Η Μπεβ Κλίνγκενσμιθ, η «μαμά» του Μπινγκ, ήταν το πλεονέκτημα της παραγωγής
«Υπήρχαν πάρα πολλά εμπόδια που μπορούσαν να εμφανιστούν σε μια δεδομένη στιγμή, πλήθος ανθρώπων που ήθελαν να δείξουν και να αγγίξουν, κίνηση οχημάτων, ποδηλάτες, άλλα σκυλιά που μπορεί να ήθελαν να κάνουν κάτι περισσότερο από το να συναντηθούν και να χαιρετήσουν» θυμάται η Ναόμι Γουότς. «Ολοι και όλα ενδιαφέρονταν για τον Μπινγκ, οπότε για να πετύχουμε τις λήψεις που είχαμε να γυρίσουμε, έπρεπε να έχω τον πλήρη έλεγχο όταν περπατούσαμε. Είναι προφανώς πολύ πιο δυνατός από εμένα. Ετσι, μερικές φορές, όταν ήθελε να κινηθεί με πιο γρήγορο ρυθμό, έπρεπε πραγματικά να τον συγκρατώ. Το ίδιο ίσχυε και όταν ήθελε να σταματήσει και να μυρίσει πράγματα».
Τα αυστηρά πρωτόκολλα, τέλος, σχετικά με το ποιος μπορούσε να συνεργαστεί με τον Μπινγκ κατά τη διάρκεια της παραγωγής, διευκόλυναν τόσο τη Γουότς όσο και τον Μπινγκ να καθιερώσουν μια άνετη ρουτίνα και να δημιουργήσουν έναν αυθεντικό δεσμό μεταξύ τους. «Υπάρχουν πολύ αυστηροί κανόνες για την προστασία της ευημερίας του ζώου», εξήγησε η αμερικανίδα ηθοποιός στο IndieWire. «Είχαμε έναν εκπρόσωπο της American Humane Society για να διασφαλίσουμε ότι ο Μπινγκ θα είχε πάντα καλή φροντίδα. Ο Μπιλ, οι εκπαιδευτές του, η Μπεβ και εγώ ήμασταν οι μόνοι που επιτρεπόταν να τον αγγίξουμε κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων, γεγονός που βοήθησε επίσης τον Μπινγκ να μάθει και να κοιτάζει προς εμάς για καθοδήγηση» εξήγησε.
