Δύο γείτονες συμβιώνουν αρμονικά, μέχρι την στιγμή που ένα λουλούδι φυτρώνει πάνω στη γραμμή που χωρίζει τα δύο σπίτια. Η διεκδίκησή του από τους δύο άνδρες θα γίνει αιτία να ξεσπάσει ένας ανελέητος πόλεμος, μέχρις εσχάτων. Αυτή είναι η ιστορία μιας –κλασικής, πλέον- ταινίας μικρού μήκους που έχει κερδίσει Oσκαρ.

Οι «Γείτονες», γυρισμένη το 1952 από τον ρηξικέλευθο (και πολυβραβευμένο) Καναδό Νόρμαν Μακ Λάρεν, αποτελεί σουρεαλιστική καταγραφή μιας καταστροφικής διαμάχης. «Αντιπολεμική ταινία» την αποκάλεσε ο σκηνοθέτης, αιτιολογώντας τον χαρακτηρισμό: «Εμπνεύστηκα την ιστορία, όταν άρχισε ο πόλεμος στην Κορέα. Αποφάσισα να κάνω κάτι ενάντια στον παραλογισμό και την ηλιθιότητα που χαρακτηρίζει κάθε είδους σύρραξη μεταξύ λογικών, υποτίθεται, όντων».

Το ηθικό δίδαγμα της ταινίας είναι απλό, αλλά ουσιώδες, παραπέμποντας στο ευαγγελικό «Αγαπήσεις τον πλησίον σου ως σε αυτόν». Για αυτό, άλλωστε, δεν τελειώνει με τον συνηθισμένο τρόπο, τη λέξη «Τέλος», αλλά με την φράση «Αγάπησε τον Γείτονά σου» που επαναλαμβάνεται σε 15 διαφορετικές γλώσσες (κινεζικά, εβραϊκά, ρωσικά, νορβηγικά κ.ά.)

H ταινία διακρίνεται για τους πειραματισμούς που επιχείρησε ο Μακ Λάρεν στην ηχητική μπάντα. Το σάουντρακ προέκυψε (κυριολεκτικά) από τα ξυσίματα που έκανε στην άκρη του φιλμ, εκεί που εγγράφεται ο ήχος

Οι «Γείτονες» (όπως και η «Ιστορία μιας καρέκλας» που παρουσιάσαμε παλαιότερα στο protagon) γυρίστηκε με την τεχνική του pixilation –συνδυασμός λήψεων καρέ-καρέ με ηθοποιούς και αντικείμενα. Πέρα από αυτό, η ταινία διακρίνεται για τους πειραματισμούς που επιχείρησε ο Μακ Λάρεν στην ηχητική μπάντα. Το σάουντρακ προέκυψε (κυριολεκτικά) από τα ξυσίματα που έκανε στην άκρη του φιλμ, εκεί που εγγράφεται ο ήχος: ακανόνιστες γραμμές, κύκλοι και τρίγωνα, τα οποία ο προβολέας διαβάζει ως ήχους.

Πέρα από το Oσκαρ που κέρδισε, η ταινία κατέχει δύο ακόμα σημαντικές διακρίσεις στο «παλμαρέ» της. Σύμφωνα με τον ιστορικό κινηματογράφου Μαρκ Κάζινς, ο Πάμπλο Πικάσο είχε πει ότι είναι η καλύτερη ταινία που έγινε ποτέ. Οσο για την ΟΥΝΕΣΚΟ, το 2009 καταχώρησε τους «Γείτονες» στον κατάλογο με τις πιο σημαντικές συλλογές της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς.

Αρης Μαλανδράκης

Γεννήθηκε στον Πειραιά την ίδια χρονιά που ο λοχίας Κερκ ανέλαβε δράση στα κόμικς. Σπούδασε γραφικές τέχνες και φωτογραφία, αλλά ακολούθησε τη δημοσιογραφία. Ίσως γιατί εκεί μπόρεσε να κάνει τη μεγάλη του αγάπη, επάγγελμα. Ξεκίνησε από τα περιοδικά «Παρά Πέντε», «Μικρό Παρά Πέντε» και «Απαγορευμένος Πλανήτης» για να ακολουθήσουν πολλά άλλα έντυπα -σχετικά ή άσχετα με τα κόμικς- που αδυνατεί να θυμηθεί λόγω της επίδρασης ενός πράσινου 'faux' κρυπτονίτη. Επιμελήθηκε και παρουσίαζε την εκπομπή «Ζιγκ-ζαγκ στα κόμικς», από τη ραδιοφωνική συχνότητα της ΕΡΑ-4. Ακολουθώντας το παράδειγμα του Σπάιντερμαν, αναρριχήθηκε στο κτίριο της ΕΡΤ, όπου επιμελήθηκε και παρουσίαζε για 4 χρόνια την εκπομπή «Ντουμπλ-φας, το πίσω μέρος των κινηματογραφικών εικόνων», ενώ νωρίτερα παρουσίαζε την εκπομπή «Κλακ - H Eγκυκλοπαίδεια του Ελληνικού Κινηματογράφου» στο Channel Seven-X. Εχει συν-γράψει το βιβλίο «Χάρτινοι Θρύλοι» που συνοδευόταν από την κασέτα «Ραδιοφωνικοί Θρύλοι» (εκδ. Ars Longa), είναι συγγραφέας του λευκώματος «Το αλφαβηταρι του παλιού ελληνικού κινηματογράφου» (εκδ. Bell), ενώ έγραψε και επιμελήθηκε την κασετίνα με τις ηχητικές περιπέτειες των «Γκαούρ - Ταρζάν» (εκδ. Modern Times). Μετά το "Sex", από τις εκδόσεις Ποταμός, κυκλοφορεί το νέο του βιβλίο με τίτλο «Τα μυστικά του σινεμά» από τις εκδόσεις Γαβριηλίδη.

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News