Μέχρι τη Μικρασιατική Καταστροφή, το 1922, οι Ελληνοπόντιοι που έχασαν τη ζωή τους ξεπέρασαν τους 200.000, ενώ κάποιοι ιστορικοί ανεβάζουν τον αριθμό τους στις 350.000.
Οσοι γλίτωσαν από το τουρκικό σπαθί κατέφυγαν ως πρόσφυγες στη Νότια Ρωσία, ενώ περίπου 400.000 ήλθαν στην Ελλάδα.
Με αρκετή, ομολογουμένως, καθυστέρηση, η Βουλή των Ελλήνων ψήφισε ομόφωνα, στις 24 Φεβρουαρίου 1994, την ανακήρυξη της 19ης Μαΐου ως Ημέρα Μνήμης για τη Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού.
Σπύρος Σεραφείμ
Οι γονείς του ήθελαν να γίνει δικηγόρος, αλλά ο ίδιος, τελικά, ήθελε να αγορεύει μόνο σε μικρόφωνα Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης. Eτσι, ξεκίνησε το ταξίδι του στα ερτζιανά, ως «πειρατής», το 1987. Το «βρώμικο ’89» έκανε εκπομπές στον ΗΧΩ FM, στην Αθήνα, σε ένα υπόγειο στον Βύρωνα. Ταυτόχρονα, έκανε δόκιμα -ως «δόκιμος»- ελεύθερο ρεπορτάζ στην εφημερίδα που κάτι είχε γκρεμίσει, πού να θυμάται τώρα. Οπου «ελεύθερο ρεπορτάζ» σημαίνει από αστυνομικό, μέχρι οικονομικό. Και αθλητικό. Και δικαστικό, όπου ο δρόμος τον είχε βγάλει κι από το Ειδικό Δικαστήριο, με όλα τα συμπαρομαρτούντα. Εκτοτε, πέρασε από αρκετές εφημερίδες και πολλά περιοδικά, άλλοτε ως δημοσιογράφος, άλλοτε ως επιμελητής ύλης ή διορθωτής και, βασικά, έκανε πολύ ραδιόφωνο -το οποίο λατρεύει- και όχι μόνο εκπομπές: Ηταν και web master, και υπεύθυνος τρέιλερ, και εκφωνητής ειδήσεων, και η «μάνα του λόχου», μέχρι τον καθηγητή ραδιοφωνικών εκπομπών έχει κάνει, σε Ι.Ε.Κ. Ταυτόχρονα, έχει δανείσει τη φωνή του σε αρκετές διαφημιστικές παραγωγές-spots που έχεις ακούσει και δει σε ραδιόφωνο και τηλεόραση, ενώ έχει κάνει σπικάζ σε πολλά ντοκιμαντέρ με θέμα την άγρια φύση, που επίσης έχεις δει. Πάντως, όταν τον ρωτούσαν στα μικράτα του τι ήθελε να γίνει όταν θα μεγαλώσει, απαντούσε «Κουστώ». Σήμερα, δουλεύει πολύ κάνοντας επιμέλεια και διόρθωση σε κείμενα βιβλίων και sites, κάνει εκπομπή στο ραδιόφωνο, «βουτάει» στα βαθιά των social media, ενώ -βασικά- γράφει όπου μπορεί και προλαβαίνει: Από εφημερίδες, περιοδικά, sites και blog, μέχρι σε τοίχους και χαρτάκια για άφιλτρα...
