Υπήρξε τηλεφωνική επικοινωνία Βλαντίμιρ Πούτιν-Σι Τζινπίνγκ για το Ιρανικό, ύστερα από την οποία προέκυψε κινεζική ανακοίνωση αρκετά αιχμηρή για το Ισραήλ αλλά και για τον Τραμπ, έγραψε σε ανταπόκρισή της από το Πεκίνο η Repubblica. Ως γνωστόν, ο ρώσος πρόεδρος έχει προσφερθεί να αναλάβει χρέη μεσολαβητή μεταξύ Ιράν και Ισραήλ, μάλιστα το Κρεμλίνο διατείνεται ότι αυτήν την ιδέα υποστηρίζει και η Κίνα.
Ωστόσο στην επίσημη κινεζική ανακοίνωση για το θέμα, η πρόταση Πούτιν δεν αναφέρεται καθόλου. Αντιθέτως, οι Κινέζοι προτείνουν συλλογικές ενέργειες προς επίλυση του πολεμικού προβλήματος, μάλιστα στο πλαίσιο του ΟΗΕ. Ο ρώσος ηγέτης, πάντως, δήλωσε ότι είναι έτοιμος να διατηρήσει στενή επικοινωνία με το Πεκίνο, ώστε να επέλθει ειρήνη και σταθερότητα στην περιοχή.
Τέσσερα σημεία προβάλλει η κινεζική ηγεσία στην ανακοίνωσή της, καθώς «η κατάσταση στη Μέση Ανατολή είναι πολύ κρίσιμη και, αν η σύγκρουση ενταθεί περαιτέρω, οι χώρες της περιοχής θα επηρεαστούν σημαντικά». Πρώτο και βασικότερο, η ανάγκη προώθησης της κατάπαυσης του πυρός και ο τερματισμός του πολέμου: «Τα μέρη, ιδίως το Ισραήλ, πρέπει να σταματήσουν αμέσως τις εχθροπραξίες». Δεύτερο σημείο οι εγγυήσεις ασφαλείας για τους αμάχους, τρίτο σημείο η ανάγκη διαμεσολάβησης της διεθνούς κοινότητας, με πιο αποφασιστικό ρόλο για τον ΟΗΕ.
Η Repubblica σχολίασε ότι η Κίνα στο σημείο αυτό καυτηρίασε τις ΗΠΑ, χωρίς όμως να τις κατονομάσει. Οπως αναφέρει η ανακοίνωση των Κινέζων, «οι μεγάλες χώρες που έχουν ιδιαίτερη επιρροή στα μέρη της σύγκρουσης πρέπει να εργαστούν για την άμβλυνση της έντασης, αντί να κάνουν το αντίθετο». Κάτι που ερμηνέυεται με το σκεπτικό ότι ο Σι Τζινπίνγκ άδραξε την ευκαιρία για να εκθέσει τον Τραμπ.
Η Κίνα σίγουρα «ανησυχεί βαθιά», όπως επαναλαμβάνει η διπλωματία του Πεκίνου εδώ και ημέρες. Διότι τυχόν ανεξέλεγκτη σύγκρουση στην ευρύτερη γειτονιά της, με εμπλεκόμενες τις ΗΠΑ μάλιστα, θα υπονομεύσει τα κινεζικά οικονομικά συμφέροντα. Αν οι Ιρανοί κλείσουν τα Στενά του Ορμούζ, η κινεζική βιομηχανία θα πληγεί σοβαρά, αφού σχεδόν το μισό πετρέλαιο που την κινεί περνάει από εκεί. Για την Κίνα αυτό είναι το μείζον ζήτημα στην όλη υπόθεση, να μη διαταραχθεί η παραγωγή της και κατά συνέπειαν το εξαγωγικό εμπόριό της.
Κατά τα λοιπά η Repubblica παρατήρησε ότι ο Σι δεν προσέφερε στην Τεχεράνη πολλά πράγματα πέραν της ρητορικής υποστήριξης. Μπορεί να έχει καλές σχέσεις με το Ιράν, όμως δεν δένεται μαζί του με αμυντικό σύμφωνο. Επίσης, η Κίνα διστάζει να εμπλακεί με όρους ξένων σε πόλεμο άγνωστης κατάληξης και με αντίπαλο τις ΗΠΑ (οι δικοί της όροι αφορούν την Ταϊβάν και την κυριαρχία στη Θάλασσα της Νότιας Κίνας – και αυτός ο πόλεμος δεν είναι του παρόντος).
