,5 εκατοστά – για λόγους αεροδυναμικής. Ενα τέτοιο, που κύλησε τις ρόδες του από το εργοστάσιο της αγγλικής εταιρίας στο Κόβεντρι, https://www.sansimera.gr/articles/275 σκόρπισε τον θάνατο σε αγώνα του Λε Μαν.

Maserati Tipo 61 – «Birdcage»

Το 1959, ο υπεύθυνος σχεδιασμού της Maserati, Γκουίντο Αλφιέρι, συγκόλλησε 200 σωλήνες, σαν πλέγμα, για να διαμορφώσει το σασί, το κάτω μέρος του αυτοκινήτου. Και εγένετο το «κλουβί πουλιού», το οποίο κέρδισε τον αγώνα αντοχής των 1.000 χιλιόμετρων του Νίρμπουργκρινγκ δύο συνεχόμενες χρονιές – απόλυτα λογικό: ζύγιζε 600 κιλά, είχε 3λιτρο κινητήρα, 250 άλογα και τελική πάνω από 300 χλμ./ώρα.

Τα παρατσούκλια, τα ψευδώνυμα, τα προσωνύμια, δεν αποδίδονται, κερδίζονται. Και αυτό μπορεί να συμβεί μόνο εάν οι άνθρωποι χτίζουν μια απίστευτη σχέση με κάποιον. Ή με κάτι. Με τέτοιες λαμαρίνες, εν προκειμένω… Το βιβλίο «99 Nicknamed Classic Cars» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις  TeNeues. Πρέπει να το διαβάσει κάθε petrolhead που σέβεται τον αυτοκινητικό εαυτό του.

Οι γονείς του ήθελαν να γίνει δικηγόρος, αλλά ο ίδιος, τελικά, ήθελε να αγορεύει μόνο σε μικρόφωνα Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης. Eτσι, ξεκίνησε το ταξίδι του στα ερτζιανά, ως «πειρατής», το 1987. Το «βρώμικο ’89» έκανε εκπομπές στον ΗΧΩ FM, στην Αθήνα, σε ένα υπόγειο στον Βύρωνα. Ταυτόχρονα, έκανε δόκιμα -ως «δόκιμος»- ελεύθερο ρεπορτάζ στην εφημερίδα που κάτι είχε γκρεμίσει, πού να θυμάται τώρα. Οπου «ελεύθερο ρεπορτάζ» σημαίνει από αστυνομικό, μέχρι οικονομικό. Και αθλητικό. Και δικαστικό, όπου ο δρόμος τον είχε βγάλει κι από το Ειδικό Δικαστήριο, με όλα τα συμπαρομαρτούντα. Εκτοτε, πέρασε από αρκετές εφημερίδες και πολλά περιοδικά, άλλοτε ως δημοσιογράφος, άλλοτε ως επιμελητής ύλης ή διορθωτής και, βασικά, έκανε πολύ ραδιόφωνο -το οποίο λατρεύει- και όχι μόνο εκπομπές: Ηταν και web master, και υπεύθυνος τρέιλερ, και εκφωνητής ειδήσεων, και η «μάνα του λόχου», μέχρι τον καθηγητή ραδιοφωνικών εκπομπών έχει κάνει, σε Ι.Ε.Κ. Ταυτόχρονα, έχει δανείσει τη φωνή του σε αρκετές διαφημιστικές παραγωγές-spots που έχεις ακούσει και δει σε ραδιόφωνο και τηλεόραση, ενώ έχει κάνει σπικάζ σε πολλά ντοκιμαντέρ με θέμα την άγρια φύση, που επίσης έχεις δει. Πάντως, όταν τον ρωτούσαν στα μικράτα του τι ήθελε να γίνει όταν θα μεγαλώσει, απαντούσε «Κουστώ». Σήμερα, δουλεύει πολύ κάνοντας επιμέλεια και διόρθωση σε κείμενα βιβλίων και sites, κάνει εκπομπή στο ραδιόφωνο, «βουτάει» στα βαθιά των social media, ενώ -βασικά- γράφει όπου μπορεί και προλαβαίνει: Από εφημερίδες, περιοδικά, sites και blog, μέχρι σε τοίχους και χαρτάκια για άφιλτρα...

Exit mobile version