Η πανδημία μάς έχει χωρίσει. Είναι πανεύκολο να το καταλάβει κανείς. Αλλά δεν είναι τόσο απλό όσο το διχαστικό «εκείνοι και εμείς» του ελληνικού δικομματισμού ή του βρετανικού Brexit. O κορονοϊός διεισδύει ύπουλα στο συλλογικό μας ασυνείδητο, μας κάνει να πιστεύουμε το ένα ή το άλλο, μερικές φορές με φοβερό φανατισμό, μοιράζει αλλιώς τα χαρτιά των πεποιθήσεών μας και βάσει αυτών μοιράζει κι εμάς σε διαφορετικές ομάδες.
Υστερα από οκτώ μήνες, όλοι είμαστε πια μέλη «φυλών» που μεταβάλλονται απρόβλεπτα και διαρκώς, γράφει η Σούζαν Μορ στον Guardian. Υπάρχουν τουλάχιστον δέκα διαφορετικοί τύποι, ισχυρίζεται η βρετανίδα αρθρογράφος και περιγράφει τα χαρακτηριστικά κάποιων από τις «φυλές» που έχει διακρίνει, κάποτε με χιούμορ, άλλοτε με σοβαρότητα και ενίοτε με απελπισία. Εσείς τι λέτε; Τους αναγνωρίζετε ή μήπως έχετε βρει άλλους;
1. Οι ψευτοαισιόδοξοι
«Μια πανδημία δεν είναι ακριβώς αυτό που προστάζει ο γιατρός, αλλά το να είσαι μαζί με άλλους μοιάζει μάλλον με περιπέτεια», θα σας πουν τα μέλη αυτής της ομάδας. Το θερμαινόμενο δωμάτιο του κήπου αποδείχτηκε πολύ βολικό, ως εκ θαύματος, η κυρία του σπιτιού κατάφερε να το κάνει σχολείο και συνεχίζει από ’κεί μέσα να κάνει τη δασκάλα. Είναι υπέροχη στο Zoom! Κάναμε μεγάλες βόλτες με το ποδήλατο και η Περσεφόνη μπορεί να είναι μόλις επτά ετών, αλλά τώρα ξέρει να φτιάχνει ψωμί με προζύμι. Δυστυχώς, ο αδελφός της σπάνια βγαίνει από το δωμάτιό του. Αγόρια!
«Χάσαμε βέβαια το ταξίδι στην Πούλια, αλλά φτιάχνοντας ένα παζλ μέσα στο (ακίνητο) τροχόσπιτο, ήταν ό,τι πιο κοντινό. Ειδικά για μένα ήταν μια αποκάλυψη. Η ισορροπία μεταξύ εργασίας και προσωπικής ζωής είναι πολύ καλύτερη», λέει ένας ψευτοαισιόδοξος, Ωστόσο, ανησύχησε λιγάκι χθες το βράδυ όταν «βρήκα ένα σημείωμα στο ψυγείο από το άλλο μου μισό που έγραφε ότι φεύγει και μην έρθω την ψάξω. Είμαι σίγουρος ότι είναι αστειάκι…».
2. Οι φετιχιστές των γραφημάτων
«Κοιτάξτε την καμπύλη. Κοιτάξτε πώς ισιώνει. Κοιτάξτε πώς ανεβαίνει. Κοιτάξτε τη Γερμανία. Κοιτάξτε την Ισπανία…». Δεν έχουμε δει ποτέ ξανά τόσο πολλά γραφήματα ούτε τα έχουμε καταλάβει τόσο λίγο. Εν μέρει επειδή εμφανίζονται στην οθόνη μόνο για 10 δευτερόλεπτα και εν μέρει λόγω του μηνύματος που στέλνουν στο υποσυνείδητό μας: «Θα πεθάνετε όλοι». Συμφωνείτε; Ενας θάνατος είναι τρομερός, ο αριθμός 40.000, όμως είναι τεράστιος για να τον συλλάβεις. Οι στατιστικές δεν είναι το φόρτε μου, γράφει η Μορ. Δεν είναι, όμως, ούτε θέμα των υπουργών. «Οι λάτρεις των γραφημάτων με παγώνουν όσο και το φέρετρο που είδα να βγαίνει από ένα σπίτι στον δρόμο μας. “Ηταν πολύ μεγάλη”, είπαν όλοι. Και ένιωσα πολύ μεγάλη», λέει.
3. Οι κατάσκοποι
Είχαν αρχίσει πολύ πριν από τα μέτρα. Και τώρα «κατασκοπεύουν τους κήπους μας ή ποιος έρχεται στο σπίτι μου για τα ατέλειωτα παράνομα πάρτι με τον σύντροφό μου και τις εκτός ελέγχου μπουνιές», γράφει η Μορ. Στις εφαρμογές για τη δημιουργία online τοπικών κοινοτήτων, όλοι έχουν αγριέψει και βασικά υποπτεύονται όλους τους νέους: μαθητές που εγκαταλείπουν το σχολείο (!), άτομα που κάνουν πικνίκ… Tους συνδέουν με το πραγματικό έγκλημα – κλοπές ποδηλάτων και μαχαίρια. Ακόμα, τις νύχτες της μεγάλης αϋπνίας, όταν ακούει ελικόπτερα να κάνουν κύκλους, η Μορ αναρωτιέται τι ψάχνουν: Δολοφόνους; Μικρόβια; Ατομα που δεν μπορούν πλέον να επιβιώσουν οικονομικά; Και φαντάζεται ότι το μουσείο της Στάζι στο Βερολίνο είναι ίσως το πιο επίκαιρο μέρος της εποχής μας.
