Σε ταύτιση απόψεων αναφορικά με τη διατήρηση του ισχύοντος status quo ως προς τη θρησκευτική υπόσταση της Ιεράς Μονής της Αγίας Αικατερίνης του Σινά  (ήτοι τη διαφύλαξη του ελληνορθόδοξου χαρακτήρα της και την ανεμπόδιστη άσκηση των θρησκευτικών καθηκόντων), αλλά και στο άνοιγμα μία δύσκολης, σύνθετης τεχνικά νομικής συζήτησης για το ιδιοκτησιακό καθεστώς, με δεδομένη τη δικαστική απόφαση του Εφετείου της Ισμαηλίας, οδήγησε η πρώτη, αναγνωριστική των προσεγγίσεων κάθε πλευράς, συνάντηση της ελληνικής και αιγυπτιακής αντιπροσωπείας στο Κάιρο.

Στη σχετική (νυχτερινή) ανακοίνωσή του το αιγυπτιακό υπουργείο Εξωτερικών στέκεται στο «απαραβίαστο της Μονής Αγίας Αικατερίνης και των συνδεδεμένων αρχαιολογικών χώρων, την πνευματική της αξία και τη θρησκευτική της υπόσταση», με την παράλληλη επισήμανση  ότι η επίμαχη δικαστική απόφαση «διατηρεί την αξιοσέβαστη πνευματική αξία και τη θρησκευτική του θέση», για να υπογραμμίσει πως δεν υπάρχει «καμία αλλαγή στο υπάρχον status quo».

Στο ίδιο κείμενο ωστόσο, γίνεται αναφορά στη «δικαστική απόφαση που εκδόθηκε στις 28 Μαΐου σχετικά με τα εδάφη γύρω από τη Μονή της Αγίας Αικατερίνης».

Συγκεκριμένα αναφέρεται ότι «ο υπουργός Εξωτερικών Αμπντελάτι ενημέρωσε επίσης τον έλληνα ομόλογό του για τη δικαστική απόφαση που εκδόθηκε στις 28 Μαΐου σχετικά με τα εδάφη γύρω από τη Μονή της Αγίας Αικατερίνης. Τόνισε το απαραβίαστο της Μονής Αγίας Αικατερίνης και των συνδεδεμένων αρχαιολογικών χώρων, την πνευματική της αξία και τη θρησκευτική της υπόσταση, σημειώνοντας ότι η δικαστική απόφαση διατηρεί την αξιοσέβαστη πνευματική αξία και τη θρησκευτική του θέση. Ο υπουργός Εξωτερικών ανέφερε ότι η απόφαση επιβεβαίωσε τη συνεχιζόμενη άδεια στους μοναχούς της μονής να επωφεληθούν από αυτό και από τις θρησκευτικές και αρχαιολογικές περιοχές της περιοχής. Τόνισε επίσης ότι, αντίθετα με εσφαλμένες αναφορές των μέσων ενημέρωσης, η απόφαση επιβεβαίωσε ρητά τη θρησκευτική, πνευματική και μοναστική επιμέλεια του μοναστηριού και των γύρω εδαφών. Αυτό αντιπροσωπεύει ένα σημαντικό ιστορικό βήμα που επιβεβαιώνει την ιερότητα και τη θρησκευτική θέση του μοναστηριού, ενώ του επιτρέπει να συνεχίσει να εκτελεί τις θρησκευτικές και πνευματικές λειτουργίες του χωρίς καμία αλλαγή στο υπάρχον status quo».

Ετσι, στη συνάντηση των δύο υπουργών Εξωτερικών, Γιώργου Γεραπετρίτη και Μπαντρ Αμπντελάτι. συμφωνήθηκε το ζήτημα του ιδιοκτησιακού καθεστώτος των κτιριακών εγκαταστάσεων της Μονής Σινά και των εκτάσεων που την περιβάλλουν, όπως παραπεμφθεί να συζητηθεί σε επόμενο στάδιο.

«Η σχέση μας με την Αίγυπτο είναι βαθιά και έχει αναπτύξει στρατηγικά χαρακτηριστικά. Συζητήσαμε σήμερα με τον Αιγύπτιο υπουργό Εξωτερικών τα θέματα που αφορούν τη Μονή της Αγίας Αικατερίνης του Ορους Σινά. Συμφωνήσαμε το αμέσως επόμενο διάστημα να εργαστούμε προς την κατεύθυνση της κατοχύρωσης των δικαιωμάτων της μονής, καθώς επίσης και της νομικής της μορφής και προσωπικότητας. Η πρόθεση της Αιγύπτου και της Ελλάδας είναι να προχωρήσουμε με βάση τη μακραίωνη παράδοση και το ήδη διαμορφωμένο status μιας εμβληματικής μονής για τον ελληνορθόδοξο λατρευτικό χαρακτήρα της», δήλωσε μετά το πέρας των τετράωρων συνομιλιών ο υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης

Σύμφωνα με πληροφορίες της «Καθημερινής», στις συνομιλίες του Καΐρου η ελληνική αντιπροσωπεία  επικεντρώθηκε  στη μοναδική αξία της Μονής ως μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς, για να υπογραμμίσει τις ιδιαίτερες παραμέτρους του διεθνούς δικαίου και της σημασίας που έχει η διατήρηση του status quo της Μονής Σινά, η οποία αποτελεί αναγνωρισμένο από την UNESCO μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς.

Στο σχετικό δημοσίευμα της εφημερίδας, ωστόσο, γίνεται λόγος για σημαντική απόσταση ανάμεσα στις προσεγγίσεις των δύο πλευρών ως προς το ιδιοκτησιακό.

Από την αιγυπτιακή πλευρά, περιγράφεται, αναλύθηκαν τα δεδομένα που ανακύπτουν μετά τη δικαστική απόφαση, η οποία επηρεάζει τις νομικές πτυχές οποιασδήποτε νέας συμφωνίας.

Επαναβεβαιώθηκε, βεβαίως, η βούληση της αιγυπτιακής προεδρίας και της αιγυπτιακής κυβέρνησης για διαφύλαξη του ελληνορθόδοξου χαρακτήρα της μονής και για ανεμπόδιστη άσκηση των θρησκευτικών καθηκόντων.

Σημειώνεαι όμως, πως αυτό δεν ήταν το επίδικο στις μέχρι τώρα διαπραγματεύσεις ανάμεσα στις δύο πλευρές, οι οποίες είχαν αντικείμενο τη διευθέτηση των προβλημάτων που προέκυψαν από την έγερση αμφισβητήσεων επί των ιδιοκτησιακών δικαιωμάτων της μονής στις κτιριακές εγκαταστάσεις της και σε κτήματα πέριξ αυτής.

Η ελληνική πλευρά υπογράμμισε τη σημασία διατήρησης των ιδιοκτησιών της Μονής, επικαλούμενη μάλιστα, μεταξύ άλλων,  και τα έγγραφα από την αιγυπτιακή αίτηση στην UNESCO για να συμπεριληφθεί η Μονή στα μνημεία πολιτικής κληρονομίας, με τα οποία αναγνωρίζουν κυριότητα στο ιστορικό μοναστήρι.

Η αναγνώριση της Μονής από την UNESCO (2002) και η  εγγραφή της ως Μνημείου Παγκόσμιας Κληρονομιάς ενισχύει άλλωστε τη διεθνή προστασία της, διασφαλίζοντας ότι ο χώρος της  προστατεύεται όχι μόνο από την αιγυπτιακή νομοθεσία, αλλά και από το διεθνές δίκαιο, σύμφωνα με τη Σύμβαση της UNESCO του 1972.

«Εξηγήσαμε την πολιτική διάσταση και με όλο τον σεβασμό στην αιγυπτιακή Δικαιοσύνη είπαμε ότι πρέπει λαμβάνονται υπ’ όψιν και τα θέματα διεθνούς Δικαίου σε ό,τι αφορά την παγκόσμια κληρονομιά και ζητήσαμε προστατευθεί το status quo του ιστορικού μοναστηριού», ανέφεραν σχετικά στελέχη της ελληνικής αντιπροσωπείας.

Το δεδικασμένο του Εφετείου ωστόσο δεν είναι αμελητέο και οι επόμενες νομικές κινήσεις (πέρα από τη συνέχεια των συζητήσεων για το ιδιοκτησιακό) χρειάζονται τη δέουσα προσοχή. Σε περίπτωση που η Μονή αποφασίσει να ασκήσει αναίρεση στην απόφαση και να επιδιώξει δικαίωση στο ανώτατο δικαστήριο της Αιγύπτου, θα μπορούσε να συζητηθεί και πάλι ένας εξωδικαστικός συμβιβασμό, χωρίς πάντως να βγαίνει από το τραπέζι η λύση μίας διακρατικής συμφωνίας.

Πηγές κοντά στη Μονή Σινά, τις οποίες επικαλείται η «Καθημερινή»,  θεωρούν ότι οι εξελίξεις συνηγορούν σε μια παράταση της εκκρεμότητας, η οποία πιθανότατα έχει πρώτο στόχο να φύγει το θέμα από την πρώτη γραμμή της επικαιρότητας και να ελαττωθεί η πίεση που αυτή τη στιγμή ασκείται για την επίλυσή του. Μάλιστα, οι ίδιες πηγές αναφέρουν ότι η σύνθεση της αιγυπτιακής αντιπροσωπείας και η επιλογή να συμμετέχουν σε αυτή αρκετά στελέχη με νομικό υπόβαθρο καθιστά σαφές ότι η όποια συζήτηση γίνεται εξελίσσεται πλέον πάνω σε νέα δεδομένα που έχει διαμορφώσει η δικαστική απόφαση. Υπό αυτή την έννοια ενισχύεται η πεποίθηση ότι η καθυστέρηση στην υπογραφή της συμφωνίας που είχε επιτευχθεί, κάθε άλλο παρά τυχαία ήταν…

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News