4. Οι «ηλίθιοι σοφοί» της Covid
Σίγουρα, υπάρχουν κάτι «σάπιοι» ροκ σταρ –τους λες και «εγωιστές» ή «γουρούνια»– όπως ο Βαν Μόρισον που κατηγόρησε τη βρετανική κυβέρνηση ότι «παίρνει την ελευθερία μας», έγραψε μάλιστα τρία νέα τραγούδια διαμαρτυρόμενος για το παγκόσμιο «lockdown». Αλλά υπάρχουν και «φυσιολογικοί» άνθρωποι που πιστεύουν ότι ο Μπιλ Γκέιτς προσπαθεί να τους σκοτώσει, δεν γνωρίζουν κανέναν που να πέθανε από κορονοϊό, η Covid είναι απλώς μια γρίπη. Η εναλλακτική ιατρική έχει πολλά να προσφέρει, λένε. Και δεν θα κάνουν το εμβόλιο. Αν χρειαστεί, θα την αντιμετωπίσουν με σάλιο σαύρας και ανθοϊάματα του Bach…
5. Η λατρεία του οικολογικού θανάτου
«Η Covid είναι υπέροχη, γιατί, μπορεί να πεθαίνουμε, αλλά σώζουμε τον πλανήτη από τα αεροπλάνα, τα αυτοκίνητα και τα άσκοπα ταξίδια. Θα δουλεύουμε μόνο δύο ώρες την εβδομάδα και τον υπόλοιπο χρόνο θα φυτεύουμε μαγικά φασόλια». Μήπως προσπαθεί να μας πει κάτι ο κορονοϊός; Ναι, λέει η Μορ. Μας λέει ότι θέλει να μας δει νεκρούς, φτωχούς και με περισσότερες ανισότητες από ποτέ. Ενας ιός, όμως, δεν είναι η ριζική λύση σε μια κρίση που έχουμε δημιουργήσει.
6. Οι freelance επιδημιολόγοι
Εχουν διαβάσει μια μελέτη από τις ΗΠΑ η οποία αναφέρει ότι τα εστιατόρια είναι φορείς ιών και μία άλλη από την Ιαπωνία, που λέει ότι δεν πρέπει να μιλάμε δυνατά. Λένε πράγματα όπως: «Εκεί βρίσκονται τα Τ-λευκοκύτταρα». Φωνάζουν «μείνε μακριά» όταν τους πλησιάζεις αλλά μόλις πιουν ένα ποτήρι κρασί, «έλα για μια αγκαλιά, έχει περάσει τόσος καιρός». Μιλάνε συνέχεια για τη Σουηδία, αν και δεν έχουν πάει ποτέ. Πιστεύουν απλά στη δύναμη της πληροφορίας.
7. Η φυλή «την πέρασα τον Νοέμβριο»
Υπάρχουν άνθρωποι που ισχυρίζονται ότι πέρασαν Covid πριν εμφανιστεί στη Γουχάν. Είναι οι ίδιοι που λένε ότι έχουν κρυολόγημα, ενώ έχουν γρίπη. Τι προτείνει σε αυτή την περίπτωση ο ερασιτέχνης λοιμωξιολόγος; Διάλυμα μαγειρικής σόδας σε νερό, φυσικό φάρμακο διά πάσαν νόσον…
8. Οι ρεαλιστές
«Η ώρα του Hygge έφτασε πολύ νωρίς. Ερχεται δύσκολος χειμώνας. Φτιάξε μια ζεστή σοκολάτα, πάρε κουβερτούλα, κονιάκ, mittens (γάντια με κομμένα τα δάχτυλα) και άσε τη θλίψη σου να μικρύνει όπως οι νύχτες. Νιώσε τα συναισθήματά σου, όποια κι αν είναι αυτά. Δεν υπάρχουν λάθος συναισθήματα αυτή τη στιγμή. Απλώς ζεσταίνουμε τα χέρια μας στη φωτιά».
9. Ηρωες χωρίς ανταμοιβή
«Οχι άλλα χειροκροτήματα. Να πληρωθεί η αύξηση της δουλειάς και οι υπερωρίες, να επιδοτηθούν οι άνεργοι λόγω κορονοϊού, να υπάρχει σεβασμός!»
10. Οι υπαρξιστές
«Ολοι θα πεθάνουμε έτσι κι αλλιώς». Αυτή η ομάδα είναι πάντα για γέλια. «Δεν υπάρχει αγάπη για τη ζωή χωρίς απελπισία για τη ζωή», έχει πει ο φιλοσοφημένος Αλμπέρ Καμί, αλλά οι σημερινοί υπαρξιστές προτιμούν τη Μέι Γουέστ: «Ζεις μονάχα μία φορά, αλλά αν το κάνεις σωστά, μια φορά είναι αρκετή».
